Wasafiri wa Ajabu

Hapo zamani palikuwa na mwanaume ambaye akili yake ilikuwa kali kama bidii yake ya kazi. Nchi ilipoomba msaada, aliacha kila kitu nyuma ili kumtumikia Mfalme kama mwanajeshi. Kwa miaka mingi, alikuwa shujaa kwenye mstari wa mbele, lakini mkataba uliposainiwa hatimaye, Mfalme hakuonyesha shukrani yoyote. Aliachishwa kazi akiwa na peni tatu pekee.
"Hii si haki," mwanajeshi huyo alinong'ona, akiziangalia zile sarafu chache. "Kama nitaweza kupata kundi lenye ujuzi sahihi, nitahakikisha Mfalme analipa madeni yake kikamilifu."

Alipoanza safari yake, aliingia katika msitu mnene ambapo alimkuta mwanaume aking'oa miti sita mikubwa ya mwaloni kana kwamba ilikuwa magugu ya kawaida.
"Una nguvu za ajabu," mwanajeshi alisema. "Kwa nini usijiunge na kikundi changu na kuuona ulimwengu?"
Yule mwanaume alikubali, lakini kwanza, alifunga ile miti sita kwenye bega lake kama kishada cha vijiti ili kumpelekea mama yake kuni. Aliporudi haraka, alimwambia yule mwanajeshi,
"Kwa akili yako na nguvu zangu, nadhani tutafanya vizuri sana."

Hawakuwa wamekwenda mbali walipomuona Mwindaji akipiga magoti kwenye vichaka, akilenga bunduki yake kwenye upeo wa macho.
“Unalenga nini?” mwanajeshi aliuliza. “Oh,” Mwindaji alijibu kwa utulivu, “kuna nzi aliyekaa kwenye tawi la mwaloni maili mbili kutoka hapa. Niko karibu kukata bawa lake la kushoto.”
Mwanajeshi alitabasamu.
“Njoo pamoja nasi,” alisema. “Mlengashabaha kama wewe ndiye hasa tunayemhitaji ili tuweze kusonga mbele katika ulimwengu huu.”

Mwindaji alijiunga na kundi, na punde wao watatu walifika kwenye bonde ambapo vinu saba vya upepo vilikuwa vikizunguka kwa kasi ya ajabu.
“Ajabu,” mwanajeshi alibaini, “hakuna upepo wa kutosha kusogeza hata jani moja chini.”
Maili mbili mbele njiani, waligundua chanzo: mwanaume mmoja akiwa amekaa mtini, akiziba tundu moja la pua huku akipuliza upepo mkali kutoka kwenye tundu jingine.
“Ninafanya tu vinu viendelee kuzunguka,” mwanaume huyo alieleza. Mwanajeshi alimkaribisha ajiunge nao, akijua kwamba wanaume wanne wenye vipaji kama hivyo wangeweza kufanya maajabu.

Blower alishuka chini na kujiunga na msafara. Baada ya muda mfupi, walikutana na mwanaume aliyesimama kwa mguu mmoja, huku mguu wake mwingine ukiwa umefunguliwa na kulala kwenye nyasi kando yake.
“Mimi ni mkimbiaji wa asili,” mwanaume huyo alieleza. “Kama nikivaa miguu yote miwili, ninakwenda kwa kasi kama ndege arukaye, na ningefika ninakokwenda kabla hata sijaanza! Inabidi nivue mmoja ili tu niende kwa mwendo wa binadamu.”
Yule mwanajeshi alishangaa sana.
“Vaa mguu wako tena na ujiunge nasi,” alisema. “Sisi watano hatutazuilika.”

Kundi lilianza safari tena na punde likakutana na msafiri aliyevaa kofia yake ikiwa imeinama sana juu ya sikio moja. Mwanajeshi alimwambia kwa heshima kwamba kofia yake ilionekana kama inateleza, lakini yule mtu alitikisa kichwa chake.
“Lazima niivae hivi,” alionya. “Pindi tu ninapoweka kofia yangu sawa, baridi kali sana hushuka kiasi kwamba hata ndege huganda na kuanguka kutoka angani.”
Mwanajeshi alicheka kwa furaha.
“Wewe ni kipande cha mwisho cha fumbo! Tukiwa sita, hakuna tunachoweza kufanya.”

