Full Text: နတ်သမီး၏ လက်ဆောင်နှစ်ခု
One story, four ways to read it
Every story comes in its original version plus several simplified reading levels, so it grows with your child.
The original text is the full story with rich vocabulary and descriptive language, ideal for reading aloud together and for kids who are ready for longer sentences.
The simplified levels retell the same story in shorter, simpler sentences matched to your child's stage. Ages 2-6 uses a few short sentences per scene, perfect for first time readers. Ages 4-8 adds simple dialogue and everyday vocabulary for kids beginning to follow along. Ages 6-10 keeps the language accessible while bringing back more of the story's detail, a natural bridge to the original.
Start at the level where your child is comfortable, and move up when they're ready. Hearing the same story told in richer language each time is one of the best ways to build vocabulary in any language.
Original Text: နတ်သမီး၏ လက်ဆောင်နှစ်ခု
တစ်ခါတုန်းက နတ်သမီးတစ်ပါးဟာ ဆင်းရဲတဲ့ အဘွားအိုတစ်ဦးအသွင် ဖန်ဆင်းပြီး လှည့်လည်သွားလာနေခဲ့တယ်။ သူမ တောလမ်းလေးအတိုင်း လျှောက်သွားနေတုန်း ညဘက်ရောက်လာခဲ့တယ်။ သူမဟာ လယ်ကွင်းတွေနဲ့ တောအုပ်တွေကို ဖြတ်ကျော်သွားပြီးနောက် အိမ်နှစ်လုံးဆီကို ရောက်လာခဲ့တယ်။
ကြီးမားပြီး လှပတဲ့ အိမ်တစ်လုံးကတော့ သူဌေးတစ်ဦးရဲ့ အိမ်ဖြစ်တယ်။ နောက်တစ်လုံးကတော့ ဆင်းရဲသားတစ်ဦးရဲ့ တဲအိမ်လေးဖြစ်တယ်။
နတ်သမီးက "သူဌေးအတွက် ငါ့ကို ခိုလှုံခွင့်ပေးဖို့ အခက်အခဲမရှိနိုင်ပါဘူးလေ" လို့ တွေးလိုက်တယ်။
ဒါနဲ့ သူမဟာ သူဌေးရဲ့ တံခါးဆီသွားပြီး တံခါးခေါက်လိုက်တယ်။ သူဌေးက တံခါးဖွင့်ပြီး လှမ်းမေးလိုက်တယ်၊
"အဲဒီမှာ ဘယ်သူလဲ။ ဘာလိုချင်လို့လဲ။"
