සලාද කොළ වැඩිපුර කෑමෙන් නිදිමත ගතියක් ඇති වන බව කියනු ලැබේ.
සලාද කොළ කෑවාට පසුව මට කිසිදාක නිදිමතක් දැනිලා නැහැ; ඒත් ඉතින් මම හාවෙක් නෙවෙයිනේ.
ඒවායින් නම් ෆ්ලොප්සි බනීස්ලාට නිසැකවම ලොකු නිදිමතක් ගෙන දුන්නා!

බෙන්ජමින් බනී ලොකු මහත් වූ පසු, ඔහු ඔහුගේ ඥාති සොහොයුරිය වන ෆ්ලොප්සි සමඟ විවාහ විය. ඔවුන්ට විශාල පවුලක් සිටි අතර, ඔවුන් ඉතා දුරදිග නොබලන මෙන්ම ප්‍රීතිමත් අය වූහ.
ඔවුන්ගේ දරුවන්ගේ නම් වෙන් වෙන් වශයෙන් මට මතක නැත; ඔවුන්ව සාමාන්‍යයෙන් හැඳින්වූයේ "ෆ්ලොප්සි බනීස්" කියාය.

කෑමට සෑම විටම ප්‍රමාණවත් තරම් දේවල් නොතිබුණු නිසා, බෙන්ජමින් පුරුදුව සිටියේ පැළ තවානක් පවත්වාගෙන ගිය ෆ්ලොප්සිගේ සහෝදරයා වන පීටර් රැබිට්ගෙන් ගෝවා ඉල්ලා ගැනීමටයි.

සමහර විට පීටර් රැබිට් ළඟ අමතර ගෝවා කිසිවක් තිබුණේ නැත.

මෙහෙම වුණාම, ෆ්ලොප්සි බනීස් පිට්ටනිය හරහා ගිහින් මැක්ග්‍රෙගර් මහතාගේ වත්තෙන් එළියේ තිබුණු කාණුවේ කුණු ගොඩක් ළඟට ගියා.
මැක්ග්‍රෙගර් මහතාගේ කුණු ගොඩ එක එක දේවල්වල මිශ්‍රණයක් වෙලා තිබුණා. එතන ජෑම් පෝච්චි සහ කඩදාසි බෑග්, තණකොළ කපන මැෂිමෙන් කපපු තණකොළ කඳු (ඒවා හැමතිස්සෙම තෙල් රසයි), කුණු වෙච්ච එළවළු මාරෝ ටිකකුයි, පරණ බූට් සපත්තු එකක් දෙකකුයි තිබුණා. දවසක්—අනේ සන්තෝසයක්!—මල් පිපිලා තිබුණු, හොඳටම වැවිච්ච සලාද කොළ ගොඩක් එතන තිබුණා.

ෆ්ලොප්සි බනීස්ලා නිකම්ම සලාද කොළවලින් බඩ පුරවා ගත්තෝය. ටිකෙන් ටික, එකා පසුපස එකා, නිදිමතින් යටපත් වූ ඔවුහු, කපන ලද තණකොළ මත වැතිරුණෝය.

බෙන්ජමින් ඔහුගේ දරුවන් තරම්ම යටපත් වී සිටියේ නැත. නින්දට යාමට පෙර, මැස්සන්ගෙන් බේරීම සඳහා තම හිස මත කඩදාසි බෑගයක් දමා ගැනීමට තරම් ඔහු ප්‍රමාණවත් ලෙස අවදියෙන් සිටියේය.

පුංචි ෆ්ලොප්සි බනීස් උණුසුම් හිරු එළියේ සුවසේ නිදාගත්තා. වත්තෙන් එපිට ඇති තණකොළ පිටියේ සිට, තණකොළ කපන යන්ත්‍රයේ «ක්ලැකටි» ශබ්දය ඈතින් ඇසුණා. නිල් මැස්සන් බිත්තිය වටා ගුමු ගුමු නාද කළ අතර, පුංචි වයසක මීයෙක් ජෑම් භාජන අතර ඇති කසළ අවුස්සමින් සිටියා.
(මට ඇගේ නම ඔබට කියන්න පුළුවන්, ඇයට කිව්වේ තොමසිනා ටිට්ල්මවුස් කියලා, ඇය දිගු වලිගයක් ඇති කැලෑ මීයෙක්.)

ඇය කඩදාසි බෑගය හරහා සරසර හඬ නඟමින් ගොස් බෙන්ජමින් බනීව අවදි කළාය.
මීයා බොහෝ සෙයින් සමාව අයැද සිටි අතර, ඇය පීටර් රැබිට්ව දන්නා බව කීවාය.

