Full Text: ນິທານຂອງເຈມີມາ ພັດເດິນດັກ
One story, four ways to read it
Every story comes in its original version plus several simplified reading levels, so it grows with your child.
The original text is the full story with rich vocabulary and descriptive language, ideal for reading aloud together and for kids who are ready for longer sentences.
The simplified levels retell the same story in shorter, simpler sentences matched to your child's stage. Ages 2-6 uses a few short sentences per scene, perfect for first time readers. Ages 4-8 adds simple dialogue and everyday vocabulary for kids beginning to follow along. Ages 6-10 keeps the language accessible while bringing back more of the story's detail, a natural bridge to the original.
Start at the level where your child is comfortable, and move up when they're ready. Hearing the same story told in richer language each time is one of the best ways to build vocabulary in any language.
Original Text: ນິທານຂອງເຈມີມາ ພັດເດິນດັກ
ມັນເປັນພາບທີ່ໜ້າຕະຫຼົກສໍ່າໃດ ທີ່ໄດ້ເຫັນຝູງລູກເປັດກັບແມ່ໄກ່!
ຟັງເລື່ອງລາວຂອງ Jemima Puddle-duck ເທີ້ນ, ນາງຮູ້ສຶກລໍາຄານ ເພາະພັນລະຍາຊາວນາບໍ່ຍອມໃຫ້ນາງຟັກໄຂ່ຂອງຕົນເອງ.
ນ້ອງສາວຂອງສາມີນາງ, ທ່ານນາງ Rebeccah Puddle-duck, ພ້ອມໃຈຢາກໃຫ້ຄົນອື່ນຟັກໄຂ່ແທນ—
«ຂ້ອຍບໍ່ມີຄວາມອົດທົນທີ່ຈະນັ່ງຢູ່ເທິງຮັງເປັນເວລາຊາວແປດວັນ; ແລະ ເຈົ້າກໍ່ເຊັ່ນດຽວກັນ, Jemima. ເຈົ້າຈະປ່ອຍໃຫ້ໄຂ່ເຢັນ; ເຈົ້າຮູ້ດີວ່າເຈົ້າຈະເຮັດແບບນັ້ນ!»
«ຂ້ອຍຢາກຟັກໄຂ່ຂອງຕົນເອງ; ຂ້ອຍຈະຟັກພວກມັນດ້ວຍຕົນເອງທັງໝົດ,» Jemima Puddle-duck ຮ້ອງຄ້ວາກ.
ນາງພະຍາຍາມເຊື່ອງໄຂ່ຂອງນາງ; ແຕ່ໄຂ່ເຫຼົ່ານັ້ນກໍຖືກຄົ້ນພົບແລະເອົາໄປສະເໝີ.
ເຈມີມາ ພັດເດິນ-ດັກ ຮູ້ສຶກສິ້ນຫວັງຫຼາຍ. ນາງຕັດສິນໃຈສ້າງຮັງໃຫ້ຫ່າງໄກຈາກໄຮ່ນາໃຫ້ໄດ້.
ນາງໄດ້ອອກເດີນທາງໃນຕອນບ່າຍຂອງວັນພາກຮ້ອນທີ່ງົດງາມ ຕາມທາງລົດງົວທີ່ນຳໄປສູ່ເທິງພູ.
ນາງໃສ່ຜ້າຄຸມບ່າ ແລະ ໝວກປີກກວ້າງ.
ເມື່ອນາງຂຶ້ນເຖິງຍອດພູ, ນາງເຫັນປ່າໄມ້ຢູ່ໄກໆ.
ນາງຄິດວ່າມັນເບິ່ງຄືກັບເປັນສະຖານທີ່ທີ່ສະຫງົບປອດໄພ.
ເຈມີມາ ພັດເດິນ-ດັກ ບໍ່ຄ່ອຍມີນິໄສການບິນເທົ່າໃດ. ນາງແລ່ນລົງເນີນສູງສອງສາມກ້າວ ພ້ອມກັບກະພືອຜ້າຄຸມບ່າຂອງນາງ, ແລ້ວນາງກໍ່ກະໂດດຂຶ້ນສູ່ອາກາດ.
ນາງບິນໄດ້ສວຍງາມຫຼາຍເມື່ອໄດ້ເລີ່ມຕົ້ນດ້ວຍດີ.
ນາງລອຍຕ່ຳຜ່ານຍອດຕົ້ນໄມ້ຈົນກວ່າຈະເຫັນບ່ອນໂລ່ງກາງປ່າ, ບ່ອນທີ່ຕົ້ນໄມ້ແລະພຸ່ມໄມ້ຖືກຕັດອອກໝົດແລ້ວ.
