Rumpelstiltskin

Hapo zamani za kale, aliishi msaga nafaka aliyempenda binti yake, Elara, zaidi ya nafaka yote iliyowahi kujaza kinu chake.
Elara alikuwa mkarimu, mwerevu, na kila wakati alikuwa tayari kuwasaidia wengine kutatua hata matatizo magumu zaidi.
Alasiri moja yenye jua, alipokuwa akizungumza na Mfalme, fahari ya msaga nafaka ilifurika.
«Elara wangu ni wa kipekee sana,» alisema huku akicheka.
«Hebu fikiria, anaweza kusokota nyasi kavu za kawaida kuwa dhahabu!»
Alimaanisha tu kwamba Elara alikuwa na njia nzuri ya kubadilisha matatizo kuwa masuluhisho.
Lakini Mfalme alitulia, macho yake yakipanuka kwani alichukulia maneno hayo kwa maana halisi.
«Hiyo inasikika kama kipaji kikubwa,» alisema huku akiwaza.
«Tafadhali mlete kwenye kasri kesho.

Elara alipofika kwenye kasri, mwanga wa asubuhi ulicheza kwenye kuta za mawe.
Mfalme alimkaribisha kwa uchangamfu na kumuongoza kwenye chumba tulivu kilichojaa marundo ya nyasi kavu na gurudumu imara la kusokotea nyuzi.
»Baba yako anasema unaweza kusokota nyasi kavu kuwa dhahabu," Mfalme alisema kwa upole.
"Kama ni kweli, ningependa kuona.
Na kama si kweli, fanya tu uwezavyo. Uko salama hapa."
Alipoondoka, Elara alishusha pumzi kwa upole.
"Oh, Baba," alinong'ona, "uliongea kwa upendo, lakini Mfalme alisikia uchawi.

Chozi lilipogusa nyasi kavu, moto ulipepesuka ingawa hakukuwa na upepo uliovuma.
Vivuli vilirefuka kwenye kuta.
Kutoka katikati ya spoku za gurudumu la kusokotea uzi, alitokea mwanaume mdogo, ambaye hakuwa mrefu kuliko mhimili wa gurudumu.
Buti zake hazikutoa sauti yoyote kwenye sakafu ya mawe.
«Ahadi zingine,» alisema kwa upole, «zina njia ya kuamsha uchawi wa zamani.»
Moyo wa Elara ulidunda.
«Wewe ni nani?» aliuliza.
Yule mwanaume mdogo alitabasamu, lakini hakujibu.

Ninaweza kukusaidia,» yule mtu mfupi alisema kwa utulivu.
«Uchawi siku zote huhitaji usawa.»
Elara alimwambia ukweli kuhusu maneno ya baba yake na kosa la Mfalme.
Kutoka kwenye nywele zake, alifungua utepe wake wa bluu alioupenda sana na kuuweka mkononi mwake.
Hakugusa zile nyasi kavu.
Alizungusha tu lile gurudumu—polepole mwanzoni, kisha kwa haraka zaidi.
Zile nyasi kavu zilimeta zilipokuwa zikisokotwa kuwa dhahabu.
Kufikia asubuhi, marundo ya dhahabu yalikuwepo pale ambapo nyasi kavu zilikuwa.

Jua lilipochomoza, Mfalme alifungua mlango na kushusha pumzi kwa mshangao.
Chumba kilimetameta kwa mwanga wa dhahabu.
Alimshukuru Elara kwa dhati na kumuongoza jioni iliyofuata kwenye chumba kikubwa zaidi kilichojaa nyasi kavu na gurudumu jingine la kusokotea uzi.
Moyo wa Elara ulikuwa mzito kwa siri ambazo alikuwa bado hajui jinsi ya kuzielezea.
Usiku ulipoingia, yule mtu mfupi alirudi.
Safari hii, Elara alimpa pete ya fedha ya bibi yake.
Kwa mara nyingine tena, nyasi kavu zilisokotwa kuwa dhahabu kabla ya alfajiri.

Jioni ya tatu, Mfalme alimwongoza Elara kwenye ukumbi mkubwa, uliojaa majani makavu kutoka ukuta hadi ukuta na magurudumu mengi ya kusokotea nyuzi.
«Kazi hii si kuhusu dhahabu pekee,» alisema kwa sauti ya chini.
«Sasa ninaona kwamba kipawa chako cha kweli ni jinsi unavyokabiliana na matatizo magumu kwa subira na uangalifu.»
«Kama ungependa, ningekuomba uolewe nami na tutawale ufalme huu pamoja.»
«Lakini tu ikiwa utachagua hili kwa uhuru na kwa furaha.»
Elara alihisi uzito wa maneno yake na uchawi ukisikiliza kote kuwazunguka.