"ကျွန်မ လမ်းပျောက်နေလို့ပါ၊ ညလည်း မှောင်တော့မယ်" လို့ နတ်သမီးက ပြောတယ်။ "ကျွန်မကို ခိုလှုံခွင့်ပေးဖို့ တောင်းပန်ပါတယ်ရှင်။"
သူဌေးက သူမကို ခေါင်းအစ ခြေအဆုံး ကြည့်လိုက်တယ်။ ပြီးတော့ ခေါင်းခါပြပြီး ပြောလိုက်တယ်၊
"ငါ မင်းကို အိမ်ထဲ ပေးမဝင်နိုင်ဘူး။ ငါ့တံခါးကို လာခေါက်တဲ့ ဆင်းရဲသား ယောက်ျား မိန်းမတိုင်းကိုသာ အိမ်ထဲပေးဝင်နေရင် မကြာခင် ငါကိုယ်တိုင်လည်း သူတောင်းစား ဖြစ်သွားလိမ့်မယ်။ မင်းလမ်း မင်းဆက်သွားပါ။"
ပြီးတော့ သူက တံခါးကို ပိတ်လိုက်ပြီး သူမကို အပြင်မှာပဲ ချန်ထားခဲ့တယ်။
သူမသည် သူ၏အိမ်မှ ကျောခိုင်းလှည့်ထွက်လာပြီး တဲအိမ်လေးဆီသို့ သွားခဲ့သည်။ သူမ တံခါးခေါက်လိုက်သည်နှင့် တစ်ပြိုင်နက်၊ ဆင်းရဲသားကြီးသည် တံခါးကို ဖွင့်ပေးပြီး သူမကို အထဲဝင်ရန် ခေါ်လိုက်သည်။
«မင်း ပင်ပန်းနေပုံရတယ်» ဟု သူက ပြောသည်၊ «ပြီးတော့ အချိန်လည်း လင့်နေပြီ။ ဒီညတော့ ငါတို့နဲ့အတူ ညအိပ်လိုက်ပါ။
ထို့နောက် သူ၏ဇနီးသည် ရှေ့သို့ထွက်လာခဲ့သည်။
"အို အမျိုးသမီးကောင်း၊ ကျွန်မတို့မှာ သိပ်အများကြီး မရှိပါဘူး" ဟု သူမက ပြောသည်။ "ဒါပေမဲ့ ရှိတာလေးကိုပဲ ကျွန်မတို့ နှလုံးသားအပြည့်နဲ့ မျှဝေပေးပါ့မယ်။"
မီးဖိုပေါ်တွင် အာလူးအချို့ကို ချက်ပြုတ်နေပြီး၊ ထိုအမျိုးသမီးက ပေါင်မုန့်နှင့် နွားနို့ တစ်ပန်းကန်ကို ယူလာပေးခဲ့သည်။ ညစာဟာ ငြိမ်းချမ်းမှုနဲ့ ပျော်ရွှင်မှုတွေ အရသာဖြည့်စွက်ထားတဲ့အတွက် အလွန်ကောင်းမွန်ပါတယ်။
အိပ်ရာဝင်ချိန်ရောက်သောအခါ ဇနီးသည်က သူမ၏ ခင်ပွန်းကို ဘေးသို့ခေါ်သွားသည်။
"ချစ်လှစွာသော ခင်ပွန်း၊" ဟု သူမက ဆိုသည်၊ "ကျွန်မတို့အတွက် ကောက်ရိုးအိပ်ရာတစ်ခု လုပ်ကြရအောင်။ ဒါမှ ဒီသနားစရာအမျိုးသမီးက ကျွန်မတို့ရဲ့ အိပ်ရာပေါ်မှာ လှဲလျောင်းပြီး အနားယူနိုင်မှာပေါ့။ သူက အသက်လည်းကြီးပြီ၊ ပြီးတော့ တစ်နေကုန် လမ်းလျှောက်လာရတဲ့အတွက် သူ ပင်ပန်းနေမှာ အသေအချာပဲ။"
"စိတ်ပါလက်ပါ သဘောတူပါတယ်ကွာ၊" ဟု ခင်ပွန်းက ဆိုသည်။
