ධීවරයා සහ ඔහුගේ බිරිඳ

එකමත් එක කාලෙක, මුහුද අද්දර තිබුණු පුංචි පැල්පතක ධීවරයෙක් ජීවත් වුණා.
දවසක්, එක මාළුවෙක්වත් අහු වෙන්නේ නැතුව ඔහු ඉර පායන වෙලාවේ ඉඳන් ඉර බහිනකම්ම මාළු ඇල්ලුවා. රෑ වුණු නිසා ඔහු මාළු අල්ලන එක නවත්වන්න හදනකොටම, එකපාරටම ඔහුගේ බිලී නූලට ගැස්මක් දැනුණා. ඔහු ලොකු ෆ්ලවුන්ඩර් මාළුවෙක්ව උඩට ඇදලා ගත්තා.
"හොඳ ධීවරයෝ," ෆ්ලවුන්ඩර් මාළුවා කෑගහලා කිව්වා, "කරුණාකරලා මාව යන්න දෙන්න. මම ඇත්තම මාළුවෙක් නෙවෙයි, මේ වගේ හැඩයකට වෙනස් කරපු කුමාරයෙක්. මාව ආයෙත් වතුරට දාලා මට පීනලා යන්න දෙන්න."
"මම එහෙම කරන්නම්," ධීවරයා කිව්වා. "කතා කරන්න පුළුවන් ෆ්ලවුන්ඩර් මාළුවෙක්ව තියාගන්නවාට වඩා යන්න දෙන එක හොඳයි."
ඔහු මාළුවාව ආයෙත් වතුරට දැම්මා. ලේ පාරක් ඉතුරු කරමින් ඌ පීනලා ගියා. ඊටපස්සේ ධීවරයා හිස් අතින්ම ගෙදර ගියා.

සැමියනි,» ඔහුගේ බිරිඳ කීවාය, «අද දවස පුරාම ඔබට කිසිවක් අල්ලා ගැනීමට නොහැකි වුණාද?»
«ෆ්ලවුන්ඩර් මාළුවෙකු හැර වෙන කිසිවක් නැහැ,» ඔහු කීවේය. «ඌ කතා කරමින් මට කීවා ඌ ඒ හැඩයට වෙනස් වූ කුමාරයෙක් කියා. ඒ නිසා ඌ මගෙන් ඉල්ලා සිටි පරිදි මම ඌව ආපසු වතුරට දැම්මා.»
«ඔබ වරයක් ඉල්ලුවේ නැද්ද?» ඔහුගේ බිරිඳ කීවාය.
«නැහැ,» ඔහු කීවේය. «මම කුමක් ඉල්ලන්නද?»
«ඇයි, බොහෝ දේවල් ඉල්ලන්න තිබුණා, මෝඩ මිනිසෝ. එකක් තමයි, මේ පැලට වඩා හොඳ ගෙයක්. ඔබට ඒ ගැන සිතුණේ නැති එක මොන තරම් අපරාදයක්ද! ඔබ ඉල්ලන ඕනෑම දෙයක් ඔහුට දෙන්න පුළුවන්කම තිබුණා කියන එකේ කිසිම සැකයක් නැහැ. දැන්ම ගොස් ඔහුට කතා කරන්න. සමහරවිට තවමත් ප්‍රමාද වැඩි නැතුව ඇති.

