Full Text: ငှက်တို့၏ဘုရင်
One story, four ways to read it
Every story comes in its original version plus several simplified reading levels, so it grows with your child.
The original text is the full story with rich vocabulary and descriptive language, ideal for reading aloud together and for kids who are ready for longer sentences.
The simplified levels retell the same story in shorter, simpler sentences matched to your child's stage. Ages 2-6 uses a few short sentences per scene, perfect for first time readers. Ages 4-8 adds simple dialogue and everyday vocabulary for kids beginning to follow along. Ages 6-10 keeps the language accessible while bringing back more of the story's detail, a natural bridge to the original.
Start at the level where your child is comfortable, and move up when they're ready. Hearing the same story told in richer language each time is one of the best ways to build vocabulary in any language.
Original Text: ငှက်တို့၏ဘုရင်
သူငယ်ချင်းနှစ်ဦးဖြစ်သော ဝက်ဝံတစ်ကောင်နှင့် ဝံပုလွေတစ်ကောင်တို့သည် တောအုပ်ထဲတွင် အတူတကွ လမ်းလျှောက်နေကြသည်။
"နားထောင်စမ်း၊ သူငယ်ချင်း ဝံပုလွေ!" ဟု ဝက်ဝံက ပြောသည်။ "အဲဒါ ဘာငှက်လေး သီချင်းဆိုနေတာလဲ။"
"အဲဒါ ငှက်တို့ရဲ့ဘုရင်ပဲ၊" ဟု ဝံပုလွေက ပြောသည်။ "ငါတို့ သူ့ကို အရမ်းရိုသေလေးစားရမယ်။"
ဝံပုလွေက ရယ်မောလိုက်သည်၊ အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် ၎င်းသည် မှိုတစ်ပွင့်ထက် မကြီးသော အညိုရောင် wren ငှက်လေးသာ ဖြစ်နေသောကြောင့်ဖြစ်သည်။ ထို wren ငှက်လေးကို ခြံစည်းရိုးဘုရင် ဟုလည်း ခေါ်ကြသည်။
"အဲဒါ ငှက်တွေရဲ့ ဘုရင်လား" ဟု ဝက်ဝံက မေးလိုက်သည်။ "ငါ ဘုရင်တစ်ပါးရဲ့ အိမ်ကို သိပ်ကြည့်ချင်တာပဲ။ လာပါ ဝံပုလွေ၊ သူ့အိမ်ကို ငါ့ကို ပြပါဦး။"
"မိဖုရား အိမ်ပြန်လာတဲ့အထိ ငါတို့ စောင့်သင့်တယ်" ဟု ဝံပုလွေက ပြောသည်။
မကြာမီမှာပင်၊ ဘုရင်မ ဝရန်သည် သူမ၏ ငှက်ကလေးများအတွက် အစာယူဆောင်လာရင်း မြင်ကွင်းထဲသို့ ရောက်လာခဲ့သည်။
