Bir zamanlar kasıb bir oduncu vardı ki, o çox kiçik yaşında ikən valideynlərini itirmişdi. Uşaqlıqdan yetim böyüyən bu adamın yeganə mülkü bir dəmir baltadan ibarət idi. Hər gün o, həmin baltasını götürüb meşəyə gedər, dolanışığını təmin etmək üçün odun kəsib satardı. Meşənin kənarından çox güclü axınlı bir çay keçirdi. Suyun axışı o qədər şiddətli idi ki, əgər biri sürüşüb içinə düşsəydi, sahilə üzüb çıxmaq demək olar ki, mümkün olmazdı.

Bir gün, həmişəki kimi, odunçu işləmək üçün meşəyə getdi. Çay kənarında odun doğrayarkən, baltası birdən sındı və ağzı çayın dərinliklərinə düşdü. Su o qədər sürətlə axırdı ki, üzə bilsə də, içəri girub onu tapmağın çox təhlükəli olduğunu bilirdi. Odunçu çarəsiz və kədərli halda suyun kənarında oturub ağladı və özünü necə dolandıracağını düşündü.

Birdən ağ saçlı, uzun saqqallı və çox mehriban gözlü bir qoca peyda oldu. Qoca odunçuya baxıb soruşdu:
«Oğlum, niyə burada bu qədər kədərli oturub ağlayırsan?»
Odunçu cavab verdi:
«Ağsaqqal, mən kiçik yaşlarımdan yetiməm və ailəm çox yoxsuldur. Yeganə var-dövlətim valideynlərimin mənə qoyub getdiyi dəmir baltaydı. Onunla işləyib özümü dolandırırdım. İndi o çaya düşüb itdi və necə yaşayacağımı bilmirəm.»
Qoca mehribancasına gülümsəyib dedi:
«Narahat olma; bu həll edilə bilməyən bir problem deyil. Qoy mən çaya dalıb baltanı sənin üçün götürüm.»

Qoca özünü sürətlə axan çaya atdı. Bir an sonra əlində parlaq gümüş balta tutaraq sudan çıxdı. O soruşdu,
«Bu sizin düşürdüyünüz baltadırmı?»
Odunçu gümüş baltaya baxdı və bunun öz baltası olmadığını gördü. Başını yelləyərək dedi: «Xeyr, cənab, bu mənim deyil. Mənim baltam dəmirdəndir.»

Qoca ikinci dəfə coşqun suya dalıb getdi. Suyun üzünə çıxanda əlində parlaq qızıl bir balta tutmuşdu. «Bu, təsadüfən çaya saldığın baltadırmı?» deyə soruşdu.
Odunçu dəyərli qızıla baxdı, lakin yenə başını yellədi.
«Bu da mənim baltam deyil, cənab.»

Qoca üçüncü dəfə suya daldı. Bu dəfə sudan çıxanda əlində sadə dəmir balta tutuyordu. Bir daha soruşdu,
«Bu sizin balta ağzınızdır?»
Köhnə alətini görən odunçu sevinclə qışqırdı,
«Bəli, cənab! Bu mənim baltamdır! Onu tapıb mənə qaytardığınız üçün təşəkkür edirəm, indi işimə qayıdıb ruzimi qazana bilərəm.»

Qoca ona dəmir baltanı uzadıb onu təriflədi:
«Sən həqiqətən dürüst bir insansan. Sərvətə və asan qazanca tamah etmirsən. Mükafat olaraq sənə bu qızıl və gümüş baltaları da verirəm. Xahiş edirəm onları mənim hədiyyəm kimi qəbul et.»
Odunçu sevinclə baltaları götürüb kişiyə təşəkkür etdi. Birdən qoca yoxa çıxdı. Yalnız o zaman odunçu başa düşdü ki, ona güclü bir ruh kömək etmişdi.