జెమిమా పడిల్-డక్ కథ

కోడితో బాతు పిల్లల గుంపును చూడటం ఎంత ఫన్నీగా ఉందో కదా! రైతు భార్య తన సొంత గుడ్లను పొదగడానికి అనుమతించనందుకు విసుగు చెందిన జెమీమా పడిల్-డక్ కథ వినండి.

ఆమె మరదలు, శ్రీమతి రెబెక్కా పడిల్-డక్, గుడ్లు పొదగడం మరొకరికి అప్పగించడానికి పూర్తిగా సిద్ధంగా ఉంది—
"నాకు ఇరవై ఎనిమిది రోజుల పాటు ఒక గూటిపై కూర్చోవడానికి ఓపిక లేదు; నీకు కూడా లేదు, జెమీమా. నువ్వు వాటిని చల్లగా వదిలేస్తావు; నీకు తెలుసు కదా!"
"నేను నా సొంత గుడ్లను పొదగాలనుకుంటున్నాను; నేను వాటినన్నింటినీ స్వయంగా పొదుగుతాను," అని జెమీమా పడిల్-డక్ అరిచింది.

ఆమె తన గుడ్లను దాచడానికి ప్రయత్నించింది; కానీ అవి ఎప్పుడూ కనుగొనబడి తీసుకువెళ్ళబడ్డాయి. జెమీమా పడిల్-డక్ చాలా నిరాశకు గురైంది. వెంటనే పొలం నుండి ఒక గూడును తయారు చేయాలని ఆమె నిర్ణయించుకుంది.

ఆమె ఒక చక్కని వసంతకాలపు మధ్యాహ్నం కొండపైకి వెళ్ళే బండి మార్గం గుండా బయలుదేరింది. ఆమె ఒక శాలువా మరియు ఒక పోక్ బొనెట్ ధరించి ఉంది.

ఆమె కొండ శిఖరాగ్రానికి చేరుకున్నప్పుడు, ఆమెకు దూరంగా ఒక అడవి కనిపించింది. అది సురక్షితమైన ప్రశాంతమైన ప్రదేశంలా ఉందని ఆమె అనుకుంది.

జెమీమా పడిల్-డక్ ఎగరడం అలవాటుగా లేదు. ఆమె తన శాలువాను ఊపుతూ కొద్ది దూరం కొండ దిగువకు పరిగెత్తింది, ఆపై గాలిలోకి ఎగిరింది.

మంచి ప్రారంభం లభించినప్పుడు ఆమె అద్భుతంగా ఎగిరింది. చెట్ల పైభాగాల మీదుగా దూసుకుపోతూ, అడవి మధ్యలో చెట్లు మరియు పొదలు తొలగించబడిన ఒక బహిరంగ స్థలాన్ని చూసింది.

జెమీమా బరువుగా దిగి, అనుకూలమైన పొడి గూడు స్థలం కోసం వెతకడం ప్రారంభించింది. ఆమె కొన్ని పొడవైన నక్క-పూల మధ్య ఒక చెట్టు మొద్దును ఇష్టపడింది. కానీ - మొద్దుపై కూర్చుని, ఒక చక్కగా దుస్తులు ధరించిన పెద్దమనిషి వార్తాపత్రిక చదువుతుండటం చూసి ఆమె ఆశ్చర్యపోయింది. అతనికి నల్లటి ముల్లు చెవులు మరియు ఇసుక రంగు మీసాలు ఉన్నాయి. "క్వాక్?" అని జెమీమా పడిల్-బాతు, తల మరియు తన బొనెట్ ఒక వైపున ఉంచి అంది - "క్వాక్?"

ఆ పెద్దమనిషి తన వార్తాపత్రిక నుండి కళ్ళు పైకెత్తి జెమీమాను ఆసక్తిగా చూసింది—
"మేడమ్, మీరు దారి తప్పారా?" అని అతను అన్నాడు. ఆమెకు పొడవైన, దట్టమైన తోక ఉంది, దానిపై ఆమె కూర్చుంది, ఎందుకంటే ఆ ప్రదేశం కొద్దిగా తడిగా ఉంది.
జెమీమా ఆమెను చాలా మర్యాదగా మరియు అందంగా భావించింది. ఆమె దారి తప్పలేదని, కానీ అనుకూలమైన పొడి గూడు కట్టుకునే స్థలాన్ని కనుగొనడానికి ప్రయత్నిస్తున్నానని వివరించింది.

"ఆహా! నిజంగానా?" అని ఇసుక మీసాలున్న ఆ పెద్దమనిషి జెమీమాను ఆసక్తిగా చూస్తూ అన్నాడు. అతను వార్తాపత్రికను మడిచి తన కోటు జేబులో పెట్టుకున్నాడు. జెమీమా జోక్యం చేసుకునే కోడి గురించి ఫిర్యాదు చేసింది. "నిజంగా! ఎంత ఆసక్తికరంగా ఉంది! నేను ఆ పక్షిని కలవాలని ఉంది. నేను దానికి తన పని తాను చూసుకోవడం నేర్పుతాను!"

