Full Text: ရိုးသားသော သစ်ခုတ်သမား
One story, four ways to read it
Every story comes in its original version plus several simplified reading levels, so it grows with your child.
The original text is the full story with rich vocabulary and descriptive language, ideal for reading aloud together and for kids who are ready for longer sentences.
The simplified levels retell the same story in shorter, simpler sentences matched to your child's stage. Ages 2-6 uses a few short sentences per scene, perfect for first time readers. Ages 4-8 adds simple dialogue and everyday vocabulary for kids beginning to follow along. Ages 6-10 keeps the language accessible while bringing back more of the story's detail, a natural bridge to the original.
Start at the level where your child is comfortable, and move up when they're ready. Hearing the same story told in richer language each time is one of the best ways to build vocabulary in any language.
Original Text: ရိုးသားသော သစ်ခုတ်သမား
တစ်ခါတစ်ရံက ဆင်းရဲသောသစ်ထွင်သမားတစ်ယောက်ရှိခဲ့သည်။ သူငယ်စဉ်ကပင် မိဘများကွယ်လွန်သွားသောကြောင့် ကလေးဘဝမှစ၍ မိဘမဲ့တစ်ယောက်အဖြစ် နေထိုင်ခဲ့ရသည်။ သူ့ပိုင်ဆိုင်မှုဟူသမျှမှာ သံဆစ်တစ်ချောင်းသာ ရှိသည်။ နေ့တိုင်း သူသည် ထိုဆစ်ကို ကိုင်ဆောင်ကာ တောထဲသို့ ဝင်ရောက်ပြီး ရောင်းချ၍ အသက်မွေးဝမ်းကျောင်းနိုင်ရန် ထင်းခုတ်ခဲ့သည်။ တောစပ်တွင် စီးဆင်းမှုအလွန်မြန်သော မြစ်တစ်သွယ် စီးဆင်းနေသည်။ ရေသည် အလွန်ပြင်းထန်စွာ စီးဆင်းသောကြောင့် တစ်စုံတစ်ယောက် ချော်လဲ၍ ရေထဲကျသွားပါက ကမ်းသို့ ပြန်ရောက်အောင် ရေကူးနိုင်ရန် ဆိုသည်မှာ မဖြစ်နိုင်သလောက်ပင် ဖြစ်သည်။
တစ်နေ့သောအခါ၊ သစ်ထွင်သမားသည် အမြဲတမ်းကဲ့သို့ပင် တောထဲသို့ အလုပ်လုပ်ရန် သွားလေသည်။ မြစ်ကမ်းနားတွင် သစ်ခုတ်နေစဉ်၊ သူ၏ပုဆိန်သည် ရုတ်တရက် ကျိုးပဲ့သွားပြီး ဓားချပ်သည် မြစ်ထဲသို့ ပြင်းထန်စွာ ရေပက်ကာ နစ်မြုပ်သွားလေသည်။ ရေသည် အလွန်မြန်ဆန်စွာ စီးဆင်းနေသောကြောင့်၊ သူသည် ရေကူးတတ်သော်လည်း ဆင်းရှာရန်မှာ အလွန်အန္တရာယ်များသည်ဟု သိလေသည်။ စိတ်ပျက်ကာ မတတ်နိုင်သဖြင့်၊ သစ်ထွင်သမားသည် ရေဘေးတွင် ထိုင်ကာ ငိုယိုလျက် မိမိဘဝကို မည်သို့ ရှင်သန်ကြောင်းပြုရမည်နည်းဟု တွေးတောနေလေသည်။
ရုတ်တရက်၊ ဆံပင်ဖြူဖြူ၊ မုတ်ဆိတ်ရှည်ရှည်နှင့် မျက်လုံးကြင်နာသောသူကြီးတစ်ဦး ထွက်ပေါ်လာသည်။ သူကြီးသည် သစ်ခုတ်သမားကို ကြည့်ပြီး မေးလိုက်သည်၊
«လူငယ်လေး၊ ဘာကြောင့် ဒီမှာ ထိုင်ပြီး ဝမ်းနည်းစွာ ငိုနေတာလဲ။»
သစ်ခုတ်သမားက ဖြေလိုက်သည်၊
«သူကြီး၊ ကျွန်တော် ငယ်ငယ်ကတည်းက မိဘမဲ့ဖြစ်ပြီး မိသားစုလည်း အလွန်ဆင်းရဲပါတယ်။ ကျွန်တော့်မှာ ရှိတဲ့ တစ်ခုတည်းသော ပစ္စည်းကတော့ မိဘတွေ ထားခဲ့တဲ့ သံဆောင်းတစ်ချောင်းပါ။ အဲဒါနဲ့ ကျွန်တော် အလုပ်လုပ်ပြီး ဝမ်းစာရှာနိုင်ခဲ့တယ်။ အခု အဲဒါ မြစ်ထဲ ကျသွားပြီး ဘယ်လို အသက်မွေးရမလဲ မသိတော့ဘူး။»
သူကြီးသည် ကြင်နာစွာ ပြုံးပြီး ပြောလိုက်သည်၊
«စိတ်မပူပါနဲ့၊ ဖြေရှင်းလို့မရတဲ့ ပြဿနာ မဟုတ်ဘူး။ ကျွန်တော် မြစ်ထဲ ငုပ်ဆင်းပြီး မင်းအတွက် ဆောင်းကို ကောက်ပေးမယ်။»
အိုမင်းသည် စီးဆင်းနေသောမြစ်ထဲသို့ ခုန်ချလိုက်သည်။ ခဏကြာသောအခါ၊ သူသည် တောက်ပသောငွေဖြူသောပုဆိန်တစ်ချောင်းကို ကိုင်ဆောင်ကာ ရေထဲမှ ပေါ်လာသည်။ သူက မေးလိုက်သည်၊
«ဤပုဆိန်သည် သင်ကျသွားသောပုဆိန်ပါလား?»