තමන්ගේ බිරිඳව සතුටු කිරීම සඳහා ධීවරයා මුහුදු වෙරළට ගියේය. ඔහු කොළ පැහැති සහ අඳුරු වූ ජලය දෙස බලාගෙන ටික වේලාවක් සිටියේය.
ඉන්පසු ඔහු මෙසේ කීවේය,
»මුහුදේ ඉන්න ෆ්ලවුන්ඩර්, ෆ්ලවුන්ඩර්,
මා අයදිනවා, ඇවිත් මා සමඟ කතා කරන්න
මගේ බිරිඳ වන ඩේම් ඉසබෙල්,
මට කියන්නට කතාවක් දී මා මෙහි එව්වා."
මාළුවා පීනාගෙන විත්, "ඔබට මාගෙන් කුමක් විය යුතුද?" යැයි ඇසුවේය.
"ආහ්," මිනිසා කීවේය, "අද මම ඔබව අල්ලාගෙන නැවත යන්නට ඉඩ හැරියා. මා ඔබෙන් වරයක් ඉල්ලා නොසිටි නිසා මගේ බිරිඳ කෝපයෙන් ඉන්නේ. ඇය කියන්නේ අපේ දුප්පත් පැල්පතට වඩා හොඳ නිවසක් ඇයට අවශ්‍ය බවයි."
"මිනිසා, ගෙදර යන්න," ෆ්ලවුන්ඩර් කීවේය. "ඔබේ බිරිඳගේ ප්‍රාර්ථනය ඉටු වී තිබෙනවා.

ධීවරයා ආපසු ගෙදර ගියේය. ඔහුගේ පරණ පැල්පත වෙනුවට, ඔහුට ලස්සන කුඩා නිවසක් දකින්නට ලැබුණි. දොරකඩ අසල ඔහුගේ බිරිඳ ඉතා සතුටින් වාඩි වී සිටියාය.
"ඇතුළට එන්න," ඇය තම සැමියාට කෑගසා කීවාය. "අපට කොතරම් ප්‍රසන්න නිවසක් තිබේදැයි බලන්න."
ඔවුන් එක් කාමරයකින් තවත් කාමරයකට ගියහ. එහි ලස්සන කුඩා නිදන කාමරයක් තිබුණි. සාලයේ ජනේලය අසල මල් ද, බිත්තියේ පින්තූර ද තිබුණි. කුස්සියේ මැටි, ටින් සහ තඹ වලින් සාදන ලද භාජන තිබුණි. පිටතින් කුඩා ගොවිපළක් වූ අතර එහි කිකිළියන් සහ කුකුළු පැටවුන් එහා මෙහා දුවමින් සිටියහ. ඊට එහායින් පලතුරු සහ එළවළු වලින් පිරුණු වත්තක් විය.
"බලන්න," බිරිඳ කීවාය, "එය ලස්සන නැද්ද?"
"අනේ ඔව්," සැමියා පිළිතුරු දුන්නේය, "එය ලස්සනයි. එය අලුත් වන තාක් කල්, ඔබ සතුටින් සිටීවි. ඉන්පසු, අපි බලමු."
"ඔව්, අපි බලමු," බිරිඳ කීවාය.

දින කිහිපයක් ගත විය. ඉන්පසු ඇය මෙසේ කීවාය, «සැමියෙ, මිදුල සහ වත්ත සහිත මේ පැල්පත අපට කුඩා වැඩියි. ෆ්ලවුන්ඩර් කුමාරයෙක් නම්, ඔහුට අපට කුඩා ගෙයක් වගේම විශාල ගෙයක් ද ලබා දිය හැකියි. මට හැමදේටම වඩා ඕනෑ කරන්නේ ගලින් හැදූ මාලිගාවක ජීවත් වෙන්නයි. ඔබේ මාළුවා ළඟට ගොස් ඔහුට ඒ බව කියන්න.»
«අනේ බිරිඳෙ,» ධීවරයා කීවේය, «මේ පැල්පත අපට හොඳටම ප්‍රමාණවත්. මම තවත් ප්‍රාර්ථනාවක් අරගෙන ගියොත් ෆ්ලවුන්ඩර්ට කේන්ති යාවි.»
«මම කියන දේ කරන්න,» බිරිඳ කීවාය. «මාළුවාට ඕනෑ නම් අපට මාලිගාවක් දෙන්න පුළුවන්. ගිහින් ඔහුගෙන් ඒක ඉල්ලන්න.»
«මේක හරි දෙයක් නෙවෙයි,» ධීවරයා කීවේය.

