የሁለት ክፉ አይጦች ታሪክ

ከዕለታት አንድ ቀን እጅግ ያማረ የአሻንጉሊት ቤት ነበር፤ ቀይ ጡብ ነበረው፣ ነጭ መስኮቶች ነበሩት፣ እውነተኛ ቀጭን ጨርቅ መጋረጃዎች፣ የፊት ደጃፍ፣ እና ጭስ መውጫ ቱቦ ነበሩት።

ቤቱ ሉሲንዳ እና ጄን ለሚባሉ ሁለት አሻንጉሊቶች ነበር፤ ቢያንስ ለሉሲንዳ ነበር፣ ነገር ግን እሷ ምግብ ትዕዛዝ አትሰጥም ነበር።
ጄን ምግብ ሰሪ ነበረች፣ ነገር ግን ምንም ምግብ አታበስልም ነበር፣ ምክንያቱም እራቱ ቀድሞ ተዘጋጅቶ፣ ቀርቀሮ በተሞላ ሳጥን ውስጥ ተገዝቶ ነበር።

ሁለት ቀይ ሎብስተሮች እና አንድ ሃም፣ አንድ ዓሣ፣ አንድ ፑዲንግ፣ እና ጥቂት ፒርና ብርቱካኖች ነበሩ።
ከሳህኑ ላይ አይነሱም ነበር፣ ነገር ግን እጅግ ያምሩ ነበር።

አንድ ጠዋት ሉሲንዳ እና ጄን በአሻንጉሊት ጋሪ ለመዝናናት ወጥተው ነበር። በህፃናት ክፍሉ ውስጥ ማንም አልነበረም፣ ሁሉም ነገር ጸጥ ብሎ ነበር። ከዚያ ከምድጃው አጠገብ ባለ ጥግ ላይ፣ ከወለሉ ጠርዝ ስር ባለ ቀዳዳ አካባቢ፣ ትንሽ ጭቃጭቅ እና ቧጨር ድምፅ ተሰማ።
ቶም ቱምብ ለአፍታ ራሱን ወጣ አደረገ፣ ከዚያም ወዲያው ሰደደው።
ቶም ቱምብ አይጥ ነበር።

ከደቂቃ በኋላ ሚስቱ ሁንካ ሙንካ ደግሞ ራሷን ወጣ አደረገች፤ በህፃናት ክፍሉ ውስጥ ማንም እንደሌለ ስታይ፣ ከምድጃው አጠገብ ወዳለው የዘይት ጨርቅ ወለል ላይ ወጣች።

የአሻንጉሊት ቤቱ ከምድጃው ሌላ ጎን ቆሞ ነበር። ቶም ቱምብ እና ሁንካ ሙንካ በምንጣፉ ላይ በጥንቃቄ ተሻገሩ። የፊት ደጃፉን ገፉት—ቆልፍ አልነበረውም።

ቶም ቱምብ እና ሁንካ ሙንካ ወደ ላይ ወጥተው ወደ መመገቢያ ክፍሉ ቀረቡ። ከዚያ ደስታቸውን ሳይቆጣጠሩ ጮኹ!
ምንኛ ያማረ እራት ጠረጴዛው ላይ ተዘርግቶ ነበር! ቆርቆሮ ማንኪያዎች፣ እርሳስ ቢላዎችና ሹካዎች፣ እና ሁለት የአሻንጉሊት ወንበሮች ነበሩ—ሁሉም እጅግ ምቹ ነበሩ!

ቶም ቱምብ ወዲያው ሃሙን ለመቁረጥ ተያያዘ። ሃሙ ቆንጆ ብሩህ ቢጫ ቀለም ነበረው፣ ቀይ ሰንሰለቶች ነበሩበት።
ቢላው ጠምዝዞ ጎዳው፤ ጣቱን አፉ ውስጥ ከተተ።
«በቂ አልተቀቀለም፤ ጠንካራ ነው። አንቺ ሞክሪ፣ ሁንካ ሙንካ።»

ሁንካ ሙንካ ወንበሯ ላይ ቆማ ሌላ እርሳስ ቢላ ይዛ ሃሙን ቆረጠቆረጠችው።
«ከዴሊ ሃሞች ያህል ጠንካራ ነው፣» አለች ሁንካ ሙንካ።

ሃሙ ከሳህኑ ላይ ድንገት ተነጥሎ ከጠረጴዛው ስር ተንከባለለ።
«ተዋው፣» አለ ቶም ቱምብ፤ «ዓሣ ስጪኝ፣ ሁንካ ሙንካ!»

ሁንካ ሙንካ ቆርቆሮ ማንኪያ ሁሉ አንድ በአንድ ሞከረች፤ ዓሣው ወጭቱ ላይ ተጣብቆ ነበር።
ከዚያ ቶም ቱምብ ቁጣው ፈነዳ። ሃሙን ወለሉ መሃል ላይ አስቀምጦ በምድጃ ማያዣና በመነዳ ደበደበው ባንግ፣ ባንግ፣ ስማሽ፣ ስማሽ!
ሃሙ ሁሉ ተበታተነ፣ ምክንያቱም ብሩህ ቀለሙ ስር ከጅፕሰም ሌላ ምንም አልነበረም!