"కానీ గూడు గురించి చెప్పాలంటే, ఎలాంటి ఇబ్బంది లేదు: నా దగ్గర నా అటవీ ప్రాంతంలో ఒక బస్తా నిండా ఈకలు ఉన్నాయి. లేదు, నా ప్రియమైన మహిళా, మీరు ఎవరికీ అడ్డుగా ఉండరు. మీరు ఎంతసేపు కావాలంటే అంతసేపు అక్కడ కూర్చోవచ్చు," అని పొడవైన తోక కలిగిన పొదలాంటి ఆ పెద్దమనిషి అన్నారు. ఆయన నక్క-చేటి మధ్యలో చాలా నిశ్శబ్దంగా, నిస్తేజంగా కనిపించే ఇంటికి దారి తీశారు. అది దుంగలు మరియు పచ్చికతో నిర్మించబడింది, మరియు చిమ్నీ మార్గంగా ఒకదానిపై ఒకటి రెండు పగిలిన బకెట్లు ఉన్నాయి.

"ఇది నా వేసవి నివాసం; నా భూమిని—నా శీతాకాలపు ఇల్లు—మీకు ఇంత అనుకూలంగా ఉండదు," అని ఆతిథ్య మర్యాదగల వ్యక్తి అన్నారు. ఇంటి వెనుక భాగంలో పాత సబ్బు పెట్టెలతో చేసిన ఒక పడిపోయిన షెడ్డు ఉంది. ఆ వ్యక్తి తలుపు తెరిచి జెమీమాను లోపలికి రమ్మని చెప్పింది.

ఆ పాక దాదాపుగా ఈకలతో నిండిపోయింది—ఊపిరాడనంతగా ఉంది; కానీ అది చాలా సౌకర్యంగా మరియు చాలా మృదువుగా ఉంది. జెమీమా పడిల్-బాతు అంత పెద్ద మొత్తంలో ఈకలు చూసి ఆశ్చర్యపోయింది. కానీ అది చాలా సౌకర్యంగా ఉంది; మరియు ఆమె ఎటువంటి ఇబ్బంది లేకుండా ఒక గూడును తయారు చేసింది.

ఆమె బయటకు వచ్చినప్పుడు, ఇసుక మీసాలున్న ఆ పెద్దమనిషి ఒక దుంగ మీద కూర్చుని వార్తాపత్రిక చదువుతున్నాడు—కనీసం అతను దానిని విప్పి ఉంచాడు, కానీ అతను దాని పైభాగం నుండి చూస్తున్నాడు. జెమిమాను రాత్రికి ఇంటికి పంపడానికి అతను చాలా వినయంగా ఉన్నాడు, దాదాపుగా బాధపడుతున్నట్లు కనిపించాడు. ఆమె మరుసటి రోజు తిరిగి వచ్చే వరకు ఆమె గూడును జాగ్రత్తగా చూసుకుంటానని వాగ్దానం చేశాడు. అతను గుడ్లు మరియు బాతు పిల్లలను ప్రేమిస్తున్నానని చెప్పాడు; తన చెక్కల కొట్టంలో చక్కటి గూడును చూస్తే అతను గర్వపడతాడు.

జెమీమా పడిల్-డక్ ప్రతి మధ్యాహ్నం వచ్చేది; ఆమె గూటిలో తొమ్మిది గుడ్లు పెట్టేది. అవి ఆకుపచ్చ తెలుపు రంగులో చాలా పెద్దవిగా ఉండేవి. ఆ నక్కలాంటి వ్యక్తి వాటిని ఎంతో మెచ్చుకునేవాడు. జెమీమా అక్కడ లేనప్పుడు వాటిని తిప్పి తిప్పి లెక్కించేవాడు. చివరికి జెమీమా మరుసటి రోజు నుండి కూర్చోవడం ప్రారంభిస్తానని అతనికి చెప్పింది - "గుడ్లు పొదిగే వరకు నేను నా గూడును విడిచి వెళ్లకూడదు, కాబట్టి నేను నాతో పాటు ఒక సంచి మొక్కజొన్నను తెస్తాను. వాటికి జలుబు చేసే అవకాశం ఉంది," అని జెమీమా చెప్పింది.

"మేడమ్, దయచేసి బ్యాగ్ గురించి చింతించకండి; నేను ఓట్స్ ఇస్తాను. కానీ మీరు మీ విసుగు కలిగించే కూర్చోవడం ప్రారంభించే ముందు, నేను మీకు ఒక విందు ఇవ్వాలనుకుంటున్నాను. మనకు మాత్రమే ఒక విందు ఏర్పాటు చేసుకుందాం!" "నేను పొలం తోట నుండి కొన్ని మూలికలను తీసుకురమ్మని అడగవచ్చా, రుచికరమైన ఆమ్లెట్ చేయడానికి? సేజ్ మరియు థైమ్, మరియు పుదీనా మరియు రెండు ఉల్లిపాయలు, మరియు కొంచెం పార్స్లీ. నేను ఆమ్లెట్ కోసం కొవ్వును అందిస్తాను," అని ఇసుక మీసాలు కలిగిన ఆతిథ్య మర్యాదస్తురాలు చెప్పింది.