"ဘုရင်ကြီးက သိပ်လှတဲ့ ဘုရင်မကို ရွေးချယ်ခဲ့တာ မဟုတ်ဘူးပဲ" ဟု ဝက်ဝံက အနည်းငယ် ရိုင်းစိုင်းစွာ ပြောလိုက်သည်။ "သူတို့ကို နောက်ကနေ လိုက်သွားကြစို့၊ ဒါမှ သူတို့ရဲ့ တော်ဝင်စံအိမ်ကို ငါ မြင်နိုင်မှာပေါ့။"
သို့သော် ဝံပုလွေက သူ့ကို တားထားလိုက်သည်။
"နေဦး။ ဘုရင်နဲ့ ဘုရင်မ အတူတူ ထွက်သွားတဲ့အထိ ငါတို့ စောင့်သင့်တယ်" ဟု သူက ပြောသည်။
စာဝတီးငှက်များ ပျံထွက်သွားသောအခါ၊ ဝက်ဝံနှင့် ဝံပုလွေတို့သည် သစ်ပင်ဆီသို့ သွားကြသည်။ ဝက်ဝံသည် အသိုက်ထဲသို့ ချောင်းကြည့်ရန် အပေါ်သို့ တက်သွားလေသည်။ ထိုနေရာတွင် ငှက်ပေါက်စလေး ငါးကောင်ကို သူ တွေ့လိုက်ရသည်။
"ဒါက ဘုရင်တစ်ပါးရဲ့ အိမ်တဲ့လား" ဟု သူက အောက်ဘက်ရှိ ဝံပုလွေကို ကြည့်ကာ ရယ်မောရင်း ပြောလိုက်သည်။ "ဒါက ရွှံ့နဲ့ မြက်တွေ စုထားတဲ့ အတုံးသေးသေးလေး တစ်ခုပဲလေ။ တော်ဝင်ကလေးတွေဆိုတာကလည်း ပါးစပ်ကြီးကြီးနဲ့ အမွေးအတောင်လည်း မရှိတဲ့ ရုပ်ဆိုးဆိုး အကောင်ပေါက်လေး ငါးကောင်ပါလား။"
အမွေးအတောင်များ မပေါက်ကြသေးသော်လည်း နားများရှိကြသော စာဝတီးငှက်ပေါက်စလေးများသည် ဝက်ဝံ၏ ကြင်နာမှုမရှိသော စကားများကို ကြားလိုက်ရပြီး အလွန် စိတ်ဆိုးသွားကြလေသည်။
"ငါတို့က ရုပ်ဆိုးတဲ့ အကောင်ပေါက်လေးတွေ မဟုတ်ဘူး" လို့ သူတို့ကိုချစ်တဲ့ မိဘတွေက သူတို့ဘယ်လောက်ချစ်စရာကောင်းကြောင်း အကြိမ်ကြိမ်ပြောပြထားတဲ့အတွက် သူတို့က အော်ပြောလိုက်ကြတယ်။ "ပြီးတော့ ငါတို့ရဲ့ နွေးထွေးလုံခြုံတဲ့ အိမ်လေးက စိတ်ထဲမှာ ဆန္ဒရှိနိုင်သမျှ အရာအားလုံးပဲ။ မင်းရဲ့ ရိုင်းစိုင်းတဲ့ စကားတွေအတွက် မင်း တောင်းပန်သင့်တယ်။"
ဝက်ဝံကြီးကတော့ ရယ်မောရင်း သူ့သူငယ်ချင်းနဲ့အတူ သူ့လမ်းသူ ဆက်သွားခဲ့တယ်။
စိတ်ဆိုးပြီး ဝမ်းနည်းနေကြတဲ့ ငှက်မွှားလေးတွေက သူတို့ရဲ့ အဖေနဲ့ အမေ ပြန်လာတဲ့အထိ ငိုကြွေးနေခဲ့ကြတယ်။
"ကျွန်တော်တို့ အရမ်းဝမ်းနည်းနေလို့ ဘာမှမစားနိုင်တော့ဘူး" ဟု ၎င်းတို့က အံ့သြနေသော မိဘများကို ပြောကြသည်။ "ဝက်ဝံတစ်ကောင်က ကျွန်တော်တို့ကို ရုပ်ဆိုးတယ်လို့ပြောပြီး ကျွန်တော်တို့ရဲ့ လှပတဲ့အိမ်လေးကို ရွှံ့နဲ့မြက်တွေ ပုံထားတဲ့ အတုံးအခဲကြီးလို့ ခေါ်သွားတယ်!"
