ਦੋ ਬੁਰੇ ਚੂਹਿਆਂ ਦੀ ਕਹਾਣੀ

ਇੱਕ ਵਾਰ ਦੀ ਗੱਲ ਹੈ, ਇੱਕ ਬਹੁਤ ਹੀ ਸੁੰਦਰ ਗੁੱਡੀ ਘਰ ਸੀ; ਇਹ ਲਾਲ ਇੱਟਾਂ ਦਾ ਬਣਿਆ ਹੋਇਆ ਸੀ ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਚਿੱਟੀਆਂ ਖਿੜਕੀਆਂ ਸਨ, ਅਤੇ ਇਸ ਵਿੱਚ ਅਸਲੀ ਮਲਮਲ ਦੇ ਪਰਦੇ, ਇੱਕ ਮੁੱਖ ਦਰਵਾਜ਼ਾ ਅਤੇ ਇੱਕ ਚਿਮਨੀ ਸੀ।

ਇਹ ਲੂਸੀੰਡਾ ਅਤੇ ਜੇਨ ਨਾਂ ਦੀਆਂ ਦੋ ਗੁੱਡੀਆਂ ਦੀ ਸੀ; ਘੱਟੋ-ਘੱਟ ਇਹ ਲੂਸੀੰਡਾ ਦੀ ਸੀ, ਪਰ ਉਸਨੇ ਕਦੇ ਖਾਣਾ ਬਣਾਉਣ ਦਾ ਆਰਡਰ ਨਹੀਂ ਦਿੱਤਾ। ਜੇਨ ਰਸੋਈਆ ਸੀ, ਪਰ ਉਸਨੇ ਕਦੇ ਖਾਣਾ ਨਹੀਂ ਬਣਾਇਆ, ਕਿਉਂਕਿ ਰਾਤ ਦਾ ਖਾਣਾ ਤਿਆਰ ਖਰੀਦਿਆ ਗਿਆ ਸੀ, ਇੱਕ ਡੱਬੇ ਵਿੱਚ ਜੋ ਸ਼ੇਵਿੰਗ ਨਾਲ ਭਰਿਆ ਹੋਇਆ ਸੀ।

ਦੋ ਲਾਲ ਝੀਂਗੇ ਅਤੇ ਇੱਕ ਹੈਮ, ਇੱਕ ਮੱਛੀ, ਇੱਕ ਪੁਡਿੰਗ, ਅਤੇ ਕੁਝ ਨਾਸ਼ਪਾਤੀਆਂ ਅਤੇ ਸੰਤਰੇ ਸਨ। ਉਹ ਪਲੇਟਾਂ ਤੋਂ ਨਹੀਂ ਹਟ ਰਹੇ ਸਨ, ਪਰ ਉਹ ਬਹੁਤ ਸੁੰਦਰ ਸਨ।

ਇੱਕ ਸਵੇਰ ਲੂਸੀੰਡਾ ਅਤੇ ਜੇਨ ਗੁੱਡੀ ਵਾਲੀ ਸਟਰੌਲਰ ਵਿੱਚ ਘੁੰਮਣ ਗਈਆਂ ਸਨ। ਨਰਸਰੀ ਵਿੱਚ ਕੋਈ ਨਹੀਂ ਸੀ, ਅਤੇ ਬਹੁਤ ਸ਼ਾਂਤੀ ਸੀ। ਫਿਰ ਫਾਇਰਪਲੇਸ ਦੇ ਨੇੜੇ ਇੱਕ ਕੋਨੇ ਵਿੱਚ ਥੋੜ੍ਹੀ ਜਿਹੀ ਖੁਰਚਣ ਅਤੇ ਰਗੜਨ ਦੀ ਆਵਾਜ਼ ਆਈ, ਜਿੱਥੇ ਬੇਸਬੋਰਡ ਦੇ ਹੇਠਾਂ ਇੱਕ ਛੇਕ ਸੀ। ਟੌਮ ਥੰਬ ਨੇ ਇੱਕ ਪਲ ਲਈ ਆਪਣਾ ਸਿਰ ਬਾਹਰ ਕੱਢਿਆ, ਅਤੇ ਫਿਰ ਇਸਨੂੰ ਦੁਬਾਰਾ ਅੰਦਰ ਪਾ ਲਿਆ। ਟੌਮ ਥੰਬ ਇੱਕ ਚੂਹੀ ਸੀ।