ඇයත් බෙන්ජමිනුත් තාප්පය යටටම වී කතා කරමින් සිටින විට, ඔවුන්ගේ හිසට ඉහළින් බර අඩි ශබ්දයක් ඔවුන්ට ඇසිණි; හදිසියේම මැක්ග්‍රෙගර් මහතා තණකොළ කැබලි පිරවූ ගෝනියක් නිදා සිටි ෆ්ලොප්සි බනීස්ලාගේ ඇඟ මතටම හිස් කළේය! බෙන්ජමින් ඔහුගේ කඩදාසි බෑගය යට හැකිළුණේය. මීයා ජෑම් බඳුනක සැඟවුණේය.

තණකොළ වැස්ස යට නින්දේ පසුවූ පුංචි හාවෝ මිහිරි ලෙස සිනාසුණා; සලාද කොළ ඉතා නිදිමත ගෙන දෙන ඒවා වූ නිසා ඔවුන් අවදි වුණේ නැහැ.
ඔවුන්ගේ අම්මා ෆ්ලොප්සි ඔවුන්ව පිදුරු ඇඳක පොරවා නිදි කරවන බව ඔවුන්ට හීනෙන් පෙනුණා.
තම ගෝනිය හිස් කළාට පස්සේ මැක්ග්‍රෙගර් මහතා බිම බැලුවා. කපපු තණකොළ අතරින් උඩට මතු වී තිබුණු විහිලු සහගත පුංචි දුඹුරු පාට කන් අගවල් කිහිපයක් ඔහු දැක්කා. ඔහු ටික වෙලාවක් ඒවා දෙස බලා සිටියා.

ඉන්පසු මැස්සෙක් ඔවුන්ගෙන් එකෙකු මත වැසූ අතර එය සෙලවුණි.
මැක්ග්‍රෙගර් මහතා කසළ ගොඩ මතට බැස්සේය—
"එකයි, දෙකයි, තුනයි, හතරයි! පහයි! පුංචි හාවුන් හයයි!" ඔහු ඔවුන්ව තම ගෝනියට දමමින් පැවසුවේය. ෆ්ලොප්සි බනීස් හීන දැක්කේ ඔවුන්ගේ මව ඇඳේ ඔවුන්ව අනිත් පැත්ත හරවන බවයි. ඔවුන් නින්දේදී මඳක් සෙලවුණත්, ඔවුන් තවමත් අවදි වූයේ නැත.

මැක්ග්‍රෙගර් මහතා ගෝනිය ගැට ගසා එය තාප්පය උඩින් තැබුවේය.
ඔහු තණකොළ කපන යන්ත්‍රය අස් කර තබන්නට ගියේය.

ඔහු ගොස් සිටියදී, (නිවසේ රැඳී සිටි) ෆ්ලොප්සි බනී මහත්මිය පිට්ටනිය හරහා පැමිණියාය.
ඇය සැකයෙන් යුතුව ගෝනිය දෙස බැලූ අතර හැමෝම කොහේදැයි කල්පනා කළාය?

ඉන්පසු මීයා ඇගේ ජෑම් භාජනයෙන් එළියට ආවා, බෙන්ජමින් ඔහුගේ ඔළුවේ තිබුණු කඩදාසි බෑගය ඉවත් කළා, සහ ඔවුන් ඒ දුක්ඛිත කතාව පැවසුවා.
බෙන්ජමින් සහ ෆ්ලොප්සි දැඩි ලෙස බලාපොරොත්තු සුන් වී සිටියා, ඔවුන්ට නූල ලිහාගන්න බැරි වුණා.
නමුත් ටිට්ල්මවුස් මහත්මිය උපායශීලී කෙනෙක්. ඇය ගෝනියේ යට මුල්ල සපා කමින් සිදුරක් සෑදුවා.

පුංචි හාවන්ව එළියට ඇද, ඔවුන්ව අවදි කිරීමට කෙනිත්තුවා.
ඔවුන්ගේ දෙමාපියන් හිස් ගෝනිය නරක් වූ මාරෝ එළවළු තුනකින්, පරණ කළු කරන බුරුසුවකින් සහ දිරාගිය ටර්නිප් අල දෙකකින් පිරෙව්වා.

ඉන්පසු ඔවුන් සියලු දෙනාම පඳුරක් යට සැඟවී මැක්ග්‍රෙගර් මහතා එනතුරු බලා සිටියහ.

මැක්ග්‍රෙගර් මහතා ආපසු පැමිණ ගෝනිය අහුලාගෙන එය රැගෙන ගියේය.
ඔහු එය තරමක් බර එකක් මෙන් පහළට එල්ලාගෙන ගියේය.
ෆ්ලොප්සි බනීස්ලා ආරක්ෂිත දුරකින් සිට පසුපස ගියහ.