ເຈມີມາລົງຈອດຢ່າງໜັກໜ່ວງ, ແລ້ວເລີ່ມຍ່າງໂຕ້ໆ ຊອກຫາບ່ອນທຳລັງທີ່ແຫ້ງແລະສະດວກ. ນາງຄ່ອນຂ້າງຊອບໃຈຕໍ່ຕໍ່ໄມ້ທີ່ຢູ່ທ່າມກາງດອກໄມ້ຟ໊ອກຊ໌ກລັບສູງໆ.
ແຕ່ — ເມື່ອນາງນັ່ງລົງເທິງຕໍ່ໄມ້ນັ້ນ, ນາງກໍຕົກໃຈທີ່ພົບຊາຍຜູ້ໜຶ່ງທີ່ແຕ່ງຕົວສວຍງາມກຳລັງອ່ານໜັງສືພິມຢູ່.
ລາວມີຫູຊີ້ຂຶ້ນສີດຳ ແລະ ໜວດສີນ້ຳຕານທອງ.
«ຄວັກ?» ເຈມີມາ ພັດເດິນ-ດັກ ເວົ້າ, ໂດຍຫົວ ແລະ ໝວກຂອງນາງຄ້ອຍໄປຂ້າງໜຶ່ງ —
«ຄວັກ?»
ສຸພາບບຸລຸດຜູ້ນັ້ນຍົກສາຍຕາຂຶ້ນຈາກໜັງສືພິມຂອງລາວ ແລ້ວເບິ່ງ Jemima ດ້ວຍຄວາມສົງໄສ—
«ທ່ານນາງ, ທ່ານຫຼົງທາງຫຼືເປົ່າ?» ລາວເວົ້າ. ລາວມີຫາງຍາວຟູຟ່ອງ ເຊິ່ງລາວນັ່ງທັບຢູ່ເທິງ ເພາະໂຄນໄມ້ນັ້ນຊຸ່ມຊື້ນຢູ່ໜ້ອຍໜຶ່ງ.
Jemima ຄິດວ່າລາວສຸພາບ ແລະ イケメンຫຼາຍ. ນາງໄດ້ອະທິບາຍວ່ານາງບໍ່ໄດ້ຫຼົງທາງ ແຕ່ວ່ານາງກຳລັງຊອກຫາບ່ອນວາງໄຂ່ທີ່ສະດວກ ແຫ້ງ ແລະ ເໝາະສົມ.
«ອ້າ! ແມ່ນແທ້ບໍ? ໜ້າສົນໃຈຈິງ!» ຊາຍຜູ້ມີໜວດສີທອງແດງເວົ້າ, ໃຊ້ສາຍຕາຈ້ອງເບິ່ງ Jemima ດ້ວຍຄວາມສົງໄສ. ລາວພັບໜັງສືພິມແລ້ວໃສ່ໄວ້ໃນກະເປົ໋າຫຼັງຂອງເສື້ອກ້ອງ.
Jemima ຮ້ອງທຸກກ່ຽວກັບໄກ່ຕົວທີ່ຊ່າງຍຸ່ງເລື່ອງຄົນອື່ນ.
«ແມ່ນແທ້ບໍ! ໜ້າສົນໃຈຫຼາຍ! ຂ້ອຍຢາກໄດ້ພົບໄກ່ຕົວນັ້ນ. ຂ້ອຍຈະສອນໃຫ້ມັນຮູ້ຈັກຢູ່ໃນຂອບເຂດຂອງຕົນເອງ!»
«ແຕ່ສຳລັບຮັງນັ້ນ — ບໍ່ມີຫຍັງຫຍຸ້ງຍາກເລີຍ: ຂ້ອຍມີກະສອບຂົນນົກຢູ່ໃນເຮືອນໄມ້ຂອງຂ້ອຍ. ບໍ່ເລີຍ, ທ່ານນາງທີ່ຮັກ, ເຈົ້າຈະບໍ່ລົບກວນໃຜທັງນັ້ນ. ເຈົ້າອາດນັ່ງຢູ່ທີ່ນັ້ນດົນເທົ່າທີ່ເຈົ້າຕ້ອງການ,» ທ່ານຜູ້ດີຫາງຍາວດົກກ່າວ.
ລາວນຳທາງໄປຍັງເຮືອນທີ່ຊ່ອນເຊື່ອງ ແລະ ເບິ່ງດູໜ້າເສົ້າໝອງ ທ່າມກາງດອກ fox-gloves.
ເຮືອນຫຼັງນັ້ນສ້າງດ້ວຍຟືນຟ່ອນ ແລະ ດິນຫຍ້າ, ແລະ ມີຖັງແຕກສອງໃບ, ວາງຊ້ອນກັນ, ໃຊ້ແທນປ່ອງລົມຄວັນ.