ਇੱਕ ਮਿੰਟ ਬਾਅਦ, ਉਸਦੀ ਪਤਨੀ ਹੁੰਕਾ ਮੁਨਕਾ ਨੇ ਵੀ ਆਪਣਾ ਸਿਰ ਬਾਹਰ ਕੱਢਿਆ; ਅਤੇ ਜਦੋਂ ਉਸਨੇ ਵੇਖਿਆ ਕਿ ਨਰਸਰੀ ਵਿੱਚ ਕੋਈ ਨਹੀਂ ਸੀ, ਤਾਂ ਉਹ ਫਾਇਰਪਲੇਸ ਦੇ ਕੋਲ ਤੇਲ ਦੇ ਕੱਪੜੇ 'ਤੇ ਆ ਗਈ।

ਗੁੱਡੀਘਰ ਫਾਇਰਪਲੇਸ ਦੇ ਦੂਜੇ ਪਾਸੇ ਖੜ੍ਹਾ ਸੀ। ਟੌਮ ਥੰਬ ਅਤੇ ਹੰਕਾ ਮੁਨਕਾ ਧਿਆਨ ਨਾਲ ਦਰੀ 'ਤੇ ਚੱਲੀਆਂ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਅਗਲਾ ਦਰਵਾਜ਼ਾ ਧੱਕਿਆ—ਇਹ ਬੰਦ ਨਹੀਂ ਸੀ।

ਟੌਮ ਥੰਬ ਅਤੇ ਹੰਕਾ ਮੁਨਕਾ ਉੱਪਰ ਗਏ ਅਤੇ ਡਾਇਨਿੰਗ ਰੂਮ ਵਿੱਚ ਝਾਤੀ ਮਾਰੀ। ਫਿਰ ਉਹ ਖੁਸ਼ੀ ਨਾਲ ਚੀਕ ਪਈਆਂ! ਮੇਜ਼ 'ਤੇ ਕਿੰਨਾ ਪਿਆਰਾ ਖਾਣਾ ਲੱਗਾ ਹੋਇਆ ਸੀ! ਟੀਨ ਦੇ ਚੱਮਚ, ਅਤੇ ਲੀਡ ਦੇ ਚਾਕੂ ਅਤੇ ਕਾਂਟੇ, ਅਤੇ ਦੋ ਗੁੱਡੀਆਂ ਵਾਲੀਆਂ ਕੁਰਸੀਆਂ ਸਨ—ਸਭ ਕੁਝ ਬਹੁਤ ਸੁਵਿਧਾਜਨਕ!

ਟੌਮ ਥੰਬ ਨੇ ਹਮ ਨੂੰ ਕੱਟਣ ਲਈ ਤੁਰੰਤ ਕੰਮ ਸ਼ੁਰੂ ਕਰ ਦਿੱਤਾ। ਇਹ ਬਹੁਤ ਸੋਹਣਾ ਚਮਕਦਾਰ ਪੀਲਾ ਸੀ, ਜਿਸ 'ਤੇ ਲਾਲ ਰੰਗ ਦੀਆਂ ਧਾਰੀਆਂ ਸਨ। ਚਾਕੂ ਟੁੱਟ ਗਿਆ ਅਤੇ ਉਸਨੂੰ ਦੁੱਖ ਹੋਇਆ; ਉਸਨੇ ਆਪਣੀ ਉਂਗਲ ਆਪਣੇ ਮੂੰਹ ਵਿੱਚ ਪਾ ਲਈ। "ਇਹ ਅਜੇ ਚੰਗੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਉਬਲਿਆ ਨਹੀਂ ਹੈ; ਇਹ ਸਖ਼ਤ ਹੈ। ਤੂੰ ਇੱਕ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਕਰ, ਹੁੰਕਾ ਮੁਨਕਾ।"

ਹੰਕਾ ਮੁਨਕਾ ਆਪਣੀ ਕੁਰਸੀ 'ਤੇ ਖੜ੍ਹੀ ਹੋ ਗਈ ਅਤੇ ਇੱਕ ਹੋਰ ਵੱਡੇ ਚਾਕੂ ਨਾਲ ਹੈਮ ਨੂੰ ਕੱਟਣ ਲੱਗੀ। "ਇਹ ਡੇਲੀ 'ਤੇ ਹੈਮ ਜਿੰਨਾ ਹੀ ਸਖ਼ਤ ਹੈ," ਹੰਕਾ ਮੁਨਕਾ ਨੇ ਕਿਹਾ।

