സുവർണ്ണ താറാവ്

ഒരിക്കൽ ഒരു എളിയ മനുഷ്യനുണ്ടായിരുന്നു, അവൾക്ക് മൂന്ന് ആൺമക്കളുണ്ടായിരുന്നു. ഇളയവനായ ഗുഡ്‌വിൻ സൗമ്യനും പെട്ടെന്ന് സഹായിക്കാനും തയ്യാറായിരുന്നു. ഒരു ദിവസം രാവിലെ, മരം ശേഖരിക്കാനായി കാട്ടിലേക്ക് പോകാൻ അച്ഛൻ മൂത്ത മകനോട് ആവശ്യപ്പെട്ടു. അവരുടെ അമ്മ കേക്കും ജ്യൂസും ചേർത്തൊരു നല്ല ഉച്ചഭക്ഷണം തയ്യാറാക്കി അവൾക്ക് യാത്രക്ക് ആശംസകൾ നേർന്നു.

ഏറ്റവും മൂത്ത മകൾ ഉയരംകൂടിയ മരങ്ങൾക്കിടയിലൂടെ നടക്കുമ്പോൾ, ശാന്തമായ ചാരനിറത്തിലുള്ള വസ്ത്രം ധരിച്ച ഒരു വൃദ്ധനെ കണ്ടുമുട്ടി. "നല്ല യുവതി," വൃദ്ധൻ പറഞ്ഞു, "നിങ്ങളുടെ കേക്കിൽ നിന്ന് ഒരിത്തിരി കഷണവും പാനീയത്തിൽ നിന്ന് ഒരിറക്കവും തരുമോ? ഞാൻ ദൂരെ യാത്ര ചെയ്ത് ക്ഷീണിതയായിരിക്കുന്നു." എന്നാൽ മൂത്ത മകൾ മറുപടി പറഞ്ഞു, "സർ, എനിക്ക് എന്നെത്തന്നെ സംരക്ഷിക്കാൻ മാത്രമേ കഴിയൂ എന്ന് ഞാൻ ഭയപ്പെടുന്നു," എന്നിട്ട് അവൾ വഴിയിലൂടെ നടന്നുപോയി. അവൾ വിറക് വെട്ടാൻ തുടങ്ങിയപ്പോൾ, മഴു മരത്തിൽ തട്ടി അവൾ ഞെട്ടിപ്പോവുകയും അവളുടെ ജോലി നശിക്കുകയും ചെയ്തു. പരിഭ്രാന്തയും നിരാശയും പൂണ്ട അവൾ വീട്ടിലേക്ക് മടങ്ങുന്നതാണ് നല്ലതെന്ന് തീരുമാനിച്ചു. വൃദ്ധൻ വീണ്ടും അവളെ കടന്നുപോകുമ്പോൾ, അവൾ ഒരു മന്ദഹാസം നൽകി.

അടുത്ത ദിവസം, അച്ഛൻ രണ്ടാമത്തെ മകനോട് പറഞ്ഞു, "മഴു എടുത്ത് കാട്ടിൽ പോയി കൈ നോക്ക്, ദൈവം നിന്നെ അനുഗ്രഹിക്കട്ടെ." അവരുടെ അമ്മ വീണ്ടും കേക്കും ജ്യൂസും പാക്ക് ചെയ്തു. രണ്ടാമത്തെ മകൻ കാട്ടിലേക്ക് പ്രവേശിച്ചപ്പോൾ, വൃദ്ധൻ വീണ്ടും പ്രത്യക്ഷപ്പെട്ട് പറഞ്ഞു, "ദയയുള്ള കുട്ടീ, ഒരു യാത്രക്കാരനുമായി ഒരു കഷ്ണം പങ്കിടാമോ?" എന്നാൽ രണ്ടാമത്തെ സഹോദരി മറുപടി പറഞ്ഞു, "ക്ഷമിക്കണം സർ, പക്ഷേ എന്റെ കയ്യിൽ കുറച്ചേയുള്ളൂ." അവൾ നടന്നുപോകുമ്പോൾ, വെട്ടാൻ തുടങ്ങിയപ്പോൾ അവളുടെ കാൽതെട്ടു, മഴു ശരിയായി വെട്ടാൻ കഴിഞ്ഞില്ല. വിഷമത്തോടെയും നിരുത്സാഹത്തോടെയും അവൾ തന്റെ ജോലി നിർത്തി വീട്ടിലേക്ക് മടങ്ങി. പോകുമ്പോൾ, അവളും വൃദ്ധനെ കണ്ടുമുട്ടി, അദ്ദേഹം മൃദുവായി പുഞ്ചിരിച്ചു.

