ဟိုးရှေးရှေးတုန်းက အရမ်းကိုလှပတဲ့ အရုပ်အိမ်လေးတစ်အိမ် ရှိခဲ့ပါတယ်။ အဲဒီအိမ်လေးဟာ အဖြူရောင်ပြတင်းပေါက်တွေပါတဲ့ အနီရောင်အုတ်အိမ်လေးဖြစ်ပြီး၊ တကယ့် မာစလင် ကန့်လန့်ကာတွေ၊ အိမ်ရှေ့တံခါးတစ်ချပ်နဲ့ မီးခိုးခေါင်းတိုင်တစ်ခုလည်း ပါရှိပါတယ်။

အဲဒါကို လူဆင်ဒါ နဲ့ ဂျိန်း လို့ခေါ်တဲ့ အရုပ်မလေး နှစ်ရုပ်က ပိုင်ဆိုင်ပါတယ်၊ အနည်းဆုံးတော့ အဲဒါကို လူဆင်ဒါက ပိုင်ဆိုင်တာပါ၊ ဒါပေမဲ့ သူမက အစားအစာတွေကို ဘယ်တော့မှ မမှာယူခဲ့ပါဘူး။
ဂျိန်းက ထမင်းချက်ဖြစ်ပါတယ်၊ ဒါပေမဲ့ သူမက ဟင်းကို ဘယ်တော့မှ မချက်ခဲ့ပါဘူး၊ ဘာဖြစ်လို့လဲဆိုတော့ ညစာကို သစ်သားလွှစာမှုန့်တွေ အပြည့်ပါတဲ့ သေတ္တာတစ်လုံးထဲမှာ အသင့်စား ဝယ်ထားလို့ပဲ ဖြစ်ပါတယ်။

အနီရောင် ပင်လယ်ကျောက်ပုစွန် နှစ်ကောင်၊ ဝက်ပေါင်ခြောက် တစ်ခု၊ ငါး တစ်ကောင်၊ ပူတင်း တစ်ခုနဲ့ သစ်တော်သီးအချို့၊ လိမ္မော်သီးတွေ ရှိခဲ့ပါတယ်။
သူတို့ဟာ ပန်းကန်ပြားတွေပေါ်ကနေ ကွာမလာခဲ့ပါဘူး၊ ဒါပေမဲ့ သူတို့က အလွန်ကို လှပနေခဲ့ပါတယ်။

တစ်မနက်တွင် လူဆင်ဒါနှင့် ဂျိန်းတို့သည် အရုပ်ကလေးများ၏ ကလေးတွန်းလှည်းကိုစီး၍ အပြင်သို့ ထွက်သွားကြသည်။ ကလေးအခန်းထဲတွင် မည်သူမျှ မရှိဘဲ အလွန် တိတ်ဆိတ်နေသည်။ ထိုအခါ မီးလင်းဖိုအနီး ကြမ်းပြင်ဘောင်အောက်ရှိ အပေါက်တစ်ခုရှိရာ ထောင့်တစ်နေရာမှ တရှပ်ရှပ်နှင့် ကုတ်ခြစ်နေသော အသံတိုးတိုးလေးတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာသည်။
တွမ်သမ်းသည် သူ၏ခေါင်းကို ခဏမျှ အပြင်သို့ထုတ်ကြည့်ပြီး အထဲသို့ ချက်ချင်း ပြန်သွင်းသွားသည်။
တွမ်သမ်းသည် ကြွက်ကလေးတစ်ကောင် ဖြစ်သည်။

တစ်မိနစ်အကြာတွင် သူ၏ဇနီး ဟန်ကာမန်ကာသည်လည်း သူမ၏ခေါင်းကို အပြင်သို့ ပြူထွက်လာခဲ့ပြီး ကလေးအခန်းထဲတွင် မည်သူမျှမရှိသည်ကို သူမ မြင်သောအခါ မီးလင်းဖိုဘေးရှိ ဖယောင်းပုဆိုးပေါ်သို့ ထွက်လာခဲ့သည်။