ਹੈਮ ਇੱਕ ਝਟਕੇ ਨਾਲ ਪਲੇਟ ਤੋਂ ਟੁੱਟ ਗਈ ਅਤੇ ਮੇਜ਼ ਦੇ ਹੇਠਾਂ ਰੁੜ੍ਹ ਗਈ। «ਇਸਨੂੰ ਛੱਡ ਦਿਓ,» ਟੌਮ ਥੰਬ ਨੇ ਕਿਹਾ; «ਮੈਨੂੰ ਥੋੜ੍ਹੀ ਜਿਹੀ ਮੱਛੀ ਦਿਓ, ਹੁੰਕਾ ਮੁਨਕਾ!»

ਹੁੰਕਾ ਮੁਨਕਾ ਨੇ ਵਾਰੀ-ਵਾਰੀ ਹਰ ਟੀਨ ਦੇ ਚਮਚੇ ਨਾਲ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਕੀਤੀ; ਮੱਛੀ ਡਿਸ਼ ਨਾਲ ਚਿਪਕ ਗਈ ਸੀ। ਫਿਰ ਟੌਮ ਥੰਬ ਨੂੰ ਗੁੱਸਾ ਆ ਗਿਆ। ਉਸਨੇ ਹੈਮ ਨੂੰ ਫਰਸ਼ ਦੇ ਵਿਚਕਾਰ ਰੱਖਿਆ ਅਤੇ ਇਸਨੂੰ ਟੌਂਗਸ ਅਤੇ ਕਹੀ ਨਾਲ ਮਾਰਿਆ - ਬੈਂਗ, ਬੈਂਗ, ਸਮੈਸ਼, ਸਮੈਸ਼! ਹੈਮ ਦੇ ਟੁਕੜੇ-ਟੁਕੜੇ ਹੋ ਗਏ, ਕਿਉਂਕਿ ਚਮਕਦਾਰ ਰੰਗ ਦੇ ਹੇਠਾਂ ਇਹ ਸਿਰਫ਼ ਪਲਾਸਟਰ ਦਾ ਬਣਿਆ ਹੋਇਆ ਸੀ!

ਫਿਰ ਟੌਮ ਥੰਬ ਅਤੇ ਹੰਕਾ ਮੁਨਕਾ ਦੇ ਗੁੱਸੇ ਅਤੇ ਨਿਰਾਸ਼ਾ ਦਾ ਕੋਈ ਅੰਤ ਨਹੀਂ ਸੀ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਪੁਡਿੰਗ, ਝੀਂਗੇ, ਨਾਸ਼ਪਾਤੀਆਂ ਅਤੇ ਸੰਤਰੇ ਤੋੜ ਦਿੱਤੇ। ਜਦੋਂ ਮੱਛੀ ਪਲੇਟ ਤੋਂ ਨਹੀਂ ਉੱਤਰੀ, ਤਾਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਇਸਨੂੰ ਰਸੋਈ ਵਿੱਚ ਲਾਲ-ਗਰਮ ਕ੍ਰਿੰਕਲੀ ਕਾਗਜ਼ ਦੀ ਅੱਗ ਵਿੱਚ ਪਾ ਦਿੱਤਾ; ਪਰ ਇਹ ਵੀ ਨਹੀਂ ਸੜੀ।

ਟੌਮ ਥੰਬ ਰਸੋਈ ਦੀ ਚਿਮਨੀ ਵਿੱਚ ਚੜ੍ਹ ਗਈ ਅਤੇ ਉੱਪਰ ਵੇਖਿਆ—ਕੋਈ ਸਿਆਹ ਨਹੀਂ ਸੀ।

ਜਦੋਂ ਟੌਮ ਥੰਬ ਚਿਮਨੀ ਵਿੱਚ ਸੀ, ਹੁੰਕਾ ਮੁਨਕਾ ਨੂੰ ਇੱਕ ਹੋਰ ਨਿਰਾਸ਼ਾ ਹੋਈ। ਉਸਨੂੰ ਕਾਊਂਟਰ 'ਤੇ ਕੁਝ ਛੋਟੇ ਡੱਬੇ ਮਿਲੇ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ 'ਤੇ ਲੇਬਲ ਲੱਗਾ ਹੋਇਆ ਸੀ—ਚੌਲ—ਕੌਫੀ—ਸਾਬੂਦਾਣਾ—ਪਰ ਜਦੋਂ ਉਸਨੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਉਲਟਾ ਦਿੱਤਾ, ਤਾਂ ਅੰਦਰ ਲਾਲ ਅਤੇ ਨੀਲੇ ਮਣਕਿਆਂ ਤੋਂ ਇਲਾਵਾ ਕੁਝ ਨਹੀਂ ਸੀ।

