Full Text: Бенжамин туулайн тухай үлгэр
One story, four ways to read it
Every story comes in its original version plus several simplified reading levels, so it grows with your child.
The original text is the full story with rich vocabulary and descriptive language, ideal for reading aloud together and for kids who are ready for longer sentences.
The simplified levels retell the same story in shorter, simpler sentences matched to your child's stage. Ages 2-6 uses a few short sentences per scene, perfect for first time readers. Ages 4-8 adds simple dialogue and everyday vocabulary for kids beginning to follow along. Ages 6-10 keeps the language accessible while bringing back more of the story's detail, a natural bridge to the original.
Start at the level where your child is comfortable, and move up when they're ready. Hearing the same story told in richer language each time is one of the best ways to build vocabulary in any language.
Original Text: Бенжамин туулайн тухай үлгэр
Нэгэн өглөө бяцхан туулай далан дээр сууж байлаа.
Тэр чихээ сортойлгон, одой морины трит-трот, трит-трот гэх туурайн чимээг чагнав.
Зам даган нэгэн хөнгөн хоёр дугуйт морин тэрэг ирж байв; түүнийг ноён МакГрегор жолоодож, харин хажууд нь хатагтай МакГрегор хамгийн гоё бүрх малгайгаа өмсөн сууж байлаа.
Тэднийг өнгөрмөгц бяцхан Бенжамин Банни зам руу гулсан бууж, ноён МакГрегорын цэцэрлэгийн ар талын ойд амьдардаг төрөл саднаа эргэхээр—дэгдэж, үсэрч, харайсаар—замд гарлаа.
Тэр ой туулайн нүхээр дүүрэн байлаа; харин хамгийн цэвэрхэн, хамгийн элсэрхэг нүхэнд Бенжамины авга эгч болон түүний үеэлүүд—Флопси, Мопси, Коттон-тэйл, Питер нар амьдардаг байв.
Хөгшин хатагтай Рэббит бэлэвсэн эмэгтэй байлаа; тэр туулайн ноосон бээлий болон бугуй дулаацуулагч нэхэж амьдралаа залгуулдаг байсан (би нэг удаа базараас нэг хосыг нь худалдаж авч байсан). Тэр бас өвс ургамал, розмаринтай цай, мөн туулайн-тамхи (үүнийг бид лаванда гэж нэрлэдэг) зардаг байв.
Бяцхан Бенжамин авга эгчтэйгээ уулзахыг тийм ч их хүсэхгүй байлаа.
Тэр гацуур модны араар тойрон гарч ирээд, үеэл Питер дээрээ бараг бүдэрч унах шахав.
Питер ганцаараа сууж байлаа. Тэр нэг л бие нь сайнгүй харагдаж, улаан даавуун халаасны алчуураар хувцасласан байв.
"Питер," гэж жаал Бенжамин шивнэн хэлэв, "хэн хувцсыг чинь авчихсан юм бэ?"
Питер хариулав, "Ноён МакГрегорын цэцэрлэг дэх мануухай," гээд тэр цэцэрлэгээр хэрхэн хөөгдөж явснаа, мөн гутал, хүрмээ хэрхэн унагааснаа ярьж өглөө.
Жаал Бенжамин үеэлийнхээ хажууд суугаад, ноён МакГрегор хоёр дугуйт сүйх тэргээр явсан, хатагтай МакГрегор ч бас явсан—бүтэн өдрийн турш, учир нь тэр хамгийн гоё бүрх малгайгаа өмссөн байсан гэж түүнд хэлэв.
Питер бороо ороосой гэж найдаж байгаагаа хэлэв.
Яг тэр үед туулайн нүхэн дотроос хөгшин хатагтай Рэббитийн дуу сонсогдож: "Коттон-тэйл! Коттон-тэйл! Дахиад жаахан балжингарам авч ир!" гэж дуудав.
Питер хэрэв зугаалж явбал бие нь дээрдэж магадгүй гэж бодож байгаагаа хэлэв.
Тэд гараасаа хөтлөлцөн явсаар, ойн бэл дэх хананы хавтгай орой дээр гарчээ. Тэндээс тэд ноён МакГрегорын цэцэрлэг рүү доош харлаа. Питерийн хүрэм, гутал хоёр мануухай дээр тодхон харагдаж, дээр нь ноён МакГрегорын хуучин там-о'-шантер малгай тавьсан байв.
Бяцхан Бенжамин хэлэв:
"Хаалганы доогуур шургах нь хүмүүсийн хувцсыг муутгадаг; дотогш орох зөв арга бол лийрийн модоор доош авирч орох юм."
Питер толгойгоороо түрүүлж унав; гэвч доор байсан мандлыг шинэхэн самнаж, зөөлөн болгосон байсан тул тэр зүгээр байлаа.
Тэнд шанцайны ургамал тарьсан байжээ.
Тэд орон дээр хаа сайгүй өчнөөн олон сонин жижигхэн хөлийн мөр үлдээжээ, ялангуяа модон шаахай өмссөн бяцхан Бенжамин.
Бяцхан Бенжамин хамгийн түрүүнд хийх зүйл бол Питерийн хувцсыг буцааж авах, тэгвэл тэд халаасны алчуурыг ашиглаж чадна гэж хэлэв.
Тэд хувцсыг мануухайгаас тайлан авав. Шөнө бороо орсон байжээ; гутал дотор ус байсан бөгөөд хүрэм нь бага зэрэг агшсан байлаа.
