Mwana wa Mfalme Chura

Hapo zamani za kale, katika ufalme uliozungukwa na msitu mnene na wa kuvutia, aliishi binti mfalme mdadisi ambaye urembo wake uling'aa kuliko jua.
Baba yake, mfalme, alitawala ardhi hiyo kutoka kwenye kasri lake kubwa. Katikati ya msitu huo palisimama mti wa mndimu wa kale kando ya chemchemi inayometa, ambapo binti mfalme mara nyingi alitembea, akivutiwa na uchawi wa asili.
Siku moja, alipokuwa akicheza chini ya mti huo, akirusha mpira wake wa dhahabu hewani, alihisi furaha ya kila wakati usio na wasiwasi.
Lakini alipokosa kuudaka, mpira huo ulitumbukia kwenye chemchemi na kutoweka kwa mshindo mdogo wa maji. Alihisi maumivu ya huzuni.

Mara tu baada ya hapo, sauti nyororo ikaita,
”Kwa nini una huzuni, binti mfalme? Nina uhakika tunaweza kutatua hili pamoja.”
Kwa kushtuka, alitazama huku na huko na kumuona chura mdogo akichungulia kutoka kwenye maji.
”Ilikuwa ni wewe, chura mdogo?”
aliuliza kwa mshangao.
”Nimekasirika kwa sababu mpira wangu wa dhahabu umetumbukia kwenye chemchemi, na siwezi kuutoa.”
Chura alimtazama kwa macho ya kirafiki na kusema,
”Usijali, ninaweza kusaidia! Lakini ningependa kuwa rafiki yako na kushiriki katika ulimwengu wako. Ningependa kukaa kwenye meza yako, kula na kunywa na wewe, na kuishi katika bustani yako nzuri. Utaniahidi hili?”
Binti mfalme, akifikiria tu mpira wake, alikubali kwa hamu.
”Ndiyo, ninaahidi!”
alisema, moyo wake ukiwa na matumaini kwamba chura huyo angeweza kumsaidia kweli.

Kwa mshindo wa furaha, chura alijitumbukiza kwenye maji yanayometa, na kutoweka chini ya uso wa maji. Muda mfupi baadaye, aliibuka akiwa na mpira wa dhahabu mdomoni mwake na kuubingirisha taratibu kwenye nyasi. Binti mfalme, akiwa na furaha tele, aliokota kichezeo chake alichokithamini na, akisahau ahadi yake kwa furaha, alikimbia nyumbani kwa kasi kadiri alivyoweza. Chura alimwita,
”Ngoja, binti mfalme! Siwezi kwenda haraka kama wewe!”
Lakini alikuwa tayari yuko mbali sana, moyo wake ukiwa mwepesi kwa furaha. Hakutambua kwamba kutimiza ahadi ni tukio la kusisimua peke yake, na kila ahadi inayotolewa ni daraja kuelekea jambo zuri.

Siku iliyofuata, wakati familia ya kifalme ilipokaa pamoja kwenye meza kubwa ya kulia chakula, wakifurahia karamu kutoka kwenye sahani na vikombe vya dhahabu, kulisikika sauti nyororo, yenye mdundo kutoka kwenye ngazi za marumaru—chubwi-chubwi, chubwi-chubwi. Ilikuwa ni chura, akielekea kwenye kasri. Alibisha hodi taratibu mlangoni na kuita,
”Binti mdogo wa mfalme, fungua mlango na uniruhusu niingie!”
Binti mfalme alitulia, akikumbuka ahadi yake. Alihisi kutokuwa na uhakika kidogo, lakini pia alijua kwamba kila uzoefu mpya, hata uwe wa kushangaza kiasi gani, unaweza kuongoza kwenye jambo zuri.

Binti mfalme alienda mlangoni na kuchungulia nje. Alipomuona chura, alishtuka na kufunga mlango haraka, moyo wake ukidunda kwa kasi.
”Mwanangu, nini kinakusumbua?”
aliuliza mfalme, baba yake, akigundua kusitasita kwake.
”Je, umeona kitu cha kutisha?”
”Hapana, baba,” alijibu, akijaribu kutuliza sauti yake,
”siyo jitu, bali ni chura niliyemkuta kwenye chemchemi. Alinisaidia kutoa mpira wangu wa dhahabu, na nilimuahidi kwamba angekuwa rafiki yangu na kukaa na mimi, kula na mimi, na kuishi katika bustani yangu. Lakini sikuwahi kufikiria kwamba angekuja kweli.”
Mfalme, mwenye hekima na mpole, alitabasamu na kusema,
”Mpenzi wangu, kila ahadi inaonyesha tabia yako. Unapoheshimu neno lako, inaonyesha nguvu na uadilifu wako. Lazima umkaribishe ndani na kusimamia kile ulichosema.”