Waliendelea kwenda na kwenda mpaka wakafika kwenye jiji. Hapo aliishi mfalme ambaye mwanajeshi alimtumikia. Kando ya jiji kulikuwa na uwanja mkubwa wa mbio, na hapa binti wa mfalme alikuja kila siku kukimbia.
Baba yake alikuwa amesema kwamba kama mwanaume yeyote angeweza kumshinda mbio, angempata awe mke wake. Lakini kama angeshindwa mbio, angepoteza kichwa chake pia. Wanaume wengi walikuwa wamejaribu, na siku zote binti mfalme mwenye mbio alikuwa ameshinda.
Mwanajeshi alienda mbele ya mfalme na kusema,
“Ee, mfalme, ningependa kujaribu mbio hizi, kama mmoja wa watumishi wangu anaweza kukimbia kwa niaba yangu.”
“Sawa kabisa,” alisema mfalme, “lakini akishindwa, ninyi nyote wawili lazima mpoteze vichwa vyenu.”

Mwanajeshi alimwambia Mkimbiaji afunge mguu wake wa pili na kutumia nguvu zake zote. Mbio hizo zilikuwa za kasi za masafa marefu hadi kwenye chemchemi ya mbali ili kuchota kikombe cha maji. Baada ya ishara kutolewa, Binti Mfalme na Mkimbiaji walianza kukimbia, lakini ndani ya hatua mbili tu, Mkimbiaji aligeuka kuwa kama upepo na kutoweka kwenye upeo wa macho, na kumwacha Binti Mfalme nyuma sana kwa kufumba na kufumbua.

Runner alifika kwenye chemchemi, akajaza kikombe chake, na kuanza safari ya kurudi. Hata hivyo, alipokuwa nusu ya safari, alihisi joto la mchana na kuamua kupata usingizi mfupi. Ili kuhakikisha halali muda mrefu sana, alichukua kipande kigumu cha mti kukitumia kama mto, akiwaza,
“Hiki ni kigumu sana kiasi kwamba sitalala muda mrefu sana.”

Alipokuwa amelala, Princess—ambaye naye alikuwa na kasi ya kushangaza—alifika kwenye chemchemi na kuanza kurudi. Alimwona Runner akikoroma kando ya barabara na akatabasamu.
“Aha! Sasa yuko chini ya uwezo wangu.”
Alimwaga maji kimyakimya kutoka kwenye kikombe chake na kutimua mbio kuelekea mstari wa kumalizia. Yote yangepotea kama Hunter asingekuwa anatazama kutoka kwenye kuta za kasri kwa uwezo wake wa kuona mbali sana.

“Princess hapaswi kushinda mbio hizi,” Hunter alinung'unika. Aliinua bunduki yake na kufyatua risasi moja iliyosambaratisha kipande cha mbao chini ya kichwa cha Runner. Runner alikurupuka, akagundua kikombe chake kilikuwa kitupu na Princess alikuwa anakaribia mwisho, lakini hakubabaika. Katika mwako wa mwanga, alirudi haraka kwenye chemchemi, akajaza tena kikombe chake, na kumpita Princess kwa kasi na kushinda mbio kwa dakika kumi kamili.

Binti mfalme alifedheheka, na Mfalme alikasirika hata zaidi.
“Nini! Hivi binti yangu aolewe na askari wa kawaida?” alisema.
Badala ya kuheshimu neno lake, aliwakusanya washauri wake kutafuta njia ya kuwaondoa hawa wageni sita moja kwa moja.
“Usiwe na wasiwasi, binti yangu. Nimefikiria mpango.”
Mfalme alimwambia binti yake.

Mfalme aliwaalika wale marafiki sita kwenye karamu ya kifalme. Aliwaongoza kwenye ukumbi wa kifahari wa kulia chakula, lakini mara tu walipoketi, alitoka nje na kuifunga milango mizito kwa komeo. Chumba hicho kilikuwa mtego: kuta, sakafu, na milango vyote vilitengenezwa kwa chuma kigumu.
“Washa moto chini ya chumba na uache uendelee kuwaka mpaka chuma kiwe chekundu kwa joto,”
Mfalme alimwamuru mpishi.

Wakati moto ukiwaka kwa nguvu chini, wale wanaume walianza kuhisi joto likiongezeka. Mwanzoni, walidhani ulikuwa ni mvuke tu kutoka kwenye chakula cha moto, lakini sakafu ya chuma ilipoanza kutoa sauti ya kuungua, waligundua kuwa milango ilikuwa imefungwa. Waliona kuwa huu ulikuwa ni mpango muovu wa Mfalme wa kuwaua.