ငှက်ငယ်လေးများက "ကျွန်တော်တို့ဟာ တော်ဝင်မိသားစုရဲ့ ကလေးတွေဖြစ်တယ်လို့ ဝံပုလွေက သူ့ကို သတိပေးတာတောင်မှ ဝက်ဝံက ရယ်မောပြီး ထွက်သွားတယ်" ဟု ထပ်ပြောကြသည်။
"အဲဒီအတွက် စိတ်မပူပါနဲ့" ဟု ဖခင် ဝရန် က ကြင်နာစွာ ပြောသည်။ "ငါတို့ ဝက်ဝံနဲ့ သွားပြောပြီး တောင်းပန်ခိုင်းပါ့မယ်။"
ထို့နောက် ဆူးပင်၏ အမွေးစုလေးထက် မကြီးဘဲ လျင်မြန်သော အညိုရောင်ကိုယ်ထည်ရှိသည့် ငှက်တို့၏ဘုရင်သည် ဝက်ဝံ၏ တွင်းဆီသို့ ပျံသန်းသွားပြီး ပြောလိုက်သည်-
"ဝံပုလွေနဲ့ မြေပြင်ပေါ်မှာ လမ်းလျှောက်သွားလာနေကြတဲ့ သတ္တဝါအားလုံးရဲ့ မိတ်ဆွေ ဝက်ဝံ၊ မင်းက ငါ့အိမ်၊ ငါ့မိဖုရားနဲ့ ငါ့ကလေးတွေကို ဘာလို့ စော်ကားရတာလဲ။ ငါတို့ရဲ့ ငှက်ငယ်လေးတွေက အရမ်းဝမ်းနည်းနေလို့ ဘာမှမစားနိုင်ကြတော့ဘူး။ ကြင်နာမှုပြပြီး ငှက်ငယ်လေးတွေကို တောင်းပန်လိုက်ပါ။"
ဘုရင် ဝရန် သည် ဤမောက်မာမှုကြောင့် အံ့သြသွားပြီး "မိတ်ဆွေ ဝက်ဝံ၊ ငါက မင်းနဲ့ သင့်မြတ်စွာ နေချင်ပါတယ်၊ ဒါပေမဲ့ လိုအပ်လာရင် မင်းတောင်းပန်လာအောင် ကောင်းကင်က ငါ့မဟာမိတ်တွေကို အကူအညီတောင်းရလိမ့်မယ်" ဟု သတိပေးလိုက်သည်။
ဝက်ဝံသည် မြစ်ထဲက ကျောက်ခဲတစ်လုံးထက် မကြီးသော ဤအညိုရောင် ငှက်ကလေးကို အထင်မကြီးဘဲ၊ သေးငယ်သော ဝရင်း ငှက်ကလေးကို ရင်ဆိုင်ရန် တောနှင့်လွင်ပြင်ရှိ ခြေလေးချောင်းသတ္တဝါအားလုံးဖြစ်သည့် — ဝံပုလွေ၊ သမင်၊ မြေခွေးနှင့် အခြားသတ္တဝါများစွာတို့ကို တောင်းဆိုခဲ့သည်။
ဘုရင် ဝရင်း နှင့် မိဖုရား ဝရင်း တို့သည် ပျံသန်းနိုင်သော သတ္တဝါအားလုံးကို စုရုံးခဲ့ကြသည်။ သူတို့ကို ကူညီရန် ကြီးငယ်မဟူ ငှက်များသာမက၊ ပျားများ၊ မှက်များနှင့် အခြား အတောင်ပံပါသော သတ္တဝါအားလုံးလည်း လာရောက်ခဲ့ကြသည်။
ဝက်ဝံကြီးရဲ့ အစီအစဉ်တွေကို စုံစမ်းဖို့ ခြင်တွေထဲမှာ အသေးငယ်ဆုံးခြင်လေးကို သူလျှိုအဖြစ် စေလွှတ်လိုက်တယ်။
ဒန်ဒီလိုင်းယွန်းပန်းစေ့လေးတစ်စေ့ထက်တောင် ပိုသေးငယ်တဲ့ သူမဟာ ဝက်ဝံကြီးနဲ့ သူ့ရဲ့ မြေပြင်နေ မဟာမိတ်တွေ မမြင်နိုင်ဘဲ အားလုံးကို မြင်နိုင်၊ ကြားနိုင်တဲ့ သစ်ရွက်တစ်ရွက်အောက်မှာ ပုန်းကွယ်နေခဲ့တယ်။