Aliposikia hodi nyororo ya chura tena, binti mfalme alivuta pumzi ndefu na kufungua mlango, akimkaribisha ndani. Chura aliruka kwa furaha kando ya kiti chake.
”Ninyanyue niwe kando yako,” alisema, sauti yake ikiwa imejaa matumaini. Alisita, lakini mfalme alimkumbusha,
”Ahadi iliyotimizwa ni zawadi iliyoshirikiwa, binti yangu. Mnyanyue, kwa maana hilo lilikuwa neno lako.”
Binti mfalme alimnyanyua chura taratibu na kumweka kwenye kiti kando yake. Alitambua kwamba ujasiri si tu kukabiliana na hofu bali pia kukumbatia mambo yasiyotarajiwa kwa moyo mkunjufu.

Chura, ambaye sasa alikuwa amekaa kando ya binti mfalme, aliomba sahani na kikombe cha dhahabu, kama chake. Ingawa alihisi kutokuwa vizuri kidogo, alikumbuka ahadi yake na kile ambacho chura alimfanyia. Walipokuwa wakila na kunywa pamoja, alianza kuona kwamba kuwa wazi kwa urafiki na uzoefu mpya kulikuwa kunatajirisha ulimwengu wake kwa njia za kushangaza. Wakati chura hatimaye aliposema,
”Nimechoka sasa. Tafadhali, niruhusu nipumzike katika bustani yako nzuri chini ya anga lenye nyota, kama ulivyoahidi.”
Binti mfalme alisita, lakini kisha asili yake ya heshima ilichukua nafasi. Kutimiza ahadi yake ilikuwa sehemu ya yeye ni nani—nguvu ya kujitolea na uzuri wa uaminifu.

Ingawa alihisi wasiwasi kidogo, binti mfalme alimbeba chura taratibu hadi nje kwenye bustani yake, akitafuta eneo lenye amani na kivuli chini ya anga lenye mwanga wa mwezi.
Alipomweka chini, alitambua kwamba kutimiza ahadi yake kulileta hisia za amani.
Baba yake, akitazama kutoka kwenye dirisha la kasri, alitabasamu kwa kujivunia, akijua kwamba binti yake alikuwa anajifunza uchawi wa kweli wa uadilifu na wema.

Binti mfalme, akiwa amedhamiria kutimiza neno lake, alimweka chura kwenye eneo lenye ubaridi na zuri katika bustani yake. Lakini chura, akitaka kupumzika karibu na maua, alisema,
”Bado nimechoka. Tafadhali nihamishie kwenye lile eneo lenye kivuli pale.”
Ingawa alikasirika kidogo, binti mfalme alivuta pumzi ndefu na kumhamisha taratibu, akitambua kwamba uvumilivu na kuelewana pia ni sehemu ya ahadi tunazotimiza.

Alipokuwa amesimama pale, chozi la kufadhaika lilimlenga jichoni, lakini alilifuta, akijikumbusha kwamba kila changamoto inafundisha somo muhimu. Ghafla, katika mzunguko wa mwanga unaometa, chura alibadilika na kuwa mwanamfalme mzuri.
”Usilie, binti mfalme,” alisema kwa upole.
”Ujasiri wako na kujitolea kwako vimevunja laana yenye nguvu. Nililaaniwa na mchawi mwanamke muovu kuishi kama chura hadi mtu kama wewe, mwenye moyo wa kweli na wa kujali, atimize ahadi yake kwangu. Umenikomboa, na sasa mimi ni mimi tena.”
Bustani iliyowazunguka ilionekana kung'aa zaidi, kana kwamba inasherehekea uchawi wa vitendo vyake.

Asubuhi iliyofuata, jua lilipochomoza angani, gari la farasi la kifahari la kukokotwa na farasi wanane weupe liliwasili kumpeleka mwanamfalme kurudi kwenye ufalme wake.
Kando yake alikuwa mtumishi wake mwaminifu, Henry, ambaye alikuwa amemwombolezea sana bwana wake katika miaka aliyokuwa amelogwa.
Henry alikuwa amefunga mikanda mitatu ya chuma kuzunguka moyo wake ili kuuzuia usivunjike kwa huzuni.
Lakini sasa, akimuona mwanamfalme wake akiwa huru na mwenye furaha, mikanda hiyo ilianza kulegea na kukatika, mmoja baada ya mwingine, ikiachilia furaha na matumaini yake.

Wakati gari hilo lilipokuwa likisafiri kupitia ufalme, mwanamfalme na binti mfalme walitazama ulimwengu uliowazunguka kwa hisia ya mshangao. Henry, akiwa amepanda nyuma yao, alihisi mkanda wa mwisho wa chuma kwenye moyo wake ukikatika kwa sauti kubwa.
”Hiyo ni sauti gani, Henry?”
aliuliza mwanamfalme.
”Ni sauti ya moyo wangu ukipona, mwanamfalme wangu,” Henry alijibu, akitabasamu.
”Moyo wangu, kama wako, sasa uko huru na umejaa furaha, kwa maana ninakuona ukiwa na furaha na safari yako imetimia.”
Na kwa hivyo, waliendelea na safari, jua likizama taratibu nyuma yao, likiacha njia ya mwanga na matumaini nyuma yao.
Walijua kwamba uchawi wa kweli haukuwa tu katika kuvunja laana, bali katika ujasiri wa kuamini katika ahadi, nguvu ya kuzitimiza, na uzuri wa kugundua mambo ya kipekee katika maeneo yasiyotarajiwa kabisa.