නමුත් ඔහුගේ බිරිඳ ඔහුට කොතරම් බල කළාද යත් ඔහු මුහුදු වෙරළට ගියේය. ජලය තද නිල් පැහැයෙන් යුක්ත වූ නමුත් ඉතා නිශ්චල විය.
ධීවරයා මෙසේ කීවේය,
"මුහුදේ සිටින ෆ්ලවුන්ඩර්, ෆ්ලවුන්ඩර්,
කරුණාකර පැමිණ මා සමඟ කතා කරන්න,
මන්ද මගේ බිරිඳ වන ඩේම් ඉසබෙල්,
මා පවසන්නට බිය වන දෙයක් ඉල්ලා සිටියි."
"ඉතින්, දැන් ඔබට කුමක්ද අවශ්‍ය?" මාළුවා ජලයෙන් ඉහළට හිස ඔසවමින් ඇසුවේය.
"අනේ," ධීවරයා කීවේය, "මගේ බිරිඳට විශාල ගල් මාලිගාවක ජීවත් වීමට අවශ්‍ය වී තිබෙනවා."
"ගෙදර යන්න, ඔබට ඇයව එහිදී දැකගත හැකි වේවි," යන්න පිළිතුර විය.

ධීවරයා කඩිමුඩියේ ගෙදරට ගියේය. පැල්පත තිබුණු තැන විශාල ගල් මාලිගාවක් විය. ඔහුගේ බිරිඳ පඩිපෙළ මත සිටියාය.
"මා සමඟ එන්න," ඇය කීවාය. "අපට කොතරම් විශිෂ්ට නිවසක් තිබේදැයි බලන්න."
ඔවුහු කිරිගරුඬ ශාලාවකට ඇතුළු වූහ, එහි බොහෝ සේවකයෝ බලා සිටියහ.
ඔවුහු වෙල්වට් බුමුතුරුණු ද විශාල කණ්ණාඩි ද සේද සහ රන්වන් තිර ද අගය කරමින් එක් කාමරයකින් තවත් කාමරයකට ගියහ. මාලිගාවෙන් පිටත මළුවක් විය, එහි අශ්වයන් සහ අශ්ව කරත්තවලින් පිරුණු අශ්ව ගාල් තිබුණි. මල් සහ පලතුරු වලින් පිරුණු විශාල උද්‍යානයක් ද එහි විය. කෙත්වතුවල සහ කැලෑවල එළදෙනුන්, බැටළුවන් සහ මුවන් තණ කමින් සිටියහ.
"ඉතින්," බිරිඳ කීවාය, "මෙය ලස්සන නැද්ද?"
"ඔව්, ඇත්තෙන්ම," ස්වාමිපුරුෂයා කීවේය. "නමුත් මෙය ඔබට අලුත් දෙයක් නොවන විට ඔබ එසේ නොසිතනු ඇත. ඉන්පසු ඔබට වෙනත් යමක් අවශ්‍ය වේවි කියා මා බිය වෙනවා."
"මම ඒ ගැන සිතා බලන්නම්," බිරිඳ කීවාය.

ටික කලක්, ඇය ඇගේ නව නිවසේ සතුටින් සහ ආඩම්බරයෙන් සිටියාය. නමුත් එක් උදෑසනක ඇය අවදි වූයේ දැඩි කෝපයකිනි, කිසිවක් ඇයව සතුටු කරන බවක් පෙනෙන්නට තිබුණේ නැත.
«මම මෙතරම් සුළු දෙයක් ඉල්ලා සිටියේ ඇයි?» ඇය කෝපයෙන් පැවසුවාය. «එක මාලිගාවක් පමණක් තිබෙනවාට වඩා, අපට මේ මුළු රටේම ස්වාමිවරුන් විය හැකියි. ඔබේ මාළුවා වෙත ගොස් රජ වීමට ඉල්ලන්න.»
«අනේ බිරිඳ,» සැමියා පැවසුවේය, «මට රජ වීමට අවශ්‍ය නැහැ. මට ගොස් එය ඉල්ලන්න බැහැ.»
«ඔබට රජ වීමට අවශ්‍ය නැතිනම්, මට රැජින වීමට අවශ්‍යයි,» ඇය පැවසුවාය. «වහාම ගොස් මා කියන දේ මාළුවාට කියන්න.