အရုပ်အိမ်လေးသည် မီးလင်းဖို၏ တစ်ဖက်ခြမ်းတွင် ရှိနေသည်။ တွမ်သမ်းနှင့် ဟန်ကာမန်ကာတို့သည် ကော်ဇောကိုဖြတ်၍ သတိထားကာ သွားကြသည်။ သူတို့သည် အိမ်ရှေ့တံခါးကို တွန်းလိုက်ကြသည်—သော့ခတ်မထားပေ။

တွမ်သမ်းနှင့် ဟန်ကာမန်ကာတို့သည် အပေါ်ထပ်သို့ တက်သွားပြီး ထမင်းစားခန်းထဲသို့ ချောင်းကြည့်ခဲ့ကြသည်။ ထို့နောက် သူတို့သည် ဝမ်းသာအားရ ကျွက်ကျွက်မြည်လိုက်ကြသည်!
စားပွဲပေါ်တွင် အလွန်လှပသော ညစာကို ခင်းကျင်းထားပါလား! သံဖြူဇွန်းများ၊ ခဲဓားများနှင့် ခက်ရင်းများ၊ အရုပ်ကုလားထိုင် နှစ်လုံးတို့ ရှိနေပြီး—အားလုံးက အလွန်အဆင်ပြေလှသည်!

တွမ်သမ်းသည် ဝက်ပေါင်ခြောက်ကို လှီးရန် ချက်ချင်း အလုပ်စလုပ်လေသည်။ ၎င်းသည် လှပပြီး တောက်ပသော အဝါရောင်ဖြစ်ကာ အနီရောင် အစင်းကြောင်းများ ပါရှိသည်။
ဓားသည် တွန့်လိပ်သွားပြီး သူ့ကို နာကျင်စေခဲ့သည်၊ ထို့ကြောင့် သူက သူ့လက်ချောင်းကို ပါးစပ်ထဲ ထည့်လိုက်သည်။
"ဒါက ပြုတ်ထားတာ မနူးသေးဘူး၊ မာနေတယ်။ မင်း စမ်းကြည့်ပါဦး၊ ဟန်ကာမန်ကာ။"

ဟန်ကာမန်ကာသည် သူမ၏ကုလားထိုင်ပေါ်တွင် မတ်တတ်ရပ်ပြီး အခြား ခဲဓားတစ်ချောင်းဖြင့် ဝက်ပေါင်ခြောက်ကို ခုတ်ထစ်လိုက်သည်။
"ဒါက အသားဆိုင်က ဝက်ပေါင်ခြောက်တွေလိုပဲ မာကျောနေတာပဲ" ဟု ဟန်ကာမန်ကာက ပြောသည်။

ဝက်ပေါင်ခြောက်သည် ပန်းကန်ပေါ်မှ ဆောင့်ခနဲ ကွာကျသွားပြီး စားပွဲအောက်သို့ လိမ့်သွားလေသည်။
"အဲဒါကို ထားလိုက်ပါတော့" ဟု တွမ်သမ်းက ပြောသည်၊ "ငါ့ကို ငါး နည်းနည်းလောက် ပေးပါ၊ ဟန်ကာမန်ကာ။"

ဟန်ကာမန်ကာသည် သံဖြူဇွန်းတိုင်းကို တစ်လှည့်စီ စမ်းကြည့်ခဲ့သည်၊ သို့သော် ငါးက ပန်းကန်ပြားတွင် ကပ်နေလေသည်။
ထို့နောက် တွမ်သမ်းသည် ဒေါသထွက်သွားလေသည်။ သူသည် ဝက်ပေါင်ခြောက်ကို ကြမ်းပြင်အလယ်တွင် ချထားပြီး မီးညှပ်၊ ဂေါ်ပြားတို့ဖြင့် ထုရိုက်လေသည်—ဘန်း၊ ဘန်း၊ ခွပ်၊ ခွပ်!
ဝက်ပေါင်ခြောက်သည် အပိုင်းပိုင်းအစစ လွင့်စင်သွားလေသည်၊ အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် တောက်ပနေသော ဆေးရောင်အောက်တွင် ၎င်းကို ပလာစတာမှလွဲ၍ အခြားမည်သည့်အရာနှင့်မျှ ပြုလုပ်မထားသောကြောင့် ဖြစ်သည်!