ਫਿਰ ਉਹ ਚੂਹੇ ਆਪਣੀ ਪੂਰੀ ਸ਼ਰਾਰਤ ਕਰਨ ਲਈ ਕੰਮ 'ਤੇ ਲੱਗ ਗਏ—ਖਾਸ ਕਰਕੇ ਟੌਮ ਥੰਬ! ਉਸਨੇ ਜੇਨ ਦੇ ਕੱਪੜੇ ਉਸਦੇ ਬੈੱਡਰੂਮ ਵਿੱਚ ਦਰਾਜ਼ਾਂ ਵਾਲੀ ਛਾਤੀ ਵਿੱਚੋਂ ਕੱਢ ਲਏ, ਅਤੇ ਉਸਨੇ ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਉੱਪਰਲੀ ਮੰਜ਼ਿਲ ਦੀ ਖਿੜਕੀ ਤੋਂ ਬਾਹਰ ਸੁੱਟ ਦਿੱਤੇ। ਪਰ ਹੁੰਕਾ ਮੁਨਕਾ ਦਾ ਦਿਮਾਗ ਬਹੁਤ ਕਿਫ਼ਾਇਤੀ ਸੀ। ਲੁਸਿੰਡਾ ਦੇ ਬੋਲਸਟਰ ਵਿੱਚੋਂ ਅੱਧੇ ਖੰਭ ਕੱਢਣ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਉਸਨੂੰ ਯਾਦ ਆਇਆ ਕਿ ਉਹ ਆਪਣੇ ਲਈ ਇੱਕ ਖੰਭਾਂ ਵਾਲਾ ਬਿਸਤਰਾ ਚਾਹੁੰਦੀ ਸੀ।

ਟੌਮ ਥੰਬ ਦੀ ਮਦਦ ਨਾਲ ਉਹ ਗੱਦੀ ਨੂੰ ਹੇਠਾਂ ਅਤੇ ਦਰੀ 'ਤੇ ਲੈ ਗਈ। ਗੱਦੀ ਨੂੰ ਚੂਹੇ ਦੇ ਮੋਰੀ ਵਿੱਚ ਫਿੱਟ ਕਰਨਾ ਔਖਾ ਸੀ; ਪਰ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਕਿਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ ਕਰ ਲਿਆ।

ਫਿਰ ਹੁੰਕਾ ਮੁਨਕਾ ਵਾਪਸ ਗਈ ਅਤੇ ਇੱਕ ਕੁਰਸੀ, ਇੱਕ ਬੁੱਕਕੇਸ, ਇੱਕ ਪੰਛੀ ਪਿੰਜਰਾ, ਅਤੇ ਕਈ ਛੋਟੀਆਂ ਚੀਜ਼ਾਂ ਲੈ ਕੇ ਆਈ। ਬੁੱਕਕੇਸ ਅਤੇ ਪੰਛੀ ਪਿੰਜਰੇ ਨੇ ਚੂਹੇ ਦੇ ਮੋਰੀ ਵਿੱਚ ਜਾਣ ਤੋਂ ਇਨਕਾਰ ਕਰ ਦਿੱਤਾ।

ਹੰਕਾ ਮੁਨਕਾ ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਅੱਗ ਦੀ ਜਗ੍ਹਾ ਉੱਤੇ ਛੱਡ ਕੇ ਇੱਕ ਪੰਘੂੜਾ ਲੈਣ ਚਲੀ ਗਈ।

ਹੁੰਕਾ ਮੁਨਕਾ ਇੱਕ ਹੋਰ ਕੁਰਸੀ ਲੈ ਕੇ ਵਾਪਸ ਆ ਰਹੀ ਸੀ ਕਿ ਅਚਾਨਕ ਬਾਹਰ ਹਾਲਵੇ ਵਿੱਚ ਗੱਲਾਂ ਕਰਨ ਦੀ ਆਵਾਜ਼ ਆਈ। ਚੂਹੇ ਆਪਣੇ ਮੋਰੀ ਵਿੱਚ ਵਾਪਸ ਭੱਜ ਗਏ, ਅਤੇ ਗੁੱਡੀਆਂ ਨਰਸਰੀ ਵਿੱਚ ਆ ਗਈਆਂ।