ከዚያ የቶም ቱምብ እና የሁንካ ሙንካ ቁጣና ብስጭት ወሰን አልነበረውም። ፑዲንጉን፣ ሎብስተሮቹን፣ ፒሮቹን እና ብርቱካኖቹን ሰባበሩ።
ዓሣው ከሳህኑ ላይ ስለማይነሳ፣ ወደ ወጥ ቤቱ ቀይ ሙቅ ሽቦ ወረቀት እሳት ውስጥ ጣሉት፤ ነገር ግን እሱም አልነደደም።

ቶም ቱምብ ወደ ወጥ ቤቱ ጭስ መውጫ ቱቦ ወጥቶ ከላይ ተመለከተ—ጭስ አልነበረም።

ቶም ቱምብ ጭስ መውጫ ቱቦ ውስጥ ሳለ፣ ሁንካ ሙንካ ሌላ ብስጭት አጋጠማት። በቆጣሪው ላይ ትናንሽ ማሰሮዎችን አገኘች፣ ላያቸው ላይ—ሩዝ—ቡና—ሳጎ—ተብሎ ተጽፎ ነበር፤ ነገር ግን ወደ ታች ስታዞራቸው፣ ውስጣቸው ቀይና ሰማያዊ ዶቃዎች ሌላ ምንም አልነበረም።

ከዚያ እነዚያ አይጦች ሊያደርጉ የሚችሉትን ሁሉ ጥፋት ለማድረስ ተያያዙ—በተለይ ቶም ቱምብ! የጄንን ልብሶች ከሷ መኝታ ክፍል ሳጥን ውስጥ አውጥቶ ከላይኛው ፎቅ መስኮት ወረወራቸው።
ነገር ግን ሁንካ ሙንካ ቆጣቢ አዕምሮ ነበራት። ከሉሲንዳ ትራስ ላባዎቹን እኩሌታቸውን ከነቀለች በኋላ፣ ለራሷ የላባ አልጋ እንደሚያስፈልጋት አስታወሰች።

በቶም ቱምብ እርዳታ ትራሱን ወደ ታች ወርደው ምንጣፉን አቋርጠው ተሸከሙት። ትራሱን ወደ አይጥ ቀዳዳ ለማስገባት ጠበቅ ብሎ ነበር፤ ነገር ግን ሆኖ ሆኖ አስገቡት።

ከዚያ ሁንካ ሙንካ ተመልሳ አንድ ወንበር፣ አንድ የመጽሐፍ መደርደሪያ፣ አንድ የወፍ ቅርጫት፣ እና ሌሎች ትናንሽ ዕቃዎችን አመጣች። የመጽሐፍ መደርደሪያውና የወፍ ቅርጫቱ ወደ አይጥ ቀዳዳ ለመግባት ፈቃደኛ አልሆኑም።

ሁንካ ሙንካ ከምድጃው አጠገብ ትቷቸው ሄዳ ቅርጫት ጋሪ ልትወስድ ሄደች።

ሁንካ ሙንካ ሌላ ወንበር ይዛ ስትመለስ ድንገት ከበረንዳው ውጭ የሰዎች ንግግር ድምፅ ተሰማ። አይጦቹ ወደ ቀዳዳቸው ሮጡ፣ አሻንጉሊቶቹም ወደ ህፃናት ክፍሉ ገቡ።

ምንኛ አስደናቂ ትዕይንት ጄንና ሉሲንዳን ተቀበላቸው!
ሉሲንዳ በተገለበጠው የወጥ ቤት ምድጃ ላይ ተቀምጣ ትኩር ብላ ተመለከተች፤ ጄን ደግሞ ወደ ወጥ ቤቱ ቆጣሪ ተደግፋ ፈገግ አለች—ነገር ግን ሁለቱም አንድ ቃልም አልተናገሩም።

የመጽሐፍ መደርደሪያውና የወፍ ቅርጫቱ ከምድጃው አጠገብ ተወስደው ዳኑ—ነገር ግን ሁንካ ሙንካ ቅርጫት ጋሪውን፣ እና ከሉሲንዳ ልብሶች ጥቂቱን ይዛለች።

እሷ ደግሞ ጠቃሚ ድስቶችና ፓኖች፣ እና ሌሎች ብዙ ዕቃዎች ይዛለች።

የአሻንጉሊት ቤቱ የነበረባት ትንሽ ልጅ እንዲህ አለች—
«እንደ ፖሊስ ለባሽ አሻንጉሊት አመጣለሁ!»

ነርሷ ግን እንዲህ አለች—
«አይጥ ወጥመድ አስቀምጣለሁ!»

ስለዚህ ይህ የሁለቱ ክፉ አይጦች ታሪክ ነው—ነገር ግን ሙሉ ለሙሉ ክፉዎች አልነበሩም፣ ምክንያቱም ቶም ቱምብ የሰበረውን ሁሉ ከፈለ።
ከምንጣፉ ስር ጎባጣ ሳንቲም አገኘ፤ በገና ዋዜማ ደግሞ እሱና ሁንካ ሙንካ ከሉሲንዳ እና ጄን ካልሲዎች ውስጥ አንዱ ውስጥ ሰደዱት።

እናም ቀደም ብሎ ጠዋት ጠዋት—ማንም ሳይነቃ—ሁንካ ሙንካ ጠራጊ ሳህኗንና ማጠሪያዋን ይዛ የአሻንጉሊቶቹን ቤት ልታጸዳ ትመጣለች!