ස්වාමිපුරුෂයා දුකෙන් හැරී ගියේය.
»එය හරි නැහැ," ඔහු තමාටම කියා ගත්තේය, නමුත් ඔහු වෙරළට ගියේය. ජලය අඳුරු වී රළු වී ඇති බව ඔහු දුටුවේය. රළ කෝපයෙන් මෙන් පෙණ නඟමින් වේගයෙන් හැපුණි. එහෙත් ඔහු මෙසේ කීවේය,
"මුහුදේ ඉන්න ෆ්ලවුන්ඩර්, ෆ්ලවුන්ඩර්,
කරුණාකර ඇවිත්, මා සමඟ කතා කරන්න,
මගේ බිරිඳ, ඩේම් ඉසබෙල්,
පවසන්නට මා බිය වන දෙයක් ඉල්ලා සිටිනවා."
ෆ්ලවුන්ඩර් පැමිණි අතර ධීවරයා තම බිරිඳගේ ඉල්ලීම පැවසුවේය.
"මොනවා!" මාළුවා කීවේය, "ඇය සෑහීමකට පත්වෙලා නැද්ද? හොඳයි, ඇයට මේ ඉල්ලීමත් ලැබේවි. ගෙදර යන්න, එවිට ඇය රැජිනක් වී සිටිනු ඔබට දැකගත හැකි වේවි.

ධීවරයා ගෙදර ගිය විට බලකොටුව අතුරුදහන් වී ඇති බව ඔහුට පෙනුණි. ඈතින්, ඔහු ඉතා විශාල සහ ලස්සන මාලිගාවක් දුටුවේය. එහි කුළුණු මත කොඩි ලෙළදෙමින් තිබූ අතර, ඒ ඉදිරිපිට සොල්දාදුවන් එහා මෙහා ගමන් කරමින් සිටියහ. ඔහු ඒ වෙත ගොස්, දිගු ශාලා සහ අලංකාර කාමර හරහා ඇවිද ගියේය. අවසානයේදී, ඔහු රන් සිංහාසනයක් ඇති විශාල ශාලාවකට පැමිණියේය. මෙහි ඔහුගේ බිරිඳ ඇගේ හිස මත ඔටුන්නක් පැළඳගෙන වාඩි වී සිටියාය.
ඇගේ ඇඳුම රන් රෙදිවලින් නිමවා තිබූ අතර, ඇය වටා රදළවරුන් සහ ආර්යාවන් සිටියහ.
"ආහ්, බිරිඳ," ඔහු කීවේය, "ඉතින් ඔබ දැන් රැජිනක්ද?"
"ඔව්," ඇය පිළිතුරු දුන්නාය, "මම රැජිනයි."
ඔහු බොහෝ වේලාවක් ඇය දෙස බලා සිටියේය. ඉන්පසු ඔහු නැවතත් කතා කළේය.
"හොඳයි බිරිඳ, මම එක දෙයක් ගැන සතුටු වෙනවා. දැන් ඔබ රැජිනක් නිසා, ඔබ සෑහීමකට පත්වේවි. ඔබට තවත් ප්‍රාර්ථනා කිරීමට කිසිවක් ඉතිරි වී නැහැ."
"අපි ඒ ගැන බලමු," ඇය කීවාය.

