Флопси туулайнуудын үлгэр

Хэт их латук салат идвэл нойр хүргэм нөлөөтэй гэдэг.
Би латук салат идсэний дараа хэзээ ч нойрмог болж байгаагүй; гэхдээ би туулай биш л дээ.
Тэд Флопси Банни нарт үнэхээр их нойр хүргэм нөлөө үзүүлсэн!

Бенжамин Банни өсөж том болоод үеэл Флопситойгоо гэрлэв. Тэд өнөр өтгөн гэр бүлтэй болж, маш хайнга атлаа хөгжилтэй байлаа.
Тэдний хүүхдүүдийн тус тусын нэрийг би санадаггүй; тэднийг ерөнхийдөө "Флопси Банни нар" гэж дууддаг байв.

Идэх юм үргэлж хангалттай байдаггүй байсан тул Бенжамин Флопсигийн ах Питер Рэббитээс байцаа зээлж авдаг байжээ; тэр үрслэгээний ногооны цэцэрлэгтэй байсан юм.

Заримдаа Питер Рэббитэд илүүчлэх байцаа огт байдаггүй байлаа.

Ингэхэд Флопси туулайнууд талбайг гатлан, ноён МакГрегорын цэцэрлэгийн гаднах шуудуунд байсан хогийн овоо руу явлаа.
Ноён МакГрегорын хогийн овоо янз бүрийн юмны холимог байв. Тэнд чанамлын шилнүүд, цаасан уутнууд, хадагч машинаар жижиглэн хэрчсэн өвсний уулс (тэр нь үргэлж тос амтагддаг байлаа), хэдэн муудсан ногооны хулуу, бас нэг хоёр хуучин гутал байв. Нэг өдөр—өө, ямар баяр вэ!—хэт ургаад цэцэглэхээр «ишээ сунгасан» олон шанцай байлаа.

Флопси туулайнууд зүгээр л салатны навчаар гэдсээ дүүргэж байлаа. Аажим аажмаар, нэг нэгээрээ тэд нойронд дийлдэж, хадсан өвсөн дээр хэвтэцгээв.

Бенжамин хүүхдүүд шигээ тэгтлээ нойронд дийлдсэнгүй. Унтахаасаа өмнө тэр ялаанаас хамгаалахын тулд толгойдоо цаасан уут углахуйц сэрүүн байлаа.

Бяцхан Флопси туулайнууд дулаан наранд тун таатай унтаж байлаа. Цэцэрлэгийн цаадах зүлгэн дээрээс өвс хадах машины алсын тачигнасан чимээ сонсогдов. Хөх ялаанууд хананы дэргэд дүнгэнэн нисэж, нэгэн бяцхан хөгшин хулгана чанамлын савнуудын дундах хогийг тоншин үзэж байв.
(Би та нарт түүний нэрийг хэлж чадна, түүнийг Томасина Титлмаус гэдэг байсан, урт сүүлтэй ойн хулгана.)

Тэр цаасан уутан дээгүүр шаржигнуулан явж, Бенжамин Банниг сэрээв.
Хулгана маш их уучлал гуйж, Питер Рэббитийг таньдаг гэдгээ хэлэв.

Тэр Бенжаминтай хананы яг доор ярилцаж байтал, тэд толгой дээрээсээ хүнд алхах чимээ сонсов; тэгтэл гэнэт ноён Макгрегор хадагдсан зүлгээр дүүрэн нэг шуудайг унтаж байсан Флопси Банни нарын яг дээрээс асгачихав! Бенжамин цаасан уутныхаа доор шурган агшив. Хулгана чанамлын саванд нуугдав.

Бяцхан туулайнууд өвсний бороон дор унтангаа өхөөрдөмөөр инээмсэглэж байв; тэд сэрсэнгүй, учир нь салатны навчнууд маш их нойр хүргэм байсан юм.
Тэд ээж Флопси нь тэднийг өвсөн оронд тухтай хучиж өгч байна гэж зүүдэлжээ.
Ноён МакГрегор шуудайгаа хоосолсны дараа доош харав. Тэр хадсан зүлгэн өвсний завсраар цухуйж буй жижигхэн бор чихний үзүүрүүдийг олж харав. Тэр тэднийг хэсэг хугацаанд ширтэн харав.

Тэгтэл нэг ялаа тэдний нэг дээр суухад тэр хөдөллөө.
Ноён МакГрегор хогийн овоон дээр бууж ирээд—
"Нэг, хоёр, гурав, дөрөв! тав! зургаан жаахан туулай!" гэж тэр хэлээд, тэднийг шуудайдаа хийлээ. Флопси туулайнууд ээж нь тэднийг оронд нь эргүүлж байна гэж зүүдэлж байв. Тэд нойрондоо үл ялиг хөдөлсөн ч, бас л сэрсэнгүй.