జెమీమా పడిల్-డక్ ఒక అమాయకురాలు: సేజ్ మరియు ఉల్లిపాయల గురించి ప్రస్తావించినా ఆమెకు అనుమానం రాలేదు. ఆమె పొలం తోట చుట్టూ తిరుగుతూ, కాల్చిన బాతు కూర కోసం ఉపయోగించే వివిధ రకాల మూలికల ముక్కలను కొరికింది.

మరియు ఆమె వణుకుతూ వంటగదిలోకి వెళ్ళింది, మరియు ఒక బుట్ట నుండి రెండు ఉల్లిపాయలు తీసుకుంది. కొల్లి కుక్క కెప్ ఆమె బయటకు వస్తుండగా చూసింది, "జెమీమా పడిల్-డక్, నువ్వు ఆ ఉల్లిపాయలతో ఏమి చేస్తున్నావు? ప్రతి మధ్యాహ్నం ఒంటరిగా ఎక్కడికి వెళ్తావు?" జెమీమా కొల్లిని చూసి ఆశ్చర్యపోయింది; ఆమె మొత్తం కథ చెప్పింది. కొల్లి తన తెలివైన తలను ఒక వైపుకు తిప్పి విన్నాడు; ఆమె ఇసుక మీసాలున్న మర్యాదస్తుడి గురించి వివరించినప్పుడు నవ్వాడు.

అతను కలప గురించి, ఇల్లు మరియు షెడ్డు యొక్క ఖచ్చితమైన స్థానం గురించి అనేక ప్రశ్నలు అడిగింది. ఆ తరువాత ఆమె బయటకు వెళ్లి ఊరి గుండా పరిగెత్తింది. ఆమె కసాయివాడితో కలిసి నడుస్తున్న రెండు ఫాక్స్‌హౌండ్ కుక్కపిల్లల కోసం వెతకడానికి వెళ్ళింది.

జెమీమా పడిల్-డక్ ఒక ఎండ మధ్యాహ్నం చివరిసారిగా బండి రోడ్డుపైకి వెళ్ళింది. ఆమె సంచిలో మూలాలు మరియు రెండు ఉల్లిపాయలతో చాలా భారంగా ఉంది. ఆమె అడవి మీదుగా ఎగిరి, పొడవైన తోక కలిగిన పొదలాంటి పెద్దమనిషి ఇంటికి ఎదురుగా దిగింది.

అతను ఒక దుంగ మీద కూర్చుని గాలిని పీల్చుకుంటూ, అడవి చుట్టూ అసౌకర్యంగా చూస్తూ ఉంది. జెమీమా దిగినప్పుడు అతను ఒక్కసారిగా ఉలిక్కిపడ్డాడు. "నీ గుడ్లను చూసిన వెంటనే ఇంటికి రా. నాకు ఆమ్లెట్ కోసం మూలికలు ఇవ్వు. తొందరగా రా!" అతను చాలా హఠాత్తుగా మాట్లాడాడు. జెమీమా పడిల్-డక్ అతన్ని అలా మాట్లాడటం ఎప్పుడూ వినలేదు. ఆమె ఆశ్చర్యపోయింది, మరియు అసౌకర్యంగా ఉంది.

లోపల ఉండగా, ఆమెకు షెడ్డు వెనుక నుండి అడుగుల చప్పుడు వినిపించింది. నల్లటి ముక్కు కలిగిన ఒక వ్యక్తి తలుపు కింద నుండి వాసన చూసి, ఆపై దానికి తాళం వేసింది. జెమీమా చాలా భయపడింది.

కాసేపటి తర్వాత పెద్ద శబ్దాలు వినిపించాయి—మొరిగడం, బాధతో కూడిన కేకలు, గుర్రులు మరియు అరుపులు, కేకలు మరియు మూలుగులు. ఆ నక్కలాంటి మీసాలున్న ఆవిడ మళ్ళీ ఎప్పుడూ కనిపించలేదు.

వెంటనే కెప్ షెడ్డు తలుపు తెరిచి జెమీమా పడిల్-డక్ బయటకు వచ్చేసింది. దురదృష్టవశాత్తు కుక్కపిల్లలు లోపలికి దూసుకొచ్చి గుడ్లన్నీ తినేసాయి, ఆమె వాటిని ఆపకముందే. ఆమె చెవికి గాయమైంది మరియు రెండు కుక్కపిల్లలు కుంటుతూ ఉన్నాయి.

జెమీమా పడిల్-డక్ ఆ గుడ్ల కారణంగా కన్నీళ్లతో ఇంటికి వెళ్ళింది.

ఆమె జూన్‌లో మరికొన్ని పెట్టేసింది, వాటిని తన వద్దే ఉంచుకోవడానికి అనుమతించబడింది: కానీ వాటిలో నాలుగు మాత్రమే పొదిగాయి. జెమీమా పడిల్-డక్ తన భయం వల్ల అలా చేసిందని చెప్పింది; కానీ ఆమె ఎప్పుడూ సరిగ్గా కూర్చోలేనిది.