ထို့နောက် တွမ်သမ်းနှင့် ဟန်ကာမန်ကာတို့၏ ဒေါသထွက်ခြင်းနှင့် စိတ်ပျက်ခြင်းတို့သည် အဆုံးမရှိတော့ပေ။ သူတို့သည် ပူတင်း၊ ပုစွန်ထုပ်ကြီးများ၊ သစ်တော်သီးများနှင့် လိမ္မော်သီးများကို ချိုးဖဲ့ဖျက်ဆီးပစ်ကြသည်။
ငါးသည် ပန်းကန်ပြားပေါ်မှ ကွာမလာသောကြောင့် သူတို့သည် ၎င်းကို မီးဖိုချောင်ထဲရှိ ရဲရဲတောက်နေသော စက္ကူတွန့် မီးဖိုထဲသို့ ထည့်လိုက်ကြသည်၊ သို့သော် ၎င်းသည်လည်း မလောင်ကျွမ်းခဲ့ပေ။

တောမ်သမ်းသည် မီးဖိုချောင် မီးခိုးခေါင်းတိုင်ပေါ်သို့ တက်သွားပြီး အပေါ်ထိပ်မှနေ၍ အပြင်သို့ ကြည့်လိုက်သည်—ထိုနေရာတွင် မှိုင်းခေါက်များ မရှိပေ။

တွမ်သမ်း မီးခိုးခေါင်းတိုင်ပေါ်တွင် ရှိနေစဉ်၊ ဟန်ကာမန်ကာသည် နောက်ထပ် စိတ်ပျက်စရာတစ်ခုနှင့် ကြုံတွေ့ခဲ့ရသည်။ သူမသည် ကောင်တာပေါ်တွင် ဆန် — ကော်ဖီ — သာကူ ဟု စာကပ်ထားသော ဘူးငယ်လေးအချို့ကို တွေ့ရှိခဲ့သည်၊ သို့သော် သူမက ၎င်းတို့ကို ပြောင်းပြန်လှန်လိုက်သောအခါ အထဲတွင် အနီရောင်နှင့် အပြာရောင် ပုတီးစေ့များမှလွဲ၍ ဘာမျှမရှိပေ။

ထို့နောက် ထိုကြွက်များသည် သူတို့တတ်နိုင်သမျှ အဆော့အပျက်များကို စတင်လုပ်ဆောင်ကြတော့သည်—အထူးသဖြင့် တွမ်သမ်း ပေါ့။ သူသည် ဂျိန်း၏ အိပ်ခန်းထဲရှိ အံဆွဲဗီရိုထဲမှ အဝတ်အစားများကို ထုတ်ယူလိုက်ပြီး၊ အပေါ်ဆုံးထပ် ပြတင်းပေါက်မှနေ၍ အပြင်သို့ လွှင့်ပစ်လိုက်သည်။
ဒါပေမယ့် ဟန်ကာမန်ကာ ကတော့ ချွေတာတတ်သော စိတ်ရှိသည်။ လူဆင်ဒါ၏ ဖက်လုံးထဲမှ ငှက်မွေးတစ်ဝက်ကို ဆွဲထုတ်ပြီးနောက်၊ သူမကိုယ်တိုင်အတွက် ငှက်မွေးမွေ့ရာတစ်ခု လိုချင်နေခဲ့သည်ကို သူမ သတိရသွားသည်။

တွမ်သမ်း၏ အကူအညီဖြင့် သူမသည် ဖက်လုံးကို အောက်ထပ်သို့ သယ်လာပြီး ကော်ဇောကို ဖြတ်သွားခဲ့သည်။ ဖက်လုံးကို ကြွက်တွင်းထဲသို့ အတင်းထိုးထည့်ရန် ခက်ခဲခဲ့သော်လည်း သူတို့ တစ်နည်းနည်းဖြင့် ထည့်နိုင်ခဲ့ကြသည်။

ထို့နောက် ဟန်ကာမန်ကာသည် ပြန်သွားပြီး ကုလားထိုင်တစ်လုံး၊ စာအုပ်စင်တစ်ခု၊ ငှက်လှောင်အိမ်တစ်ခုနှင့် အခြား အသေးအမွှား ပစ္စည်းလေးများကို ယူဆောင်လာခဲ့သည်။ စာအုပ်စင်နှင့် ငှက်လှောင်အိမ်တို့သည် ကြွက်တွင်းထဲသို့ ဝင်ရန် ငြင်းဆန်နေခဲ့သည်။