කාලය ගත වෙද්දී, ධීවරයාගේ බිරිඳට රැජිනක් වීම ගැන තිබූ සතුට ටිකෙන් ටික අඩු විය. ඇයට තවත් ඉල්ලා සිටිය හැකි යමක් ඇත්දැයි කල්පනා කරමින් ඇය රාත්‍රියේ අවදියෙන් සිටියාය.
එක් නිදි නැති රාත්‍රියකට පසු ඇය වේලාසනින් අවදි වී ජනේලය අසලට වී සිටියාය. අරුණෝදයත් සමඟ අහස රෝස පැහැ ගැන්වී තිබුණි. ටිකෙන් ටික එය රන්වන් පැහැයට හැරුණු අතර, පසුව හිරු උදා විය. එය ඉතා සුන්දර දසුනක් විය.
"අනේ," ඇය පැවසුවාය, "ඉර පායවන්නට මට බලය තියෙනවා නම් මම කැමතියි. මට ඉර සහ හඳ පාලනය කරන්නට අවශ්‍යයි. ස්වාමිපුරුෂය, ස්වාමිපුරුෂය, අවදි වෙන්න!" ඇය කෑගැසුවාය. "වහාම ගොස් මට ඉර සහ හඳ පාලනය කිරීමට අවශ්‍ය බව ඒ මාළුවාට පවසන්න."
ස්වාමිපුරුෂයා කොතරම් බියට පත් වූවාද කිවහොත් ඔහු ඇඳෙන් බිමට පෙරළුණේය.
"බිරිඳ, බිරිඳ! ඔබ කුමක්ද කීවේ?" ඔහු ඇසුවේය.
"මට ඉර සහ හඳ පාලනය කරන්නට අවශ්‍යයි," ඇය පැවසුවාය. "වහාම ගොස් ෆ්ලවුන්ඩර් මාළුවාට පවසන්න." නමුත් ඔහු ඇය ඉදිරියේ දණින් වැටුණේය.
"ඔය වගේ ප්‍රාර්ථනාවක් නම් කරන්න එපා," ඔහු කෑගැසුවේය. "එය ඉතා දුෂ්ටයි. ඉර සහ හඳ පාලනය කළ හැක්කේ එක් අයෙකුට පමණයි.

මේ නිසා, ඔහුගේ බිරිඳ කොතරම් කෝපයට පත් වූවාද කිවහොත් ඇය ඔහුව දොරෙන් පිටතට පන්නා දැමුවාය. ඒ අසරණ ධීවරයා වෙරළට ගියේය. මහත් කුණාටුවක් මතු වී තිබුණු අතර, මුහුද සම්පූර්ණයෙන්ම කළු පැහැ වී තිබුණි. කෝපයට පත් රළ එහා මෙහා පෙරළෙමින් ගල්පරවල හැපුණි.
තමා කරන්නේ කුමක්දැයි හරියටම නොදැන, ධීවරයා පැරණි වචන නැවතත් පැවසුවේය,
«මුහුදේ සිටින ෆ්ලවුන්ඩර්, ෆ්ලවුන්ඩර් මත්ස්‍යයෝ,
කරුණාකර පැමිණ මා සමඟ කතා කරන්න,
මන්ද මගේ බිරිඳ වන ඉසබෙල් ආර්යාව,
මා පවසන්නටත් බිය වන දෙයක් ප්‍රාර්ථනා කරයි.»
මාළුවා මතු වූ විට, ධීවරයා හඬමින් මෙසේ කීවේය, «අනේ, මා කුමක් කරන්නද? මගේ බිරිඳට ඉර සහ හඳ පාලනය කිරීමට අවශ්‍ය වී තිබෙනවා.»
«එය කළ හැක්කේ එක් අයෙකුට පමණි,» මාළුවා පිළිතුරු දුන්නේය.
«ගෙදර යන්න. මුහුද අසල ඇති ඔබේ පරණ පැල්පතේ ඔබේ බිරිඳ සිටිනවා ඔබට දැකගත හැකි වේවි.

ඇත්තෙන්ම ඒ විශාල මාලිගාව අතුරුදහන් වී තිබුණි. එතැන තිබුණේ අර පරණ පැල්පතයි, එය වෙනදාටත් වඩා කුඩා මෙන්ම දුප්පත් බවක් පෙනෙන්නට තිබුණි. පරණ, ඉරුණු ඇඳුමක් ඇඳගත් ඔහුගේ බිරිඳ දොරකඩ වාඩි වී සිටියාය. ඇගේ අසෑහීම නිසාම, ඒ දුප්පත් පරණ පැල්පතේම ඇයට ඉන්නට සිදු විය.