“Lakini hatafanikiwa,”
alipaza sauti yule mtu mwenye kofia.
“Nitasababisha baridi kali sana itakayozima moto huu.”
Aliiweka sawa kofia yake vizuri kichwani mwake, na mara moja, joto likatoweka. Baridi kali yenye nguvu sana ilienea chumbani kiasi kwamba moto uliokuwa chini ulipoteza nguvu zake na chakula mezani kiliganda na kuwa barafu ngumu. Saa mbili baadaye, Mfalme alifungua mlango, na wale wanaume sita walisema wangefurahi kujipasha joto, kwa maana kulikuwa na baridi sana chumbani kiasi kwamba chakula chao kilikuwa kimeganda.

Mfalme alishuka kwa hasira hadi jikoni kumfokea mpishi.
“Kwa nini hukutii amri zangu na kuwasha moto chini ya chumba cha chuma?”
alipiga kelele. Mpishi alinyooshea kidole matanuri na kusema,
“Ningeweza kufanya nini zaidi?”
Kulikuwa na marundo ya makaa ya mawe na kuni, lakini kila kaa lilikuwa limefunikwa na tabaka nene la barafu.
“Naona kwamba watu hawa wanaweza kuhimili moto,”
alisema Mfalme.

Akijaribu mbinu nyingine, Mfalme alienda kwa mwanajeshi na kutoa ofa ya kumlipa ili kujiondoa kwenye ndoa hiyo.
“Utachukua pesa na kuachana na dai lako kwa binti yangu? Ikiwa ndivyo, utapata kiasi chochote unachotaka.”
Mwanajeshi akajibu,
“Niko tayari kabisa kufanya hivyo. Binti mfalme hamfai mwanajeshi kuwa mke kama ambavyo mwanajeshi hamfai yeye kuwa mume. Nipe dhahabu nyingi kiasi ambacho mmoja wa watumishi wangu anaweza kubeba. Uko huru kubaki na binti yako.”
Mfalme alifarijika na kukubali mara moja.

"Nitaondoka sasa. Baada ya siku kumi na nne, nitakuja kuchukua dhahabu," mwanajeshi alisema.
Alitumia wiki hizo mbili kuajiri kila fundi cherehani nchini kushona gunia moja kubwa sana. Lilipokamilika, mwanajeshi alimuita Strongman.
"Chukua gunia hili kwenye bega lako. Sisi sita tutaenda pamoja kwa mfalme."

Walifika wakati wa sherehe ya kifalme.
“Huyu hapa mtumishi wangu. Huu ndio mfuko anaouleta kuwekea dhahabu.”
mwanajeshi alisema. Mfalme aliachama mdomo wazi alipomwona mtu huyo mwenye gunia kubwa.
“Lo, mtu huyo anaweza kubeba mzigo wa mkokoteni wa dhahabu,”
mfalme aliwaza.

Mfalme aliwaamuru wanaume kumi na sita walete dhahabu yote waliyoweza kuinua. Strongman aliitupa ndani kwa mkono mmoja na kuuliza,
“Kwa nini hamleti nyingi zaidi kwa wakati mmoja? Hii inafunika kwa shida sehemu ya chini ya mfuko wangu.”
Walileta mamia ya mizigo.
“Leteni zaidi, leteni zaidi! Kwa nini mko polepole hivi?”
Strongman alipaza sauti. Hatimaye, aliingiza kwa nguvu mizigo ya mikokoteni mia saba ndani ya mfuko.
“Mfuko wangu bado haujajaa, lakini siwezi kupoteza muda zaidi kwa jambo hili. Zaidi ya hayo, ikiwa gunia halijajaa kabisa, ninaweza kulifunga kwa urahisi zaidi.”

Alipoona utajiri wake ukichukuliwa, Mfalme aliamuru jeshi lake kuwakamata wale wanaume.
“Mtoeni kwetu yule mwanaume mwenye dhahabu,”
walipiga kelele wanajeshi.
“Kama hamtafanya hivyo, tutawachukua nyote kama wafungwa.”
Blower alipiga hatua mbele.
“Mnasema nini? Mtatufanya wafungwa? Fanyeni hivyo, basi. Lakini kwanza mtacheza angani.”
Alipuliza kimbunga kilichowarusha wanajeshi hewani. Alimwacha mkongwe mmoja tu akiwa amesimama na kusema,
“Nitakuacha hai, rafiki wa zamani. Nenda ukamwambie mfalme anaweza kutuma wanajeshi wote duniani kutufuata na hawatapata nafuu yoyote kuliko hawa.”

Mfalme aliposikia haya, alisema,
“Basi, hakuna la kufanya isipokuwa kuwaacha jamaa hawa waende zao.”
Marafiki hao sita walirudi nyumbani, wakagawana dhahabu kwa haki, na wakaishi kwa furaha na kuridhika maisha yao yote yaliyosalia.