ඔවුන් ඔහු තම නිවසට යන අයුරු බලා සිටියහ.
ඉන්පසු සවන් දීමට ඔවුහු ජනේලය අසලට රහසින් ළං වූහ.

මැක්ග්‍රෙගර් මහතා ගල් පොළොව මතට ගෝනිය විසි කළේ, ෆ්ලොප්සි බනීස්ලා ඒ තුළ සිටියා නම් ඔවුන්ට ඉතා වේදනාකාරී වන ආකාරයටයි.
ඔහු ගල් අතුළ පොළොව මත පුටුව අදිමින්, හෙමින් හිනාවෙන හඬ ඔවුන්ට ඇසුණි—
"එකයි, දෙකයි, තුනයි, හතරයි, පහයි, පුංචි හාවො හය දෙනයි!" මැක්ග්‍රෙගර් මහතා කීවේය.

"ඒ? ඒ මොකක්ද? දැන් ඔවුන් මොනවාද විනාශ කරලා තියෙන්නේ?" මැක්ග්‍රෙගර් මහත්මිය ඇසුවාය.
"එකයි, දෙකයි, තුනයි, හතරයි, පහයි, හයයි, පුංචි මහත හාවෝ හය දෙනෙක්!" මැක්ග්‍රෙගර් මහතා තම ඇඟිලිවලින් ගණන් කරමින් නැවත කීවේය—"එකයි, දෙකයි, තුනයි—"
"මෝඩ වෙන්න එපා; ඔයා මොකක්ද මේ කියන්නේ, මෝඩ වයසක මනුස්සයෝ?"
"ගෝනිය ඇතුළේ! එකයි, දෙකයි, තුනයි, හතරයි, පහයි, හයයි!" මැක්ග්‍රෙගර් මහතා පිළිතුරු දුන්නේය.
(බාලම ෆ්ලොප්සි බනී ජනෙල් පඩිය උඩට නැග්ගේය.)

මැක්ග්‍රෙගර් මහත්මිය ගෝනිය අල්ලා එය අතගා බැලුවාය. ඇයට හයක් දැනෙන බවත්, නමුත් ඒවා ඉතා තද සහ විවිධ හැඩයන්ගෙන් යුක්ත නිසා වයසක හාවුන් විය යුතු බවත් ඇය පැවසුවාය.
"කෑමට සුදුසු නැහැ; නමුත් මගේ පරණ කබායට අල්ලන්න මේ සම් ටික හොඳටම ප්‍රමාණවත් වේවි."
"ඔයාගේ පරණ කබායට අල්ලන්න?" මැක්ග්‍රෙගර් මහතා කෑගැසුවේය—"මම ඒවා විකුණලා මට දුම්කොළ ගන්නවා!"
"හාවුන්ගේ දුම්කොළ! මම උන්ගේ හම ගලවලා ඔළු ටික කපලා දානවා.

මැක්ග්‍රෙගර් මහත්මිය ගෝනිය ලිහා ඒ ඇතුළට අත දැම්මාය.
ඇයට එළවළු අතගෑවුණු විට ඇය ඉතාමත් කෝපයට පත් වූවාය. මැක්ග්‍රෙගර් මහතා මෙය "ඕනෑකමින්ම කළ දෙයක්" බව ඇය පැවසුවාය.

තවද මිස්ටර් මැක්ග්‍රෙගර්ටත් ගොඩක් කේන්ති ගොස් තිබුණා. නරක් වූ මරෝ ගෙඩිවලින් එකක් මුළුතැන්ගෙයි ජනේලයෙන් පියඹාගෙන ඇවිත්, බාලම ෆ්ලොප්සි බනීගේ ඇඟේ වැදුණා.
එයින් එයට තරමක් රිදුණා.

ඉන්පසු බෙන්ජමින් සහ ෆ්ලොප්සි ගෙදර යාමට වෙලාව හරි යැයි සිතුවා.

ඉතින් මැක්ග්‍රෙගර් මහතාට ඔහුගේ දුම්කොළ ලැබුණේ නැත, ඒ වගේම මැක්ග්‍රෙගර් මහත්මියට ඇගේ හාවුන්ගේ හම් ලැබුණේ ද නැත.
නමුත් ඊළඟ නත්තලේදී තොමසිනා ටිට්ල්මවුස්ට, ඇයටම කබායක් සහ හිස් වැසුමක් ද, කදිම අත් ආවරණයක් සහ උණුසුම් අත්වැසුම් යුගලක් ද සාදා ගැනීමට ප්‍රමාණවත් තරම් හාවා ලොම් තෑග්ගක් ලෙස ලැබුණි.