နတ်သမီးက သူတို့ကို ဤသို့ မလုပ်စေချင်ခဲ့သော်လည်း၊ သူတို့က "ဟင့်အင်း" ဟူသော စကားကို လက်မခံခဲ့ကြပေ။ ထို့ကြောင့် သူမက သူတို့၏ အိပ်ရာပေါ်တွင် အနားယူခဲ့ပြီး၊ သူတို့ကတော့ ကောက်ရိုးစည်းပေါ်တွင် အိပ်စက်ခဲ့ကြသည်။
နံနက်ခင်းတွင် ဇနီးသည်က အိပ်ရာမှထပြီး နံနက်စာ ချက်ပြုတ်ခဲ့သည်။ နေရောင်ခြည်သည် အခန်းထဲသို့ ဖြာကျလာပြီး၊ အမျိုးသားနှင့် အမျိုးသမီးတို့၏ မျက်နှာများသည် နေ့အလင်းရောင်ကဲ့သို့ တောက်ပနေခဲ့သည်။
နံနက်စာစားပြီးနောက် နတ်သမီးက သူတို့ကို ကျေးဇူးတင်စကားဆိုကာ နှုတ်ဆက်ခဲ့သည်။
သို့သော် တံခါးဝတွင် သူမက လှည့်ကြည့်ပြီး ပြောခဲ့သည်-
«ကျွန်ုပ်ဟာ ဆင်းရဲပြီး ကျေးဇူးပြန်မဆပ်နိုင်ဘူးလို့ သင်တို့ထင်ခဲ့ချိန်မှာတောင် သင်တို့က ကျွန်ုပ်အပေါ် ကြင်နာခဲ့ကြတယ်။ ကျွန်ုပ်မှာ သင်တို့ကို ကူညီဖို့ ဆန္ဒရော စွမ်းအားပါ ရှိတယ်ဆိုတာကို ပြသတဲ့အနေနဲ့ သင်တို့ကို ဆုသုံးပါး ပေးသနားပါမယ်။»
«ကျွန်တော်တို့နှစ်ယောက် အသက်ရှင်နေသရွေ့ ကျန်းမာသန်စွမ်းဖို့နဲ့ စားစရာ အစားအစာ လုံလုံလောက်လောက် ရှိဖို့ထက် ပိုပြီး ကျွန်တော် ဘာဆုများ တောင်းစရာ လိုဦးမှာလဲ» ဟု ခင်ပွန်းသည်က မေးခဲ့သည်။ «တတိယမြောက်ဆုကိုတော့ ကျွန်တော် စဉ်းစားလို့မရဘူး။
အိမ်သစ်တစ်လုံး မလိုချင်ဘူးလား» ဟု နတ်သမီးက ပြုံးလျက် မေးလိုက်သည်။
«အို၊ လိုချင်တာပေါ့» ဟု မြောင်းတူးသမားနှင့် သူ၏ဇနီးက ဝမ်းသာအားရ ပြောလိုက်ကြပြီး «ကျွန်တော်တို့ လိုချင်ပါတယ်။ ဒီဆုသုံးပါး ပြည့်ဝသွားပြီဆိုရင် ကျွန်တော်တို့ တခြားဘာမှ မလိုတော့ပါဘူး» ဟု ဆိုကြသည်။
နတ်သမီးသည် အိမ်ဟောင်းကို အိမ်သစ်တစ်လုံးအဖြစ် ပြောင်းလဲပေးလိုက်ပြီးနောက် သူတို့၏ အခြားဆုတောင်းများကိုလည်း ပြည့်ဝစေမည်ဟု ကတိပေးကာ သူမ၏လမ်းအတိုင်း ထွက်ခွာသွားလေသည်။
မွန်းတည့်ချိန်လောက်တွင် သူဌေးသည် သူ၏ ပြတင်းပေါက်မှ အပြင်သို့ လှမ်းကြည့်မိလေသည်။ အံ့သြစရာကောင်းစွာပင် အိမ်ကလေး အသစ်တစ်လုံးကို သူ မြင်လိုက်ရသည်။ ထိုအိမ်ကလေးကို သူ အချိန်အကြာကြီး စိုက်ကြည့်နေခဲ့သည်။
ထို့နောက် သူ၏ ဇနီးကို ခေါ်ပြီး ပြောလိုက်သည်မှာ-