ਜੇਨ ਅਤੇ ਲੁਸਿੰਡਾ ਦੀਆਂ ਅੱਖਾਂ ਨੂੰ ਕੀ ਨਜ਼ਾਰਾ ਮਿਲਿਆ! ਲੁਸਿੰਡਾ ਰਸੋਈ ਦੇ ਉੱਥਲਵੇਂ ਸਟੋਵ 'ਤੇ ਬੈਠੀ ਘੂਰ ਰਹੀ ਸੀ; ਅਤੇ ਜੇਨ ਰਸੋਈ ਦੇ ਕਾਊਂਟਰ 'ਤੇ ਝੁਕੀ ਮੁਸਕਰਾਈ—ਪਰ ਉਨ੍ਹਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਕਿਸੇ ਨੇ ਵੀ ਇੱਕ ਸ਼ਬਦ ਨਹੀਂ ਕਿਹਾ।

ਅਲਮਾਰੀ ਅਤੇ ਪਿੰਜਰਾ ਫਾਇਰਪਲੇਸ ਦੇ ਨੇੜੇ ਤੋਂ ਬਚਾਏ ਗਏ ਸਨ—ਪਰ ਹੁੰਕਾ ਮੁਨਕਾ ਕੋਲ ਪੰਘੂੜਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਲੁਸਿੰਡਾ ਦੇ ਕੁਝ ਕੱਪੜੇ ਹਨ।

ਉਸ ਕੋਲ ਕੁਝ ਲਾਭਦਾਇਕ ਘੜੇ ਅਤੇ ਤਵੇ ਅਤੇ ਕਈ ਹੋਰ ਚੀਜ਼ਾਂ ਵੀ ਹਨ।

ਜਿਸ ਛੋਟੀ ਕੁੜੀ ਦੀ ਗੱਡੀ ਦਾ ਘਰ ਸੀ, ਉਸ ਨੇ ਕਿਹਾ, "ਮੈਂ ਇੱਕ ਪੁਲਿਸ ਵਾਲੀ ਵਰਗੀ ਗੁੱਡੀ ਪਹਿਨਾਵਾਂਗੀ!"

ਪਰ ਨਰਸ ਨੇ ਕਿਹਾ, "ਮੈਂ ਚੂਹੇ ਫੜਨ ਵਾਲਾ ਜਾਲ ਲਗਾ ਦੇਵਾਂਗੀ!"

ਇਹ ਦੋ ਬੁਰੇ ਚੂਹਿਆਂ ਦੀ ਕਹਾਣੀ ਹੈ—ਪਰ ਉਹ ਇੰਨੀਆਂ ਜ਼ਿਆਦਾ ਸ਼ਰਾਰਤੀ ਨਹੀਂ ਸਨ, ਕਿਉਂਕਿ ਟੌਮ ਥੰਬ ਨੇ ਹਰ ਚੀਜ਼ ਲਈ ਭੁਗਤਾਨ ਕੀਤਾ ਜੋ ਉਸਨੇ ਤੋੜੀ। ਉਸਨੂੰ ਕਾਲੀਨ ਦੇ ਹੇਠਾਂ ਇੱਕ ਟੇਢਾ ਸਿੱਕਾ ਮਿਲਿਆ; ਅਤੇ ਕ੍ਰਿਸਮਸ ਦੀ ਪੂਰਵ ਸੰਧਿਆ 'ਤੇ, ਉਸਨੇ ਅਤੇ ਹੁੰਕਾ ਮੁਨਕਾ ਨੇ ਇਸਨੂੰ ਲੁਸਿੰਡਾ ਅਤੇ ਜੇਨ ਦੀਆਂ ਸਟੋਕਿੰਗਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਇੱਕ ਵਿੱਚ ਭਰ ਦਿੱਤਾ।

ਅਤੇ ਹਰ ਸਵੇਰ ਬਹੁਤ ਜਲਦੀ-ਕਿਸੇ ਦੇ ਜਾਗਣ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ-ਹੰਕਾ ਮੁਨਕਾ ਆਪਣੀ ਧੂੜ-ਭਾਂਡੇ ਅਤੇ ਆਪਣੀ ਝਾੜੂ ਨਾਲ ਗੁੱਡੀਆਂ ਦੇ ਘਰ ਨੂੰ ਸਾਫ਼ ਕਰਨ ਲਈ ਆਉਂਦੀ ਹੈ!