«ນີ້ແມ່ນທີ່ພັກຮ້ອນຂອງຂ້ອຍ; ເຈົ້າຄົງຈະບໍ່ພົບວ່າດິນຂອງຂ້ອຍ—ເຮືອນລະດູໜາວຂອງຂ້ອຍ—ສະດວກສະບາຍເທົ່ານີ້ດອກ,» ທ່ານຜູ້ໃຈດີກ່າວ.
ມີເຮືອນເກົ່າທີ່ຊຸດໂຊມຢູ່ດ້ານຫຼັງຂອງເຮືອນ, ສ້າງຈາກກ່ອງສະບູເກົ່າ. ທ່ານຜູ້ນັ້ນໄດ້ເປີດປະຕູ ແລະ ພາ Jemima ເຂົ້າໄປ.
ຫ້ອງນັ້ນເກືອບເຕັມໄປດ້ວຍຂົນນົກ—ເກືອບຈະຫາຍໃຈບໍ່ອອກ; ແຕ່ມັນກໍ່ສະດວກສະບາຍ ແລະ ອ່ອນນຸ່ມຫຼາຍ.
Jemima Puddle-duck ຮູ້ສຶກແປກໃຈທີ່ພົບຂົນນົກຈຳນວນຫຼວງຫຼາຍຂະໜາດນັ້ນ. ແຕ່ມັນສະດວກສະບາຍຫຼາຍ; ແລະ ນາງກໍ່ສ້າງຮັງໄດ້ໂດຍບໍ່ຍາກເລີຍ.
ເມື່ອນາງອອກມາ, ສຸພາບບຸລຸດໜວດຊາຍຜູ້ນັ້ນກຳລັງນັ່ງຢູ່ເທິງທ່ອນໄມ້ອ່ານໜັງສືພິມ — ຢ່າງໜ້ອຍລາວກໍໄດ້펼펼펼펼펼펼펼펼펼펼펼펼펼펼펼펼펼펼펼펼펼펼펼펼펼펼펼펼펼펼펼펼펼펼펼펼펼펼펼펼펼펼펼펼펼펼펼펼펼펼펼펼펼펼펼펼펼펼펼펼펼펼펼펼펼펼펼펼펼펼펼펼펼펼펼펼펼펼펼펼펼펼펼펼펼펼펼펼펼펼펼펼펼펼펼펼펼펼펼펼펼펼펼펼펼펼펼펼펼펼펼펼펼펼펼펼펼펼펼펼펼펼펼펼펼펼펼펼펼펼펼펼펼펼펼펼펼펼펼펼펼펼펼펼펼펼펼펼펼펼펼펼펼펼펼펼펼펼펼펼펼펼펼펼펼펼펼펼펼펼펼펼펼펼펼펼펼펼펼펼펼펼펼펼펼펼펼펼펼펼펼펼펼펼펼펼펼펼펼펼펼펼펼펼펼펼펼펼펼펼펼펼펼펼펼펼펼펼펼펼펼펼펼펼펼펼펼펼펼펼펼펼펼펼펼펼펼펼펼펼펼펼펼펼펼펼펼펼펼펼펼펼펼펼펼펼펼펼펼펼펼펼펼펼펼펼펼펼펼펼펼펼펼펼펼펼펼펼펼펼펼펼펼펼펼펼펼펼펼펼펼펼펼펼펼펼펼펼펼펼펼펼펼펼펼펼펼펼펼펼펼펼펼펼펼펼펼펼펼펼펼펼펼펼펼펼펼펼펼펼펼펼펼펼펼펼펼펼펼펼펼펼펼펼펼펼펼펼펼펼펼펼펼펼펼펼펼펼펼펼펼펼펼펼펼펼펼펼펼펼펼펼펼펼펼펼펼펼펼펼펼펼펼펼펼펼펼펼펼펼펼펼펼펼펼펼펼펼펼펼펼펼펼펼펼펼펼펼펼펼펼펼펼펼펼펼펼펼펼펼펼펼펼펼펼펼펼펼펼펼펼펼펼펼펼펼펼펼펼펼펼펼펼펼펼펼펼펼펼펼펼펼펼펼펼펼펼펼펼펼펼펼펼펼펼펼펼펼펼펼펼펼펼펼펼펼펼펼펼펼펼펼펼펼펼펼펼펼펼펼펼펼펼펼펼펼펼펼펼펼펼펼펼펼펼펼펼펼펼펼펼펼펼펼펼펼펼펼펼펼펼펼펼펼펼펼펼펼펼펼펼펼펼펼펼펼펼펼펼펼펼펼펼펼펼펼펼펼펼펼펼펼펼펼펼펼펼펼펼펼펼펼펼펼펼펼펼펼펼펼펼펼펼펼펼펼펼펼펼펼펼펼펼펼펼펼펼펼펼펼펼펼펼펼펼펼펼펼펼펼펼펼펼펼펼펼펼펼펼펼펼펼펼펼펼펼펼펼펼펼펼펼펼펼펼펼펼펼펼펼펼펼펼펼펼펼펼펼펼ປ່ຽງໜັງສືພິມອອກ, ແຕ່ລາວກຳລັງເບິ່ງຂ້າມຫົວໜັງສືພິມ.