"မနေ့က လမ်းတစ်ဖက်ကူးမှာ ဟောင်းနွမ်းနေတဲ့ အိမ်အိုကလေး တစ်လုံး ရှိခဲ့တယ်။ ဒီနေ့တော့ အဲဒီ နေရာမှာပဲ လှပတဲ့ အိမ်သစ်ကလေး တစ်လုံး ရှိနေတယ်။ ဒါ ဘယ်လိုဖြစ်ရတာလဲ ဆိုတာကို သွားပြီး မေးကြည့်စမ်းပါ။"
ဇနီးဖြစ်သူလည်း သွားပြီး မြောင်းတူးသမားကို မေးလိုက်သည်၊ "ရှင်တို့ရဲ့ အိမ်ဟောင်း နေရာမှာ တစ်ညတည်းနဲ့ ဘယ်လိုလုပ်ပြီး အိမ်သစ်တစ်လုံး ရသွားတာလဲ။
ကျွန်တော် ပြောပြပါ့မယ်၊» ဟု သူက ပြောသည်။
«မနေ့ညနေက ဆင်းရဲတဲ့ အမျိုးသမီးတစ်ယောက် ကျွန်တော်တို့ တံခါးဝကို ရောက်လာပြီး ညအိပ်တည်းခိုခွင့် တောင်းခဲ့တယ်။ ဒီမနက်မှာတော့ သူမက နတ်သမီးတစ်ပါးဖြစ်ကြောင်းနဲ့ ကျွန်တော်တို့ကို ဆုသုံးခု ပေးမယ်လို့ ပြောခဲ့တယ်။ ကျွန်တော်တို့က ကျန်းမာရေးနဲ့ နေ့စဉ်စားစရာအတွက် ဆုတောင်းခဲ့တယ်၊ အဲဒီနောက် သူမက ကျွန်တော်တို့ရဲ့ အိမ်ကို ဒီလို အသစ်နဲ့ လှပတဲ့ အိမ်လေးအဖြစ် ပြောင်းလဲပေးခဲ့တယ်။
သူဌေး၏ ဇနီးသည်သည် ဤသတင်းကို သူမ၏ ခင်ပွန်းအား ပြောပြရန် ပြန်ပြေးသွားခဲ့သည်။
"ငါ့ကိုယ်ငါ ပြန်ရိုက်မိတော့မယ်!" ဟု သူက အော်ပြောလိုက်သည်။ "သူမက နတ်သမီးတစ်ပါး ဖြစ်တယ်ဆိုတာကို ငါသာ သိခဲ့ရင်ကွာ! တကယ်တော့၊ သနားစရာ သူတောင်းစားအိုမကြီးနဲ့ တူနေတဲ့ သူမက ငါ့တံခါးဝကို အရင်ဆုံး ရောက်လာခဲ့တာ။ သူမက အိမ်ထဲပေးဝင်ဖို့ ငါ့ကို တောင်းဆိုခဲ့တယ်၊ ငါကလည်း «မရဘူး» လို့ ပြောခဲ့မိတယ်။
နှမြောစရာပါလား!» ဟု သူ၏ဇနီးက ပြောသည်။ «ဒါပေမဲ့ မြန်မြန်လုပ်ပြီး ရှင့်မြင်းပေါ်တက်၊ သူမနောက်ကို လိုက်သွားပါ။ သူမကို မှီသွားရင်၊ ကျွန်မတို့အတွက်လည်း ဆုသုံးခုပေးဖို့ သူမကို တောင်းဆိုပါ။
သူဌေးကြီးသည် သူ၏ အကောင်းဆုံးမြင်းကို ကုန်းနှီးတင်ပြီး နတ်သမီးနောက်သို့ အမြန်လိုက်သွားခဲ့သည်။ နောက်ဆုံးတွင်တော့ သူသည် နတ်သမီးကို မီသွားခဲ့သည်။ သူက အလွန်ညင်သာပြီး ကြင်နာစွာဖြင့် ပြောခဲ့သည်။ "မနေ့ညက မင်းကို အိမ်ထဲပေးမဝင်ခဲ့လို့ မင်း ဒေါသမထွက်ဘူးလို့ မျှော်လင့်ပါတယ်" ဟု သူက ပြောသည်။ "ငါ အိမ်တံခါးသော့ ပျောက်သွားခဲ့လို့ပါ။ သော့ကို မတွေ့ခင်မှာပဲ မင်းက ထွက်သွားခဲ့တယ်။ နောက်တစ်ခါ ငါတို့လမ်းဘက်ကို ဖြတ်သွားရင် ငါတို့နဲ့အတူ တည်းခိုရမယ်နော်။"