അപ്പോൾ ഗുഡ്‌വിൻ മുന്നോട്ട് വന്ന് പറഞ്ഞു, «അച്ഛാ, നിങ്ങൾക്ക് സമ്മതമാണെങ്കിൽ, ഇന്ന് എന്നെ പോകാൻ അനുവദിക്കൂ.» അദ്ദേഹത്തിൻ്റെ അച്ഛൻ പറഞ്ഞു, «മകനേ, നിൻ്റെ സഹോദരങ്ങൾക്ക് ദുര്യോഗം സംഭവിച്ചതിനാൽ നീ ശ്രദ്ധിക്കണമെന്ന് മാത്രമേ ഞാൻ നിന്നോട് പറയൂ.» ഗുഡ്‌വിൻ തല കുനിച്ചു. «ഞാൻ ശ്രദ്ധാലുവായിരിക്കും, അച്ഛാ.» അവരുടെ അമ്മ ബാക്കിയുണ്ടായിരുന്ന ലളിതമായ ഭക്ഷണം - റൊട്ടിയും പാലും - പാക്ക് ചെയ്തു, ഗുഡ്‌വിൻ അവളോട് സ്നേഹത്തോടെ നന്ദി പറഞ്ഞു. പ്രത്യാശയോടെ അവൻ വനത്തിലേക്ക് യാത്രയായി.

താമസിയാതെ അവൾ ചാരനിറമുള്ള വസ്ത്രം ധരിച്ച വൃദ്ധനെ കണ്ടുമുട്ടി, അദ്ദേഹം പറഞ്ഞു, "നല്ല യുവതി, നിന്റെ അപ്പവും പാലും കുറച്ച് പങ്കുവെക്കാമോ? വിശപ്പ് ഇന്ന് എന്റെ പിന്നാലെ വരുന്നു." ഗുഡ്‌വിൻ സൗമ്യമായി പുഞ്ചിരിച്ചു. "മാഡം, എന്റെ ഭക്ഷണം ലളിതമാണ്, പക്ഷേ നല്ല ഭക്ഷണം സൂക്ഷിക്കുന്നതിനേക്കാൾ നല്ലത് പങ്കിടുന്ന ലളിതമായ ഭക്ഷണം പങ്കിടുന്നതാണ്." അവർ ഒരു വലിയ ഓക്കിൻ മരത്തിന്റെ ചുവട്ടിലിരുന്നു, ഗുഡ്‌വിൻ കൊട്ട തുറന്നപ്പോൾ, അപ്പം മൃദുവായ കേക്ക് ആയി മാറിയിരുന്നു, പാല് മധുരമുള്ള ജ്യൂസ് ആയി. അവർ ഒരുമിച്ച് ഭക്ഷണം കഴിക്കുമ്പോൾ വൃദ്ധന്റെ കണ്ണുകൾ ശാന്തമായ സന്തോഷം കൊണ്ട് തിളങ്ങി.

ഭക്ഷണം കഴിഞ്ഞപ്പോൾ വൃദ്ധൻ പറഞ്ഞു, "ഗുഡ്‌വിൻ, നിന്റെ തുറന്ന മനസ്സ് ഭാഗ്യം കൊണ്ടുവരുന്നു. അവിടെ ആ മരം വീണു, അതിന്റെ വേരുകൾക്ക് താഴെ നോക്കൂ." അതുകേട്ട് അയാൾ ഇലകൾക്കിടയിൽ മറഞ്ഞു. ഗുഡ്‌വിൻ ശ്രദ്ധയോടെ ആ വൃദ്ധ വൃക്ഷം വെട്ടി, അതിന്റെ വേരുകളിൽ സ്വർണ്ണ നിറമുള്ള തൂവലുകളുള്ള ഒരു താറാവിനെ കണ്ടെത്തി. അത്ഭുതപ്പെട്ട്, അവൾ ആ പക്ഷിയെ സുരക്ഷിതമായി പൊതിഞ്ഞ് വൈകുന്നേരത്തെ വെളിച്ചം മങ്ങിയപ്പോൾ അടുത്തുള്ള ഒരു സത്രത്തിലേക്ക് പോയി.