Usiku huo, yule mwanaume mfupi alitokea tena.
Mikono ya Elara ilikuwa mitupu.
«Sina hazina zilizobaki,» alisema kwa upole.
Macho ya yule mwanaume mfupi yaling'aa kama mwanga wa nyota kwenye maji.
«Sitachukua kile ambacho si changu,» alisema.
«Lakini majina, ahadi, na kumbukumbu ni vitu vyenye nguvu.»
«Utakapokuwa Malkia,» aliendelea, «niruhusu nijulikane kwa mtoto wako.»
Elara alitikisa kichwa polepole, akielewa ahadi hiyo hata kama hakuelewa kikamilifu uchawi huo.

Kufikia asubuhi, nyasi kavu zote ukumbini zilikuwa zimesokotwa kuwa dhahabu.
Elara alimwambia Mfalme kila kitu—kuhusu uchawi, yule mtu mfupi, na kutoelewana kulikoanzisha haya yote.
Mfalme alisikiliza kwa makini na akamshukuru kwa uaminifu wake.
Kutimiza ahadi yake, alimuoa Elara katika sherehe yenye furaha iliyojaa muziki, maua, na vicheko.
Pamoja, walitawala kwa wema na kujali.
Mwaka mmoja baadaye, walimkaribisha mtoto wa kiume duniani.

Jioni moja tulivu, wakati Elara akimbembeleza mtoto wake kando ya moto, yule mtu mfupi alitokea kama kivuli kinachosonga.
«Nimekuja kujulikana,» alisema kwa furaha.
Elara alimshika mtoto wake karibu.
«Unaweza kututembelea hapa,» alisema kwa uthabiti lakini kwa upole.
«Lakini mtoto wangu siku zote atabaki mahali ambapo yuko salama na anapendwa.»
Yule mtu mfupi alitikisa kichwa.
«Basi una siku tatu kukisia jina langu,» alisema huku akitabasamu.

Majina si sauti tu,» yule mtu mfupi alionya.
«Ni milango.»
Usiku huo, Elara alikisia kwa uangalifu, lakini kila jina lisilo sahihi lilifanya mishumaa ififie.
Yule mtu mfupi alicheka na kutoweka.
Elara alifikiri kama alivyofanya siku zote—kwa kusikiliza, kukumbuka, na kutatua fumbo lililokuwa mbele yake.
Alikuwa amedhamiria kuilinda familia yake.

Siku ya pili, alikusanya majina mengi zaidi kutoka msituni na milimani.
Bado, hakuna lililokuwa sahihi.
Siku ya tatu, mkimbiaji wake mwaminifu alirudi akiwa amekodoa macho.
Alikuwa ameona mtu mdogo sana akicheza karibu na moto milimani.
Mlima wenyewe ulionekana kutoa mwangwi wa wimbo huo.
«Rumpelstiltskin ndilo jina langu,» sauti ile ndogo iliimba.

Usiku huo, yule mtu mfupi alipotokea, Elara alijihisi mtulivu na mwenye uhakika.
Alitabasamu na kuongea kwa upole.
«Je, jina lako ni Rumpelstiltskin?»
Chumba kilitulia kimya.
Magurudumu ya kusokotea yalisimama yenyewe.
Yule mtu mfupi alivuta pumzi kwa mshangao, kisha akacheka taratibu.
«Kutajwa jina,» alisema, «ni kuonekana.

Kwa kushusha pumzi kama majani yanayotulia baada ya upepo, Rumpelstiltskin alitoweka.
Hakuondoka kwa hasira, bali kwa amani.
Dhahabu ilibaki, na chumba kikawa na amani kwa mara nyingine.
Elara alimkumbatia mtoto wake kwa karibu.
Hapo hapo, Elara alimwambia Mfalme kile kilichotokea hivi punde na kuomba msamaha.
Mfalme aliona uaminifu wake na kumwelewa na kumsamehe.
Kuanzia siku hiyo, ufalme ulijulikana kwa ukweli, maneno ya uangalifu, na wema.
Na kila mtu alikubali kwamba hazina kubwa kuliko zote ilikuwa ni uaminifu, uliotolewa kwa hiari na kutunzwa kwa upendo.