"ဟုတ်ကဲ့ပါ" ဟု သူမက ပြောသည်၊ "နောက်တစ်ခါ ဒီလမ်းကို ရောက်လာခဲ့ရင် တည်းခိုပါ့မယ်။"
ထို့နောက် သူဌေးကြီးက သူ၏ ဆင်းရဲသော အိမ်နီးချင်းကို ပေးခဲ့သလိုမျိုး သူ့ကိုလည်း ဆုသုံးပါး ပြည့်ဝခွင့်ပေးရန် တောင်းဆိုခဲ့သည်။
"ဒါက သင့်အတွက် အကျိုးရှိမှာ မဟုတ်ပါဘူး" ဟု နတ်သမီးက ပြောသည်။ "သင် ဆုတောင်းဖို့ ဘာတွေများ လိုအပ်နေသေးလို့လဲ။"
"အို" ဟု သူဌေးကြီးက အော်ပြောလိုက်သည်၊ "ငါလိုချင်တဲ့အရာ တစ်ခုခုကို သေချာပေါက် ရှာတွေ့နိုင်ပါတယ်။"
"ကောင်းပါပြီ" ဟု နတ်သမီးက ပြောသည်၊ "အိမ်ကို ပြန်သွားပါ။ သင်တောင်းမယ့် ပထမဆုံး ဆုသုံးပါး ပြည့်ဝစေရမယ်။
သူဌေးကြီးသည် သူ၏ဆန္ဒကို တွေးတောနေမှုဖြင့် အလွန်အာရုံများနေသောကြောင့် မြင်းဇက်ကြိုးကို မြဲမြဲကိုင်ထားရန် မေ့လျော့သွားခဲ့သည်။ သူ၏မြင်းသည် ရိုင်းစိုင်းစွာ ခုန်ပေါက်ပြီး ကန်ကျောက်လာခဲ့သည်။
"ငြိမ်ငြိမ်နေစမ်း၊ ဘက်စ်" ဟု သူက ပြောခဲ့သည်။
သို့သော် မြင်းသည် ပို၍ပင် ရိုင်းစိုင်းလာခဲ့သည်။ စိတ်ပျက်ဒေါသထွက်စွာဖြင့် သူက အော်ပြောလိုက်သည်၊
"ရပ်စမ်း၊ ဘက်စ်! ဘာတွေ ဒီလောက် သောင်းကျန်းနေရတာလဲ။ မင်း လဲကျသွားပြီး အသံတိတ် နားကန်းသွားပါစေလို့ ငါဆုတောင်းတယ်!
စကားလုံးများ သူ၏ပါးစပ်မှ ထွက်သွားသည်နှင့် တစ်ပြိုင်နက်၊ မြင်းသည် သူ၏အောက်တွင် လဲကျသွားပြီး၊ ဆွံ့အ နားမကြားဖြစ်သွားကာ၊ သူ၏အမိန့်များကို မကြားနိုင် သို့မဟုတ် မတုံ့ပြန်နိုင်တော့ပေ။ သူသည် မရည်ရွယ်ဘဲ သူ၏ပထမဆုံးဆုကို အသုံးပြုလိုက်မိပြီး၊ ၎င်းသည် တကယ်ဖြစ်လာခဲ့သည်။
«ကဲ၊ အနည်းဆုံးတော့ ငါ့မှာ ဆုနှစ်ခု ကျန်သေးတာပဲ၊» ဟု သူက စိတ်ထဲတွင် တွေးလိုက်သည်။
သူသည် မြင်း၊ ကုန်းနှီးနှင့် ဇက်ကြိုးတို့ကို လမ်းပေါ်တွင် ထားခဲ့ရသည်ကို သဘောမကျပေ။ ထို့ကြောင့် သူသည် ခွန်အားရှိသမျှသုံး၍ မြင်းကို ဆွဲကာ၊ ဇက်ကြိုးနှင့် ကုန်းနှီးကို သူ၏ကျောပေါ်တွင် တင်ပြီး အိမ်သို့ ခြေလျင်လျှောက်၍ ပြန်ခဲ့သည်။ မွန်းတည့်ချိန် နေမင်းကြီးကလည်း