Full Text: Թոմ Կատվիկի Հեքիաթը
One story, four ways to read it
Every story comes in its original version plus several simplified reading levels, so it grows with your child.
The original text is the full story with rich vocabulary and descriptive language, ideal for reading aloud together and for kids who are ready for longer sentences.
The simplified levels retell the same story in shorter, simpler sentences matched to your child's stage. Ages 2-6 uses a few short sentences per scene, perfect for first time readers. Ages 4-8 adds simple dialogue and everyday vocabulary for kids beginning to follow along. Ages 6-10 keeps the language accessible while bringing back more of the story's detail, a natural bridge to the original.
Start at the level where your child is comfortable, and move up when they're ready. Hearing the same story told in richer language each time is one of the best ways to build vocabulary in any language.
Original Text: Թոմ Կատվիկի Հեքիաթը
Լինում է, չի լինում, երեք փոքրիկ ձագուկներ են լինում՝ Միթենս, Թոմ Քիթեն և Մոփեթ անուններով։ Նրանք գեղեցիկ մորթե մուշտակներ ունեին և իրենց օրերն անցկացնում էին պատշգամբում գլորվելով ու հողի մեջ խաղալով։
Մի օր նրանց մայրը՝ տիկին Տաբիթա Թվիչիթը, ընկերների էր սպասում թեյի համար։ Նա ձագուկներին ներս բերեց, որ լվանա ու հագցնի նրանց, նախքան իր հյուրերի գալը։
Նախ նա լավ լվաց նրանց դեմքերը (սա Մոփեթն է)։
Հետո նա խոզանակով սանրեց նրանց մորթին (սա Միթենսն է):
Հետո նա սանրեց նրանց պոչերն ու բեղերը (սա Թոմ Քիթենն է)։ Թոմը շարունակ փորձում էր ճանկռել սանրը։
Տիկին Տաբիթան Մոփեթին և Միթենսին հագցրեց մաքուր փոքրիկ զգեստներ և ժանյակե օձիքներ։ Հետո նա հին կոմոդից Թոմի համար հանեց մի քանի կոշտ, պճնազարդ հագուստներ։
Թոմ Քիթենը բավական գիրուկ էր և մեծացել էր. մի քանի կոճակ իսկույն պոկվեց։ Նրա մայրը հոգոց հանեց և դրանք նորից տեղը կարեց։
Երբ երեք փիսիկները պատրաստ էին, տիկին Թաբիթան սխալ արեց և նրանց դուրս ուղարկեց պարտեզ, մինչ ինքը տաք կարագով տոստ էր պատրաստում։
«Հիմա ձեր հագուստները մաքուր պահեք, երեխանե՛ր։ Քայլեք ձեր հետևի թաթերի վրա։ Հեռու մնացեք ցեխոտ մոխրի փոսից, Սալի Հենի-Փենիից, խոզանոցից և այդ Փադլ-Դաքերից!»
Մոփեթն ու Միթենսը երերալով գնացին պարտեզի արահետով։ Շուտով նրանք սայթաքեցին իրենց զգեստների վրա և երեսնիվայր ընկան։ Երբ վեր կացան, նրանք ամբողջովին ծածկված էին խոտի բծերով։
«Եկեք բարձրանանք ժայռերի վրա և նստենք պարտեզի պատին»,— առաջարկեց Մոփեթը։
Նրանք իրենց զգեստները հետ-առաջ դարձրին, որպեսզի ավելի հեշտ շարժվեն, և վեր թռան․ Մոփեթի սպիտակ ժանյակե օձիքն ընկավ ճանապարհի վրա։
Թոմ Քիթենը բնավ չէր կարողանում ցատկել, երբ փորձում էր տաբատով քայլել իր հետին թաթերի վրա։ Նա քիչ-քիչ դժվարությամբ բարձրանում էր ժայռերի վրայով՝ ճզմելով պտերները և աջ ու ձախ կոճակներ կորցնելով։
Մինչ նա հասավ պատի վերևը, լրիվ խառնաշփոթ տեսք ուներ։ Մոպետն ու Միթենսը փորձեցին կարգի բերել նրա հագուստը, բայց նրա գլխարկը ընկավ, իսկ վերջին կոճակներն էլ պոկվեցին։
Մինչ նրանք մաքառում էին, լսեցին՝ փիթ-փաթ-փադլ-փաթ։ Երեք Փադլ-Դաքսերը մեկ շարքով, երթով իջնում էին ճանապարհով՝ անելով իրենց ռիթմիկ, երերուն քայլքը՝ փիթ-փաթ-փադլ-փաթ։ փիթ-փաթ-վադլ-փաթ։
Նրանք կանգ առան և շարվեցին մի շարքով՝ վերև նայելով կատվիկներին լայն բացված, զարմացած աչքերով։
Այնուհետև երկու էգ բադերը՝ Ռեբեքան և Ջեմայմա Փադլ-Դաքը, վերցրին գլխարկն ու ժանյակե օձիքը և հագան դրանք։
Միթենսը այնքան ուժգին ծիծաղեց, որ պատից վար ընկավ։ Մոփեթն ու Թոմը նրա հետևից իջան. զգեստներն ու Թոմի մնացած հագուստը ճանապարհին թափվեցին։
«Միստր Դրեյք Փադլ-Դաք»,— կանչեց Մոփեթը։ «Եկե՛ք և օգնե՛ք մեզ նրան հագցնել։ Եկե՛ք և կոճկե՛ք Թոմին»։
Պարոն Դրեյք Փադլ-Դաքը դանդաղ, կողքանց քայլվածքով օրորվելով մոտեցավ և հավաքեց տարբեր իրերը։
Բայց նա դրանք ինքն իր վրա հագավ։ Դրանք նրա վրա նույնիսկ ավելի վատ էին նստում, քան Թոմ Քիթենի վրա։
«Ինչ հրաշալի առավոտ է»,— ասաց Միստր Դրեյք Փադլ-Դաքը։
Այնուհետև նա, Ջեմայման և Ռեբեքա Փադլ-Դաքը ճանապարհ ընկան ճանապարհով վեր՝ քայլերը համաչափ պահելով՝ փիթ-փաթ, փադլ-փաթ՜ փիթ-փաթ, վոդլ-փաթ՜
Այնուհետև Թաբիթա Թվիչիթը իջավ պարտեզ և իր կատվի ձագուկներին գտավ պատի վրա՝ առանց հագուստի։
Նա նրանց պոկեց պատից, շտապեցրեց առաջ և հետ տարավ տուն։
Նա նրանց ուղարկեց վերևի հարկ. և, ցավով պետք է ասեմ, իր ընկերներին ասաց, թե նրանք անկողնում պառկած են մրսածությամբ, ինչը ճիշտ չէր։
Ընդհակառակը՝ նրանք ընդհանրապես անկողնում չէին։
Փոխարենը՝ վերևի հարկից շատ տարօրինակ ձայներ էին լսվում, որոնք փչացրին թեյախմության խաղաղ տրամադրությունը։
Եվ կարծում եմ՝ մի օր պետք է ավելի երկար գիրք գրեմ, որպեսզի ձեզ ավելի շատ պատմեմ Թոմ Քիթենի մասին։
Ինչ վերաբերում է Փադլ-Դաքերին՝ նրանք մտան մի լճակ։ Հագուստները հենց վրայից թափվեցին, որովհետև այլևս ոչ մի կոճակ չէր մնացել, որ դրանք իրար պահեր։
Եվ պարոն Դրեյք Փադլ-Դաքը, Ջեմայման և Ռեբեկկան այդ ժամանակվանից ի վեր փնտրում են նրանց։
