Sungura na Nungunungu

Ilikuwa asubuhi nzuri mwishoni mwa kiangazi. Jua lilikuwa linawaka, nafaka ilipepea kwenye upepo mwanana, na ndege aina ya lark aliimba kwenye anga la bluu lililo wazi.
Kila kitu kilionekana chenye furaha, hata nungu, ambaye alisimama mlangoni pake akiimba wimbo wa nungu huku mke wake akiwavisha watoto nguo ndani. Baada ya muda, aliamua kutembea hadi kwenye Konde Kubwa la Mteremko, ambapo nyasi zilimea kwa wingi na milima ilikuwa na mteremko mkali.

Hakuwa ameenda mbali alipokutana na sungura, aliyejulikana sana kondeni hapo kwa kasi yake na hasira zake za karibu.
"Habari ya asubuhi," nungu alisema kwa heshima.
Sungura hakumwangalia vizuri hata kidogo. "Unafanya nini kondeni mapema hivi?" aliuliza.
"Ninatembea tu kujifurahisha," nungu alijibu.
Sungura alicheka.
"Kujifurahisha? Nadhani inachukua uwezo wote wa miguu yako iliyopinda kufika tu kutoka sehemu moja hadi nyingine."

Maneno hayo yalimchoma nungu, kwani hakupenda kuhukumiwa kwa miguu yake kuliko kitu chochote kingine.
"Kweli unaamini miguu yako ni bora kuliko yangu?" aliuliza.
"Bila shaka ni bora," sungura alisema kwa maringo.
"Basi tuone," nungu alisema. "Kama tutashindana kukimbia kutoka kileleni mwa mlima huu mkali hadi kwenye Mti wa Willow hapo chini, ninaamini nitashinda."
"Kushindana?" sungura alicheka. "Sawa kabisa. Ukishinda, nitakupa sarafu mpya inayo'ngaa ya dhahabu."
"Tumekubaliana," nungu alisema. "Nitarudi baada ya kiamsha kinywa."

Nyumbani, nungu alimwambia mke wake kuhusu mashindano hayo.
"Una uhakika?" aliuliza Bi. Hedgehog. "Sungura ndiye mnyama mwenye kasi zaidi kondeni."
"Yeye ana kasi," nungu alisema kwa utulivu, "lakini anafikiria tu kuhusu kukimbia. Hajafikiria kuhusu mlima. Nyasi ni ndefu na zinatereza kwa umande, na mteremko unapendelea njia nyingine. Njoo utazame kutoka kwenye mstari wa kumalizia."

Nungu alirudi kileleni mwa mlima, ambapo sungura alikuwa akingoja, akinyoosha miguu yake mirefu.
"Uko tayari kushindwa, mtembeaji mdogo?" sungura alisema kwa kicheko.
"Niko tayari," nungu alijibu.
Walichukua nafasi zao kwenye kilele cha mlima. Sungura alihesabu, "Moja, mbili, tatu, nenda!" na akakimbia mbele kwenye nyasi ndefu.

Punde sungura aliona kukimbia ni kugumu kuliko alivyotarajia. Majani marefu ya clover yalinasa kwenye vifundo vyake vya miguu, na ilimbidi ainulie miguu yake juu kwa kila hatua.
Nungu hakujaribu kukimbia hata kidogo. Aliingiza kidevu chake ndani, akavuta miguu yake karibu, na kujikunja kuwa mpira mgumu wenye miiba.
Mlima ulikuwa na mteremko mkali na nyasi zilikuwa zinatereza, na muda si mrefu alianza kubingirika vizuri kuelekea chini.

Sungura alitazama nyuma, akitarajia kumuona nungu akiwa mbali nyuma. Badala yake, aliona umbo la duara la kahawia likimpita kwa kasi, likidunda na kuzunguka kwa kasi zaidi kwa kila mzunguko.
"Hiyo haiwezekani," sungura alipiga kelele, akikimbia kwa nguvu zake zote.
Lakini kadiri alivyojikaza, ndivyo alivyozidi kuchoka. Nungu hakuchoka hata kidogo. Mlima ulimbeba kwa kasi, na aliongeza kasi kwa kila hatua.

Kwa mshindo mdogo, nungu alifika kwenye ardhi tambarare chini ya mlima. Alijikunjua na kupangusa vumbi kutoka kwenye koti lake wakati tu sungura alipowasili, akipumua kwa nguvu na macho yakiwa yamemtoka kwa mshangao.
"Mimi hapa," nungu alisema, akiwa amesimama kando ya Mti wa Willow.
Sungura alitumbua macho kwa kutoamini. Alikuwa amekimbia kwa nguvu zake zote, lakini yule aliyemdhihaki alikuwa amefika kwanza.

Sungura aliketi kwenye nyasi, akiwa amechoka na mwenye mawazo, na akakubali kwamba ameshindwa.
"Miguu yako ni mizuri kwa kukimbia," nungu alisema kwa fadhili, "lakini kila njia inapendelea mtindo tofauti wa kusonga, na si vizuri kumcheka msafiri mwingine."
Sungura alimkabidhi ile sarafu ya dhahabu kwa kutikisa kichwa kwa heshima. Nungu alimuita mke wake, na pamoja walitembea kuelekea nyumbani wakiwa wameridhika, huku sungura akibaki nyuma, akifikiria kimya kimya kuhusu ule mlima.