"မြေခွေး၊ မင်းက ငါတို့အားလုံးထဲမှာ ပါးနပ်ဆုံးပဲ" လို့ ဝက်ဝံကြီး ပြောလိုက်တာကို ဖော့ဂတ်မီနော့ပန်းပွင့်ဖတ်လေးထက် မကြီးတဲ့ ခြင်သေးသေးလေး ကြားလိုက်ရတယ်။ "ဒါကြောင့် မင်းက ငါတို့ရဲ့ တိုက်ပွဲကို ဦးဆောင်ရမယ်။"
"ကောင်းပြီလေ!" လို့ မြေခွေးက ပြောတယ်။ "ဒါပေမဲ့ ငါတို့သူငယ်ချင်းတွေနဲ့ ဆက်သွယ်ဖို့ ငါတို့မှာ အလံ မရှိဘူး။ အဲဒီအစား ငါတို့ ဘာကို သုံးကြမလဲ။"
မည်သူမျှ စကားမပြောကြပေ။
မြေခွေးက "ကဲ၊ ငါ့မှာ တောနှင်းဆီပန်းလို နီရဲပြီး လှပရှည်လျားတဲ့ အမွေးဖွားဖွား အမြီးတစ်ခု ရှိတယ်။ အားလုံးမြင်နိုင်အောင် အဲဒီအမြီးကို ငါ ထောင်ထားမယ်၊ ဒါဆိုရင် ငါတို့ဘက်က နိုင်နေပြီ၊ ငါတို့ ရှေ့ဆက်သွားရမယ်ဆိုတာကို အားလုံး သိနိုင်လိမ့်မယ်။ ဒါပေမဲ့ ငါ့အမြီးကို ချလိုက်ပြီဆိုရင်တော့ အားလုံးရှုံးပြီမို့ ငါတို့အားလုံး တတ်နိုင်သမျှ မြန်မြန် ထွက်ပြေးကြရမယ်" ဟု ပြောလေသည်။
ခြင်သည် ဉာဏ်ကောင်းသော မြေခွေး၏ အစီအစဉ်အားလုံးကို ကြားပြီးနောက် ပြန်သန်းသွားကာ ရန်ဘုရင်နှင့် မိဖုရားတို့အား ပြန်လည်ပြောပြလေသည်။
"အာ ဟာ" ဟု ရန်ဘုရင်က ပြောသည်။ "ဒါက ငါ့ကို အကြံတစ်ခု ရစေတယ်။ မိတ်ဆွေ နကျယ်ကောင်၊ တိုက်ပွဲစတဲ့အခါ မြေခွေးဆီကို ပျံသွားပါ။ သူက မေပယ်ရွက်လို နီရဲနေတဲ့ သူ့အမြီးကို ထောင်လိုက်တိုင်း မြေခွေးကို တုပ်ပါ"
နောက်တစ်နေ့ နံနက်စောစောတွင် ပြိုင်ပွဲ စတင်ခဲ့သည်။ တိရစ္ဆာန် အများအပြား မြေကြီးပေါ်တွင် လမ်းလျှောက်လာကြသောကြောင့် သူတို့၏ ခြေသံများအောက်တွင် မြေကြီးသည် တုန်ခါသွားခဲ့သည်။ ထင်းရှူးသီး နှစ်လုံးခန့်သာ သေးငယ်သော အညိုရောင် ရန်းငှက်လေး နှစ်ကောင်က ဦးဆောင်လာသည့် အတောင်ပံပါသော အုပ်စုကြီးသည် တေးဆိုသံ၊ အော်သံ၊ တဝီဝီမြည်သံ၊ နှင့် စူးရှရှအော်သံများ ပြုလုပ်ကြပြီး မိုးကြိုးတိမ်တိုက်ကြီးကဲ့သို့ လေထုကို မှောင်မိုက်သွားစေခဲ့သည်။
မြေခွေးသည် ဒေါ့ဂ်ဝုဒ် အပင်ပေါက်လေးကဲ့သို့ နီရဲနေပြီး အမွေးထူသော သူ၏အမြီးကို ထောင်လိုက်ကာ ကုန်းသတ္တဝါများကို ရှေ့သို့ချီတက်ရန် အချက်ပြခဲ့သည်။ ချက်ချင်းပင် နကျယ်ကောင်က သူ့ကို တုပ်လိုက်သောကြောင့် သူသည် လေထဲသို့ အမြင့်ကြီး ခုန်တက်သွားခဲ့သည်။ သို့တိုင်အောင် သူသည် သူ၏အမြီးကို ထောင်ထားဆဲဖြစ်သည်။