സത്രമുടമയുടെ മൂന്ന് പെൺമക്കൾ സ്വർണ്ണ നിറമുള്ള താറാവിനെ കണ്ടു, അതിന്റെ തിളങ്ങുന്ന തൂവലുകൾ കണ്ട് അത്ഭുതപ്പെട്ടു. ഗുഡ്‌വിൻ അൽപനേരം പുറത്തേക്ക് പോയപ്പോൾ മൂത്ത മകൾ ഒരു തൂവൽ ചെറുതായി കുഴഞ്ഞതായി ശ്രദ്ധിച്ചു. "ഞാനീ സ്വർണ്ണ തൂവൽ ഒന്നു മിനുക്കിയാലോ," അവൾ മന്ത്രിച്ചു, "അങ്ങനെ ഈ പക്ഷിക്ക് നല്ല ഭംഗിയാവും." അവൾ ചിറകിലേക്ക് കൈ നീട്ടി, പക്ഷേ അവളുടെ വിരലുകൾ തൂവലുകളിൽ സ്പർശിച്ചപ്പോൾ അവളുടെ കൈ മുറുകെ പിടിച്ചു, പക്ഷി തന്നെ അവൾ അവിടെ നിൽക്കാൻ ആഗ്രഹിക്കുന്നതുപോലെ.

രണ്ടാമത്തെ മകൾ അകത്തേക്ക് പ്രവേശിച്ച് ഞെട്ടിപ്പോയി, "ചേച്ചി, എന്താ ഇവിടെ താമസിക്കുന്നത്?" അവൾ സഹോദരിയെ താങ്ങി ഒതുക്കി, അവൾക്ക് അവിടെ നിന്ന് മാറാൻ കഴിഞ്ഞു, പക്ഷേ അവളുടെ കൈ സഹോദരിയുടെ കൈയ്യിൽ സ്പർശിച്ചതും അവളും ബലമായി പിടിക്കപ്പെട്ടു. മൂന്നാമത്തെ മകൾ ഓടി വന്നു. "പ്രാർത്ഥിക്കൂ, അനങ്ങാതെ നിൽക്ക്! ഞാൻ നിങ്ങളെ രണ്ടുപേരെയും സഹായിക്കാം." എന്നാൽ അവൾ അവരെ വീട്ടിലേക്ക് നയിക്കാൻ കൈ നീട്ടിയപ്പോൾ, അവളും അവരോടൊപ്പം ചേർന്നു. അങ്ങനെ മൂവരും ഒരുമിച്ച് നിന്നു, അത്ഭുതപ്പെട്ടു, പക്ഷേ ആർക്കും പരിക്കേറ്റില്ല, സ്വർണ്ണ താറാവിന്റെ സൗമ്യമായ മാന്ത്രികതയിൽ അത്ഭുതപ്പെട്ടു.

പുലർച്ചെ, ഗുഡ്‌വിൻ താറാവിനെ എടുത്ത് വീട്ടിലേക്ക് നടന്നു. നേരിയ അടുപ്പമുണ്ടായിരുന്ന മൂന്ന് സഹോദരിമാരും ശ്രദ്ധയോടെ ഒരു ചെറിയ നിരയിൽ അവരെ പിന്തുടർന്നു. ഗ്രാമത്തിലൂടെ കടന്നുപോകുമ്പോൾ, ദയയുള്ള ഒരു സ്കൂൾ അധ്യാപിക പുറത്തിറങ്ങി ചോദിച്ചു, "എന്തൊരു കൗതുകകരമായ കൂട്ടായ്മയാണിത്?" അവർക്ക് സഹായം ആവശ്യമാണെന്ന് കരുതി, അവർ ഇളയ സഹോദരിയുടെ കയ്യിൽ തൊട്ടു - അവളും മൃദുവായി പിടിക്കപ്പെട്ടതായി അവൾ കണ്ടെത്തി.

സഹായമനസ്ഥിതിയുള്ള ഒരു നാട്ടുകാരി വേഗം അങ്ങോട്ട് വന്നു. "നല്ല ആളുകളേ, നിങ്ങൾക്ക് സഹായം ആവശ്യമുണ്ടോ?" അവൾ വിളിച്ചു ചോദിച്ചു. അവൾ സ്കൂളിലെ പ്രധാനാധ്യാപികയെ താങ്ങി നിർത്താൻ കൈ നീട്ടി, പക്ഷേ അവൾ തൊട്ടതും അവളും ആ മന്ത്രവാദത്തിൽ അകപ്പെട്ടുപോയി. അങ്ങനെ അവർ അഞ്ചുപേർ ഒരുപോലെ സന്തോഷകരമായ മുന്നറിയിപ്പുകൾ നൽകി, കാൽ തെറ്റാതെ ശ്രദ്ധിച്ച് നടന്നു.