ဟန်ကာမန်ကာသည် သူတို့ကို မီးလင်းဖိုဘေးတွင် ထားခဲ့ပြီး ပုခက်တစ်ခု သွားယူလေသည်။

ဟန်ကာမန်ကာသည် နောက်ထပ် ကုလားထိုင်တစ်လုံး သယ်ပြီး ပြန်လာချိန်တွင် အပြင်ဘက် စင်္ကြံလမ်းမှ စကားပြောသံများကို ရုတ်တရက် ကြားလိုက်ရသည်။ ကြွက်ကလေးများသည် သူတို့၏ တွင်းထဲသို့ အပြေးအလွှား ပြန်သွားကြပြီး အရုပ်ကလေးများက ကလေးအခန်းထဲသို့ ဝင်လာကြသည်။

ဂျိန်းနှင့် လူးဆင်ဒါတို့ မြင်လိုက်ရသည့် မြင်ကွင်းကတော့ အံ့ဩစရာပါပဲ!
လူးဆင်ဒါသည် မှောက်ကျနေသော မီးဖိုချောင်သုံးမီးဖိုပေါ်တွင် ထိုင်ကာ စိုက်ကြည့်နေခဲ့ပြီး၊ ဂျိန်းကတော့ မီးဖိုချောင်ကောင်တာကို မှီကာ ပြုံးနေခဲ့သည်—သို့သော် သူတို့နှစ်ယောက်စလုံး စကားတစ်ခွန်းမှ မပြောခဲ့ကြပေ။

စာအုပ်စင်နှင့် ငှက်လှောင်အိမ်တို့ကို မီးလင်းဖိုအနီးမှ ကယ်တင်နိုင်ခဲ့သည်—သို့သော် ဟန်ကာမန်ကာကတော့ ကလေးပုခက်နှင့် လူဆင်ဒါ၏ အဝတ်အစားအချို့ကို ယူထားလိုက်ပါသည်။

သူမမှာ အသုံးဝင်တဲ့ အိုးခွက်ပန်းကန်တချို့နဲ့ တခြားပစ္စည်း အတော်များများလည်း ရှိပါသေးတယ်။

အရုပ်အိမ်ကို ပိုင်ဆိုင်တဲ့ မိန်းကလေးငယ်က ပြောလိုက်သည်—
“ရဲသားလို ဝတ်ဆင်ထားတဲ့ အရုပ်တစ်ရုပ်ကို ငါ ယူမယ်!”

သို့သော် ကလေးထိန်းက ပြောသည်၊—
“ငါ ကြွက်ထောင်ချောက် ထောင်ထားမယ်!“

ဒါကတော့ ဆိုးသွမ်းတဲ့ ကြွက်ကလေးနှစ်ကောင်ရဲ့ ပုံပြင်လေးပဲဖြစ်ပါတယ်—ဒါပေမဲ့ သူတို့က အဲဒီလောက်ကြီးလည်း မဆိုးပါဘူး၊ ဘာလို့လဲဆိုတော့ တွမ်သမ်းက သူခွဲပစ်ခဲ့သမျှ အရာအားလုံးအတွက် ပြန်လျော်ပေးခဲ့လို့ပါပဲ။
သူဟာ ကော်ဇောအောက်မှာ ကောက်ကွေးနေတဲ့ အကြွေစေ့တစ်စေ့ကို တွေ့ခဲ့ပါတယ်၊ ပြီးတော့ ခရစ္စမတ်အကြိုညမှာ၊ သူနဲ့ ဟန်ကာမန်ကာတို့ဟာ အဲဒီအကြွေစေ့ကို လူစင်ဒါနဲ့ ဂျိန်းတို့ရဲ့ ခြေအိတ်ရှည်တစ်ခုထဲကို ထည့်ပေးခဲ့ကြပါတယ်။

ပြီးတော့ မနက်တိုင်း အစောကြီး—ဘယ်သူမှ မနိုးခင်မှာ—ဟန်ကာမန်ကာဟာ အရုပ်အိမ်လေးကို လှည်းဖို့ သူမရဲ့ အမှိုက်ဂေါ်ပြားနဲ့ တံမြက်စည်းကို ယူပြီး လာပါတယ်!