Full Text: Xanım Tittlemousun Nağılı
One story, four ways to read it
Every story comes in its original version plus several simplified reading levels, so it grows with your child.
The original text is the full story with rich vocabulary and descriptive language, ideal for reading aloud together and for kids who are ready for longer sentences.
The simplified levels retell the same story in shorter, simpler sentences matched to your child's stage. Ages 2-6 uses a few short sentences per scene, perfect for first time readers. Ages 4-8 adds simple dialogue and everyday vocabulary for kids beginning to follow along. Ages 6-10 keeps the language accessible while bringing back more of the story's detail, a natural bridge to the original.
Start at the level where your child is comfortable, and move up when they're ready. Hearing the same story told in richer language each time is one of the best ways to build vocabulary in any language.
Original Text: Xanım Tittlemousun Nağılı
Bir zamanlar meşə siçanı var idi və onun adı Xanım Tittlemouse idi.
O, bir çəpərin altındakı torpaq yığınında yaşayırdı.
Nə qəribə ev! Orada çəpərin kökləri arasında anbar otaqlarına, qoz zirzəmilərinə və toxum zirzəmilərinə aparan uzun-uzadı qumlu keçidlər var idi.
Bir mətbəx, bir qonaq otağı, bir anbar və bir kiler var idi.
Həmçinin, Mrs. Tittlemouse-un yataq otağı da var idi — o, kiçik bir qutu çarpayıda yatırdı!
Mrs. Tittlemouse çox səliqəli və diqqətli kiçik bir siçan idi, həmişə yumşaq qumlu döşəmələri süpürüb tozunu alırdı.
Bəzən bir böcək dəhlizlərdə yolunu azırdı.
«Çıx! çıx! kiçik çirkli ayaqlar!» dedi Mrs. Tittlemouse, zibil küreğini şaqqıldadaraq.
Bir gün kiçik bir qoca qadın qırmızı xallı plaşda ora-bura qaçdı.
«Evin yanır, Ana Uçuquş! Uç evə, uşaqlarının yanına!»
Bir gün yağışdan sığınmaq üçün böyük, kök bir hörümçək içəri girdi.
«Bağışlayın, burası Miss Muffet-in evi deyilmi?»
«Get buradan, həyasız pis hörümçək! Mənim gözəl təmiz evimin hər yerinə hörümçək toru qırıqları atırsan!»
O, hörümçəyi pəncərədən çölə çıxardı.
O isə uzun, nazik bir ip parçası ilə çəpərdən aşağı endi.
Xanım Tittlemouse uzaq bir anbar otağına getdi ki, şam yeməyi üçün albalı çəyirdəkləri və qanqal toxumu gətirsin.
Dəhliz boyu o, iylədi və yerə baxdı.
«Bal iyi duyuram; bu, çəpərdəki çöl çiçəklərindəndir, ya nə? Əminəm ki, kiçik çirkli ayaq izlərini görürəm.»
Birdən bir küncün arxasından Babbitty Bumble ilə qarşılaşdı—
«Zizz, Bizz, Bizzz!» dedi arı.
Mrs. Tittlemouse ona ciddi nəzərlərlə baxdı. Kaş ki, əlində bir süpürgə olaydı.
«Günün xeyir, Babbitty Bumble; bir az mum almaqdan məmnun olardım. Amma sən burada nə edirsən? Niyə həmişə pəncərədən girib «Zizz, Bizz, Bizzz» deyirsən?»
Mrs. Tittlemouse əsəbiləşməyə başladı.
«Zizz, Wizz, Wizzz!» — deyə Babbitty Bumble acıqlı bir ciyiltilə cavab verdi. O, bir keçiddən sürüşüb getdi və palıd qozları üçün istifadə edilən bir anbara girdi.
Xanım Tittlemouse palıd qozlarını Miladdən əvvəl yemişdi; anbar boş olmalıydı.
Amma o, dağınıq quru mamırla dolu idi.
Xanım Tittlemouse mamırı çəkib çıxarmağa başladı. Daha üç-dörd arı başlarını çıxarıb qəzəblə vızıldadı.
«Mən otaq icarəyə vermək vərdişində deyiləm; bu bir müdaxilədir!» — dedi Xanım Tittlemouse. «Mən onları qovduracağam—
Vız! Vız! Vızzz!» — «Görəsən, kim mənə kömək edər?
Bız, Vız, Vızzz!»
— «Mən cənab Jacksonu istəmirəm; o heç vaxt ayaqlarını silmir.»
Xanım Tittlemouse arıları axşam yeməyindən sonraya saxlamağa qərar verdi.
Qonaq otağına qayıdanda yağlı bir səslə kiminsə öskürdüyünü eşitdi; orada isə cənab Jackson özü oturmuşdu!
O, kiçik bir yellənən kreslonun üstünə yayılmış halda oturmuş, baş barmaqlarını fırladır və gülümsəyirdi, ayaqlarını isə ocaq dəmirinə qoymuşdu.
O, çəpərin altındakı bir lağımda, çox çirkli və nəmli bir arxda yaşayırdı.
«Necəsiniz, cənab Jackson? Ay Allah, siz çox islanmısınız!»
«Sağ olun, sağ olun, sağ olun, xanım Tittlemouse! Bir az oturub quruyanacam,» — dedi cənab Jackson.