അല്പം മുന്നോട്ട് പോയപ്പോൾ, രണ്ട് തോട്ടക്കാർ അവരുടെ ഉപകരണങ്ങളുമായി വഴിയിലൂടെ വന്നു. "ഞങ്ങൾ ഒരു കൈ സഹായം ചെയ്യാമോ?" ഒരാൾ ദയയോടെ ചോദിച്ചു. എന്നാൽ അവർ സഹായിക്കാൻ കൈ നീട്ടിയപ്പോൾ, അവരും വരിയിൽ ചേർന്നു. താമസിയാതെ ഏഴ് ഗ്രാമീണർ ഗുഡ്‌വിനെയും സ്വർണ്ണ താറാവിനെയും പിന്തുടർന്നു, അവരെല്ലാവരും ഒരു സന്തോഷകരമായ ഘോഷയാത്രയുടെ ഭാഗമായി പതുക്കെ ഒന്നിച്ച് നീങ്ങി.

അവസാനം അവർ ഒരു വലിയ നഗരത്തിലെത്തി, അവിടെ ഒരു രാജാവ് തന്റെ ഏക മകളോടൊപ്പം താമസിക്കുന്നു. അവൾ ബുദ്ധിമതിയും ദയാലുവുമായിരുന്നു, എങ്കിലും വിരളമായി മാത്രമേ ചിരിച്ചുള്ളൂ, കാരണം അവളുടെ ഹൃദയം ശാന്തമായ ഒരു ഭാരം വഹിച്ചിരുന്നു. അവളെ വീണ്ടും സന്തോഷത്തോടെ കാണാൻ രാജാവ് ആഗ്രഹിച്ചു, അതിനാൽ അദ്ദേഹം പ്രഖ്യാപിച്ചു, "എന്റെ മകൾക്ക് ഒരു നല്ല ചിരി നൽകുന്നവരെ അവളുടെ അടുത്ത് കൂട്ടാനും എന്റെ രാജ്യത്തിന്റെ സംരക്ഷണത്തിലും സന്തോഷത്തിലും പങ്കുചേരാനും സ്വാഗതം ചെയ്യും." ഈ ദിവസം തന്നെ, ഗുഡ്‌വിനും അവളുടെ അസാധാരണ കൂട്ടാളിയും കൊട്ടാരത്തെ സമീപിച്ചു.

കാഴ്ച ശരിക്കും അത്ഭുതകരമായിരുന്നു: ഗുഡ്‌വിൻ സ്വർണ്ണ താറാവിനെ എടുത്തു കൊണ്ടുപോകുന്നു, തുടർന്ന് ഏഴ് ഗ്രാമീണർ സൗമ്യമായി, ആടുന്ന രീതിയിൽ ഒരു വരിയിൽ നടക്കുന്നു. ഗുഡ്‌വിൻ പക്ഷിയെ ഒരു കയ്യിൽ നിന്ന് മറ്റേ കയ്യിലേക്ക് മാറ്റിയപ്പോൾ, അവൾക്ക് പിന്നിൽ ഒരു നൃത്തം ചെയ്യുന്ന റിബൺ പോലെ എല്ലാവരും തിരിഞ്ഞു. രാജകുമാരി തന്റെ ബാൽക്കണിയിൽ നിന്ന് താഴേക്ക് നോക്കി. ആദ്യം അവൾ പുഞ്ചിരിച്ചു, പിന്നീട് അവൾ വായ പൊത്തി, ഒടുവിൽ അവളുടെ ഹൃദയത്തിൽ ഒരുപാട് കാലം അടഞ്ഞുകിടന്ന ഒരു ജനൽ തുറന്നതുപോലെ അവൾ ഉച്ചത്തിൽ ചിരിച്ചു. രാജാവ് സന്തോഷിച്ചു. ഗുഡ്‌വിൻ ഓരോ ഗ്രാമീണന്റെയും തോളിൽ താറാവിന്റെ ചിറക് സ്പർശിച്ചു, അതോടെ ആ മന്ത്രം അവരെ മോചിപ്പിച്ചു. കാലക്രമേണ, ഗുഡ്‌വിനും രാജകുമാരിയും അടുത്തടുത്തു, അവർ ഒരുമിച്ച് ദയയും സന്തോഷവും ചിരിയും വീണ്ടും രാജ്യത്ത് നിറച്ചു.