သစ်ခုတ်သမားသည် ငွေဖြူပုဆိန်ကို ကြည့်ရှုပြီး မိမိ၏ပုဆိန်မဟုတ်ကြောင်း သိလိုက်သည်။ သူသည် ခေါင်းခါကာ «မဟုတ်ပါ၊ ဆရာ၊ ထိုပုဆိန်သည် ကျွန်တော်၏မဟုတ်ပါ။ ကျွန်တော်၏ပုဆိန်သည် သံဖြင့် ပြုလုပ်ထားသည်» ဟု ပြောလိုက်သည်။
အိုမင်းသည် စီးဆင်းနေသော ရေထဲသို့ ဒုတိယအကြိမ် ငုပ်ဆင်းသွားလေသည်။ သူပေါ်လာသောအခါ တောက်ပနေသော ရွှေဓားတစ်လက်ကို ကိုင်ဆောင်လာသည်။ «ဤဓားသည် သင် မတော်တဆ မြစ်ထဲသို့ ချပစ်မိသော ဓားပင်လော» ဟု သူမေးလေသည်။
သစ်ခုတ်သမားသည် တန်ဖိုးရှိသော ရွှေကို ကြည့်ရှုသော်လည်း ထပ်မံ၍ ခေါင်းကို ခါယမ်းလိုက်သည်။
«ထိုဓားသည် ကျွန်တော်၏ ဓားမဟုတ်သေးပါ၊ ဆရာ။»
အိုမင်းသည် တတိယအကြိမ် ရေထဲသို့ ငုပ်ဆင်းသွားလေသည်။ ဤတစ်ကြိမ်တွင် ရေပေါ်သို့ ပေါ်လာသောအခါ သူသည် သာမန်သံဆူးတုံးကို ကိုင်ဆောင်လာသည်။ သူသည် တစ်ဖန် မေးလိုက်သည်၊
«ဤဆူးတုံးသည် သင်၏ ဆူးတုံးပင်လော။»
မိမိ၏ ဟောင်းနွမ်းသော ကိရိယာကို မြင်သောအခါ သစ်ခုတ်သမားသည် ဝမ်းမြောက်ဝမ်းသာ အော်ဟစ်လိုက်သည်၊
«ဟုတ်ကဲ့၊ ဆရာ။ ထိုဆူးတုံးသည် ကျွန်တော်၏ ဆူးတုံးပင်ဖြစ်ပါသည်။ ရှာဖွေပေးသောကြောင့် အလွန်ကျေးဇူးတင်ပါသည်။ ယခု ကျွန်တော် အလုပ်ပြန်သွားနိုင်ပြီး မိမိ၏ အသက်မွေးဝမ်းကျောင်းနိုင်ပါပြီ။»
အိုမင်းသည် သူ့အား သံဆစ်ကိုင်ကို ပြန်ပေးကာ ချီးမွမ်းလေသည်—
«သင်သည် အမှန်တကယ် ဆောင်ရွက်တတ်သော သမာသမတ်ကျသူ ဖြစ်သည်။ သင်သည် ဥစ္စာဓနကိုလည်းကောင်း၊ လွယ်ကူသော အမြတ်အစွန်းကိုလည်းကောင်း မတပ်မက်ပေ။ ဆုလာဘ်အဖြစ် ဤရွှေဆစ်ကိုင်နှင့် ငွေဆစ်ကိုင်တို့ကိုပါ သင့်အား ပေးအပ်လိုက်သည်။ ကျွန်ုပ်၏လက်ဆောင်အဖြစ် လက်ခံပါလော့။»
သစ်ခုတ်သမားသည် ဆစ်ကိုင်များကို ဝမ်းသာအားရ လက်ခံကာ ကျေးဇူးတင်ကြောင်း ပြောလေသည်။ ထိုအခိုက်တွင် အိုမင်းသည် မျက်မှောက်မှ ရုတ်တရက် ပျောက်ကွယ်သွားလေသည်။ ထိုအခါမှသာ သစ်ခုတ်သမားသည် မိမိကို အစွမ်းထက်သော နတ်စိတ်ဝိညာဉ်တစ်ပါးက ကူညီခဲ့ကြောင်း သဘောပေါက်သိရှိလေသည်။