အလွန်ပူပြင်းနေသည်။ ထိုကဲ့သို့ ဝန်ထုပ်ဝန်ပိုးကြီးကို သယ်၍ လျှောက်ရသည်မှာ ပူအိုက်ပြီး အလွန်ပင်ပန်းလှသည်။ အိမ်တွင် သက်တောင့်သက်သာ ထိုင်နေမည့် သူ၏ဇနီးသည် မည်မျှပင် အေးအေးဆေးဆေး ရှိနေမည်ကို သူ တွေးမိလိုက်သည်။ သို့သော်လည်း နတ်သမီးနောက်သို့ လိုက်ရန် သူ့ကို တိုက်တွန်းခဲ့သူမှာ သူ၏ဇနီးပင် ဖြစ်နေသည်။
အာ! ဒီကုန်းနှီးကြီး သူမရဲ့ကျောမှာ ကပ်နေပါစေလို့ ငါဆုတောင်းတယ်၊» လို့ သူ့စကားရဲ့ အကျိုးဆက်ကို ထည့်မစဉ်းစားဘဲ သူက တီးတိုးရေရွတ်လိုက်ပါတယ်။ သူပြောလိုက်တာနဲ့ တစ်ပြိုင်နက်၊ ကုန်းနှီးဟာ သူ့ကျောပေါ်ကနေ လျှောကျသွားပါတယ်။ ပူအိုက်နေပေမဲ့လည်း သူ အမြန်ဆုံး အိမ်ကို ပြေးပြန်သွားပါတယ်။ အဲဒီမှာ သူ့မိန်းမဟာ ကျောမှာ ကုန်းနှီးကြီးကပ်လျက် ထိုင်နေပြီး၊ အဲဒါကို ခွာလို့မရတဲ့အတွက် ငိုနေတာကို သူတွေ့လိုက်ရပါတယ်။
"ဒီကိစ္စလေးအတွက် သိပ်ပြီး စိတ်မပူပါနဲ့၊" ဟု သူက ပြောသည်။ "ငါတို့ ကမ္ဘာပေါ်မှာရှိတဲ့ စည်းစိမ်ဥစ္စာတွေအားလုံး ရဖို့ ငါဆုတောင်းမယ်၊ မင်းသာ ဒီကုန်းနှီးကို ဆက်တင်ထားခွင့်ပြုရင် အဲဒီဆုတောင်းက ပြည့်လာလိမ့်မယ်။"
"အရူးကြီးရဲ့၊" ဟု သူမက အော်ပြောလိုက်သည်၊ "ငါ့တစ်သက်လုံး ငါ့ကျောပေါ်မှာ ဒီကုန်းနှီးကြီး တင်ထားရမယ်ဆိုရင် အဲဒီစည်းစိမ်ဥစ္စာတွေအားလုံးက ဘာအသုံးကျမှာလဲ။ ဟင့်အင်း၊ ဟင့်အင်း! ရှင်က ဒါကို တင်ဖို့ ဆုတောင်းခဲ့တာ၊ အခု ပြန်ဖယ်ပေးဖို့ ရှင် ဆုတောင်းရမယ်။"
သူ လုံးဝ မလုပ်ချင်ပေမယ့်လည်း၊ သူမကျောပေါ်ကနေ ကုန်းနှီး ကျွတ်သွားဖို့ သူ ဆုတောင်းပေးခဲ့ရတယ်။ ချက်ချင်းပဲ အဲဒါက မြေကြီးပေါ်ကို ကျသွားပါတော့တယ်။
သူဌေးသည် သူ၏ ဆုသုံးခုစလုံးကို တောင်းဆိုခဲ့သည်။ ထိုဆုများသည် သူ့အတွက် ဒေါသနှင့် ဒုက္ခများ၊ ဇနီးဖြစ်သူထံမှ ကြမ်းတမ်းသော စကားများနှင့် သူ၏မြင်း ဆုံးရှုံးရခြင်းတို့ကိုသာ ယူဆောင်လာခဲ့သည်။ အခြားတစ်ဖက်တွင်မူ၊ ကြင်နာတတ်ပြီး ရောင့်ရဲလွယ်သော ဆင်းရဲသား၏ ဆုသုံးခုကမူ သူ့ကို ဘဝတစ်သက်တာလုံး စိုးရိမ်ပူပန်မှုများမှ ကင်းဝေးစေခဲ့သည်။