Бенжамин там-о'-шантер малгайг өмсөж үзсэн ч түүнд дэндүү том байв.
Тэгээд тэр авга эгчдээ бяцхан бэлэг болгон халаасны алчуурыг сонгиноор дүүргэе гэж санал болгов.
Питер өөрөө тийм ч хөгжилтэй байгаа юм шиг санагдсангүй; тэр байн байн чимээ сонсоод байлаа.
Харин Бенжамин огтхон ч түүртсэнгүй, яг гэртээ байгаа мэт байж, нэг салатны навч идэв. Тэр аавтайгаа Ням гаргийн оройн хоолондоо навчит салат авахаар энэ цэцэрлэгт байнга ирдэг гэж хэлэв.
(Бяцхан Бенжамины аавыг хөгшин ноён Бенжамин Банни гэдэг байв.)
Навчит салатууд үнэхээр их сайхан байлаа.
Питер юу ч идсэнгүй; тэр гэртээ харимаар байна гэж хэлэв. Дараа нь тэр сонгинонуудын хагасыг унагаав.
Бяцхан Бенжамин ачаа ногоотойгоор лийрийн мод руу буцаад авирч гарах боломжгүй гэж хэлэв. Тэр цэцэрлэгийн нөгөө үзүүр рүү зоригтойгоор замчлан явлаа. Тэд нартай, улаан тоосгон ханын доогуур, банзаар хийсэн жижиг жимээр явцгаав.
Хулганууд хаалганыхаа босгон дээр суугаад интоорын ясыг хагалж байв; тэд Питер Рэббит болон бяцхан Бенжамин Банни руу нүдээ ирмэв.
Тэгээд Питер халаасны алчуураа дахин тавьж явуулав.
Тэд цэцгийн савнууд, хүрээнүүд, түмпэнгүүдийн дунд орчихов. Питер урьд урьдынхаас ч аймшигтай чимээнүүд сонсов; нүд нь иштэй чихэр шиг том болжээ!
Тэр үеэлээсээ нэг хоёр алхмын өмнө явж байтал гэнэт зогсов.
Тэр булангийн цаана тэдгээр бяцхан туулайнуудын харсан зүйл нь энэ байлаа!
Бяцхан Бенжамин нэг хараад л, удалгүй өөрийгөө ч, Питерийг ч, сонгинуудыг ч том сагсны доор нуучихав....
Муур босож суниагаад, сагс руу ирж үнэрлэв.
Магадгүй тэр сонгины үнэрт дуртай байсан байх!
Ямар ч байсан тэр сагсны дээр суучихав.
Тэр тэнд таван цаг суулаа.
Би сагсны доор байсан Питер Рэббит, Бенжамин хоёрыг танд зурж үзүүлж чадахгүй, учир нь тэнд тун харанхуй байсан, бас сонгины үнэр маш хүчтэй байлаа; тэр нь Питер Рэббит болон бяцхан Бенжамин хоёрыг уйлуулжээ.
Нар ой модны араар орж, үдээс хойш нэлээд орой болсон байв; гэвч муур сагсан дээр суусан хэвээр л байлаа.
Эцэст нь пидэр-падар, пидэр-падар гэх чимээ гарч, дээрх хананаас шавардлагын хэдэн хэлтэрхий унав.
Муур дээш хараад, хөгшин ноён Бенжамин Банни дээд дэнжийн хананы оройгоор цовхчин явж байхыг харлаа.
Тэр туулайн тамхитай гаанс татаж, гартаа жижигхэн саваа барьсан байв.
Тэр хүүгээ хайж явжээ.
Өвгөн ноён Банни муурнуудад огт дургүй байв.
Тэр хананы оройгоос муурын дээр асар том үсрэлтээр үсэрч буугаад, түүнийг сагсан дээрээс хөөн, хүлэмж рүү оруулав.
Муур хариу маажихын аргагүй их гайхаж орхив.
Хөгшин ноён Банни муурыг хүлэмж рүү хөөн оруулаад хаалгыг нь түгжив.
Дараа нь тэр сагс руу буцаж ирээд хүү Бенжаминаа чихнээс нь барин гаргаж, түүнд хатуу үг хэлэв.
Дараа нь тэр зээ дүү Питерээ гаргаж авав.
Тэгээд тэр сонгинотой алчуураа гаргаж аваад, цэцэрлэгээс сүртэйгээр алхаж гарлаа.
Ноён МакГрегор ойролцоогоор хагас цагийн дараа буцаж ирэхдээ өөрийг нь гайхашруулсан хэд хэдэн зүйлийг анзаарчээ.
Цэцэрлэг даяар хэн нэгэн модон шаахай өмсөөд явсан юм шиг харагдаж байв—гэвч мөр нь дэндүү инээдтэй жижигхэн байлаа!
Мөн муур яаж хүлэмж дотор өөрийгөө түгжиж, хаалгыг гадна талаас нь цоожилж чадсаныг тэр огт ойлгож чадсангүй.
Питер гэртээ ирэхэд ээж нь түүнийг уучилсан, учир нь тэр Питер гутал, хүрмээ олсныг хараад маш их баярласан байлаа. Коттон-тэйл, Питер хоёр халаасны алчуурыг эвхэж, настай хатагтай Рэббит сонгинонуудыг хэлхээд, ургамлын багцууд болон цайны хамт гал тогооны таазнаас өлгөв.