ဒုတိယအကြိမ် နကျယ်ကောင်က သူ့ကို တုပ်လိုက်ပြန်တယ်။ အရမ်းနာကျင်လွန်းလို့ သနားစရာ မြေခွေးလေးဟာ သူ့ရဲ့အမြီးကို အောက်ချလိုက်ရပေမဲ့၊ သူ့သူငယ်ချင်းတွေအတွက် သူ့ရဲ့တာဝန်က ဘယ်လောက်အရေးကြီးကြောင်း သိနေတဲ့အတွက် အမြီးကို ပြန်ထောင်လိုက်တယ်။
တတိယအကြိမ် နကျယ်ကောင်က သူ့ကို တုပ်လိုက်တဲ့အခါမှာတော့ သူ ဆက်ပြီး သည်းမခံနိုင်တော့ဘူး။ သူဟာ ခြေထောက်နှစ်ချောင်းကြားမှာ အမြီးကို ကုပ်လိုက်ပြီး နာကျင်မှုနဲ့ အံ့သြမှုကြောင့် အော်ဟစ်ကာ၊ ဒက်ဖိုဒယ်လ်ပန်းလေးလို ဝါထိန်နေတဲ့ သေးငယ်တဲ့ စစ်သည်တော်ဆီကနေ အမြန်ထွက်ပြေးသွားခဲ့တယ်။
ဝက်ဝံ၊ ဝံပုလွေ၊ သမင်နဲ့ ကုန်းပေါ်မှာ လမ်းလျှောက်သွားလာကြတဲ့ အခြားသတ္တဝါတွေအားလုံးဟာ နေဝင်ဆည်းဆာလို နီရဲနေတဲ့ မြေခွေးရဲ့ အမြီးကို မမြင်ရတော့တဲ့အခါ၊ ဒီနေ့တော့ ရှုံးပြီလို့ သေချာသွားကြပြီး ပုန်းအောင်းဖို့ ဟိုဒီ ပြေးလွှားကြပါတော့တယ်။ ဒီလိုနဲ့ အညိုရောင် ငှက်ငယ်လေးတွေနဲ့ ကောင်းကင်ယံက အခြား သတ္တဝါငယ်လေးတွေအားလုံးဟာ တိုက်ပွဲမှာ အနိုင်ရသွားကြပါတော့တယ်။
ရန်ငှက်များသည် ၎င်းတို့၏ နှလုံးသားက တောင့်တနိုင်သမျှ အရာအားလုံးဖြစ်သည့် ၎င်းတို့၏ သားသမီးများနှင့် ပြည့်နှက်နေသော နွေးထွေးပြီး သက်တောင့်သက်သာရှိသည့် အသိုက်ကလေးဖြစ်သော ၎င်းတို့၏ တော်ဝင်စံအိမ်တော်သို့ ပြန်သန်းသွားကြသည်။ ကလေးများ၏ သဘာဝအတိုင်း၊ လေပြေညင်း၏ သီချင်းသံ သို့မဟုတ် သစ်ပင်များ၏ တီးတိုးသံလောက် စိတ်ဝင်စားစရာ မကောင်းသော ရိုင်းစိုင်းသည့် ဝက်ဝံကြီးကို အသိုက်ထဲမှ ငှက်ကလေးများက မေ့သွားခဲ့သည်မှာ ကြာပြီဖြစ်သည်။
မကြာမီ၊ ဝက်ဝံကြီးသည် သူ၏သူငယ်ချင်း ဝံပုလွေနှင့်အတူ နှိမ့်ချစွာနှင့် နောင်တရလျက် ၎င်းတို့၏ သစ်ပင်အောက်ခြေတွင် ပေါ်လာသည်။ သူက တိုးညှင်းစွာ ပြောလိုက်သည်မှာ၊
"ငှက်ဘုရင်နှင့် မိဖုရားတို့၊ ကျွန်တော်က ခင်ဗျားတို့ရဲ့ ကလေးတွေကို တောင်းပန်ဖို့ လာခဲ့တာပါ။ ဝက်သစ်ချရွက်တစ်ရွက်ထက် မကြီးတဲ့ ဒီလောက်သေးငယ်တဲ့ သတ္တဝါလေးတွေက ဘယ်လောက်တောင် သန်မာနိုင်တယ်ဆိုတာကို ဒီနေ့အထိ ကျွန်တော် နားမလည်ခဲ့ပါဘူး။"
၎င်းတို့ ဉာဏ်ကောင်းသလို ကြင်နာတတ်ကြပြီး၊ သေးငယ်သလို ကြီးမြတ်ကြသည့် ဘုရင်နှင့် မိဖုရားတို့သည် ဝက်ဝံကြီး၏ တောင်းပန်မှုနှင့် သူ၏ မိတ်ဆွေဖွဲ့မှုကို လက်ခံခဲ့ကြသည်။