O oturdu və gülümsədi, paltosunun ətəklərindən su damladı. Xanım Tittlemouse isə əlindəki süpürgə ilə ətrafı sildi.
O elə uzun müddət oturdu ki, ona nahar etmək istəyib-istəmədiyi soruşulmalı oldu.
Əvvəlcə o, ona albalı çəyirdəkləri təklif etdi.
«Sağ ol, sağ ol, xanım Tittlemouse! Diş yoxdur, diş yoxdur, diş yoxdur!» — dedi cənab Jackson.
O, ağzını tamamilə lazımsız yerə geniş açdı; onun başında həqiqətən heç bir dişi yox idi.
Sonra o, ona qamışotu toxumu təklif etdi — «Tiddly, widdly, widdly! Pouff, pouff, puff!» dedi cənab Jackson. O, qamışotu toxumunu bütün otağa sovurdu.
«Təşəkkür edirəm, təşəkkür edirəm, təşəkkür edirəm, xanım Tittlemouse! İndi isə mən həqiqətən — həqiqətən istərdim — bir az bal!»
«Məndə heç olmadığından qorxuram, cənab Jackson,» — dedi xanım Tittlemouse.
«Tiddly, widdly, widdly, xanım Tittlemouse!» — dedi gülümsəyən cənab Jackson, «Onun iyini duyuram; məhz buna görə gəldim.»
Cənab Jackson ağır-ağır stuldan qalxdı və şkafların içinə baxmağa başladı.
Xanım Tittlemouse onun arxasınca əl bezi ilə getdi ki, salon döşəməsindəki iri yaş ayaq izlərini silsin.
Şkafda bal olmadığına əmin olduqdan sonra o, dəhlizlə aşağı getməyə başladı.
«Doğrudan da, doğrudan da, siz ilişib qalacaqsınız, cənab Jackson!»
«Tiddly, widdly, widdly, xanım Tittlemouse!»
Əvvəlcə o, qidalar saxlanan otağa sıxılıb girdi.
«Tiddly, widdly, widdly? bal yoxdur? bal yoxdur, xanım Tittlemouse?»
Boşqab rəfinin arxasında üç sürünən-gəzən adam gizlənmişdi. Onlardan ikisi qaçıb qurtardı; amma ən kiçiyini o tutdu.
Sonra o, qidaxanaya sıxıldı. Miss Butterfly şəkəri dadırdı; amma o, pəncərədən uçub getdi.
«Tiddly, widdly, widdly, Mrs. Tittlemouse; görünür, çoxlu qonaqlarınız var!»
«Və heç bir dəvətsiz!» dedi Mrs. Thomasina Tittlemouse.
Onlar qumlu keçiddən keçdilər—
«Tiddly widdly—»
«Vızz! Vızz! Vızz!»
O, bir küncdə Babbitty ilə qarşılaşdı, onu qapdı və yenidən yerə qoydu.
«Mən bombarilərə baxmıram. Onların hər yeri tükdür,» dedi cənab Jackson, ağzını paltosunun yeni ilə silərək.
«Çıx get, iyrənc qoca qurbağa!» deyə qışqırdı Babbitty Bumble.
«Mən dəli olacağam!» deyə söyləndi xanım Tittlemouse.
O, cənab Cekson arı yuvасını çıxararkən özünü qoz zirzəmisinə bağladı. Sanki onun sancılmaqdan heç bir narahatlığı yox idi.
Xanım Tittlemouse ehtiyatla çölə çıxmağa cəsarət etdikdə — hamı getmişdi.
Amma pərakəndəlik dəhşətli bir şey idi —
«Heç vaxt belə bir dağınıqlıq görməmişdim — bal ləkələri; mamır, qanqal tükü — böyük və kiçik çirkli ayaq izləri — bütün gözəl təmiz evimin hər yerinə yayılmışdı!»
O, mamırı və arı mumunun qalıqlarını yığdı.
Sonra çölə çıxıb bir az çubuq gətirdi ki, ön qapını qismən bağlasın.
«Onu cənab Jackson üçün çox kiçik edəcəyəm!»
O, anbardan yumşaq sabun, flanel parça və yeni bir ovma fırçası gətirdi. Lakin daha çox iş görmək üçün çox yorğun idi. Əvvəlcə kresloda yuxuya getdi, sonra isə yatağa girdi.
«Burası heç vaxt yenidən səliqəli olacaqmı?» — dedi bədbəxt xanım Tittlemouse.
Ertəsi səhər o çox erkən qalxdı və iki həftə davam edən bahar təmizliyinə başladı.
O süpürdü, ovuşdurdu və tozunu aldı; mebeli arı mumu ilə cilaladı, kiçik qalay qaşıqlarını parlatdı.
Hər şey gözəl şəkildə səliqəli və təmiz olduqda, o, başqa beş kiçik siçana ziyafət verdi, amma cənab Jacksonu dəvət etmədi.
O, ziyafətin iyini hiss edib sahilə çıxdı, lakin qapıdan içəri sığa bilmədi.
Ona pəncərədən palıd qabıqlarından düzəldilmiş kasacıqlarda bal şirəsi verdilər, o isə heç də incimedi.
Günəşin altında çöldə oturub dedi:
«Tiddly, widdly, widdly! Sağlığınıza, xanım Tittlemouse!»