Ноён МакГрегор уутыг боож, ханан дээр орхив.
Тэр зүлэг хадах машиныг хураахаар явлаа.

Түүнийг эзгүй байх хооронд хатагтай Флопси Банни (гэртээ үлдсэн байсан) талбайгаар хөндлөн гарч ирэв.
Тэр шуудай руу сэжигтэйгээр хараад, бүгд хаана байгаа бол гэж гайхав?

Тэгээд хулгана чанамлынхаа ваарнаас гарч ирэв. Бенжамин толгойноосоо цаасан уутаа авч, тэд гунигтай түүхээ ярив.
Бенжамин, Флопси хоёр цөхрөнгөө баржээ; тэд уяаг тайлж чадсангүй.
Харин хатагтай Титтлмаус арга ухаантай нэгэн байлаа. Тэр шуудайны доод буланд нэг нүх мэрж гаргав.

Бяцхан туулайнуудыг гаргаж ирээд, сэрээхийн тулд чимхэв.
Тэдний эцэг эх хоосон шуудайг муудсан гурван хулуу, хуучин гутлын тосны сойз, ялзарсан хоёр манжингаар дүүргэв.

Тэгээд тэд бүгд бутны дор нуугдаж, ноён МакГрегорыг ажиглан хүлээв.

Ноён МакГрегор буцаж ирээд шуудайг өргөн авч, аваад явлаа.
Тэр шуудайг нэлээд хүнд юм шиг доош унжуулан авч явлаа.
Флопси Банни нар аюулгүй зайнаас даган явлаа.

Тэд түүнийг өөрийнхөө байшин руу орохыг харлаа.
Тэгээд тэд сонсохоор цонх руу гэтэн очив.

Ноён МакГрегор шуудайг чулуун шалан дээр шидэн буулгав. Хэрвээ Флопси Баннинууд дотор нь байсан бол тэдэнд маш их өвдөх байсан даа.
Тэд түүнийг чулуун хавтан дээр сандлаа чирэхийг, бас инээд алдахыг сонсов—
"Нэг, хоёр, гурав, дөрөв, тав, зургаан жаахан туулай!" гэж ноён МакГрегор хэлэв.

"Ээ? Тэр чинь юу вэ? Тэд одоо юуг сүйтгэчихсэн юм бэ?" гэж хатагтай МакГрегор асуув.
"Нэг, хоёр, гурав, дөрөв, тав, зургаан жаахан бүдүүн туулай!" гэж ноён МакГрегор хуруун дээрээ тоолон давтав—"нэг, хоёр, гурав—"
"Битгий тэнэгтээд бай; чи юу гэсэн үг вэ, тэнэг өвгөн минь?"
"Шуудайн дотор! нэг, хоёр, гурав, дөрөв, тав, зургаа!" гэж ноён МакГрегор хариулав.
(Хамгийн бага Флопси Банни цонхны тавцан дээр гарчээ.)

Хатагтай МакГрегор шуудайнаас барьж аваад тэмтэрч үзэв. Тэр дотор нь зургаан юм мэдрэгдэж байна, гэхдээ тэд хөгшин туулайнууд байх ёстой, учир нь маш хатуу бас бүгд өөр өөр хэлбэртэй байна гэж хэлэв.
"Идэхэд тохирохгүй; харин арьс нь миний хуучин нөмрөгийг доторлоход яг сайхан болно."
"Хуучин нөмрөгөө доторлох гэнэ ээ?" гэж ноён МакГрегор хашхирав—"Би тэднийг зарж, өөртөө тамхи авна!"
"Туулайн тамхи гэнэ ээ! Би тэдний арьсыг хуулж, толгойг нь тасдана.

Хатагтай МакГрегор шуудайны амыг тайлаад гараа дотор нь хийв.
Тэр ногоонуудыг тэмтрээд маш их уурлав. Тэр ноён МакГрегор үүнийг "санаатайгаар хийсэн" гэж хэллээ.

Ноён Макгрегор ч бас маш их ууртай байлаа. Ялзарсан марроу хулуунуудын нэг нь гал тогооны цонхоор нисэн орж ирээд, хамгийн бага Флопси Банниг оночихов.
Тэр нэлээд өвдсөн байлаа.

Тэгээд Бенжамин, Флопси хоёр гэртээ харих цаг болсон гэж бодлоо.

Тиймээс ноён Макгрегор тамхиа авч чадсангүй, хатагтай Макгрегор ч туулайн арьснуудаа авч чадсангүй.
Харин дараагийн Зул сарын баяраар Томасина Титлмаус өөртөө нөмрөг, юүдэн, бас гоёмсог муфт, хос дулаан бээлий хийхэд хүрэлцэхүйц туулайн ноос бэлгэнд авчээ.