ລາວສຸພາບຫຼາຍຈົນເບິ່ງຄືວ່າລາວເກືອບຈະເສຍໃຈທີ່ຕ້ອງໃຫ້ Jemima ກັບບ້ານໃນຕອນກາງຄືນ. ລາວສັນຍາວ່າຈະດູແລຮັງຂອງນາງຢ່າງດີຈົນກວ່ານາງຈະກັບມາໃໝ່ໃນມື້ຕໍ່ໄປ.
ລາວເວົ້າວ່າລາວຮັກໄຂ່ ແລະ ລູກເປັດ; ລາວຈະພາກພູມໃຈທີ່ໄດ້ເຫັນຮັງທີ່ເຕັມໄປດ້ວຍໄຂ່ງາມໆ ໃນໂຮງເກັບໄມ້ຂອງລາວ.
ເຈມີມາ ພັດເດິນ-ດັກ ມາທຸກໆບ່າຍ; ນາງວາງໄຂ່ເກົ້າໜ່ວຍໃນຮັງ. ໄຂ່ເຫຼົ່ານັ້ນມີສີຂຽວອ່ອນປົນຂາວ ແລະ ໃຫຍ່ຫຼາຍ. ທ່ານໝາໃນຊຸດສຸພາບບຸລຸດຊົມເຊີຍໄຂ່ເຫຼົ່ານັ້ນຢ່າງຍິ່ງ. ລາວມັກຈະຫັນໄຂ່ ແລະ ນັບໄຂ່ໃນເວລາທີ່ເຈມີມາບໍ່ຢູ່.
ໃນທີ່ສຸດ ເຈມີມາ ກໍ່ບອກລາວວ່ານາງຕັ້ງໃຈຈະເລີ່ມຟັກໄຂ່ໃນມື້ຕໍ່ໄປ—«ແລະ ຂ້ອຍຈະເອົາຖົງຂ້າວໂພດມາດ້ວຍ, ເພື່ອທີ່ຂ້ອຍຈະໄດ້ບໍ່ຕ້ອງອອກຈາກຮັງຈົນກວ່າໄຂ່ຈະຟັກອອກ. ໄຂ່ອາດຈະເປັນໄຂ້ຫວັດໄດ້» ເຈມີມາ ຜູ້ລະມັດລະວັງກ່າວ.
«ທ່ານນາງ, ຂ້າພະເຈົ້າຂໍຮ້ອງໃຫ້ທ່ານຢ່າໄດ້ກັງວົນກັບຖົງ; ຂ້າພະເຈົ້າຈະຈັດຫາເຂົ້າໂອດໃຫ້ເອງ. ແຕ່ກ່ອນທີ່ທ່ານຈະເລີ່ມຕົ້ນການນັ່ງຟັກທີ່ໜ້າເມື່ອຍນັ້ນ, ຂ້າພະເຈົ້າຕັ້ງໃຈຈະໃຫ້ຂອງລາງວັນແກ່ທ່ານ. ໃຫ້ພວກເຮົາຈັດງານລ້ຽງອາຫານຄ່ຳສ່ວນຕົວກັນສອງຄົນ!
ຂ້າພະເຈົ້າຂໍຮ້ອງໃຫ້ທ່ານໄປເກັບສະໝຸນໄພຈາກສວນໃນໄຮ່ ເພື່ອເຮັດໄຂ່ຈືນທີ່ມີລົດຊາດໄດ້ບໍ? ໃບສະເລດ ແລະ ໄທມ໌, ແລະ ໃບສະຫະນາ ແລະ ຫົວຜັກບົ່ວສອງໜ່ວຍ, ແລະ ຜັກຊີ. ຂ້າພະເຈົ້າຈະຈັດຫານ້ຳມັນໝູສຳລັບໄຂ່ຈືນ,» ທ່ານຜູ້ດີໃຈດີທີ່ມີໜວດສີດິນຊາຍກ່າວ.
ເຈມີມາ ພັດເດິນ-ດັກ ເປັນຄົນໂງ່ງ່າຍ: ແມ່ນແຕ່ການກ່າວເຖິງ «ໃບສະເລດ ແລະ ຜັກບົ່ວ» ກໍ່ບໍ່ໄດ້ເຮັດໃຫ້ນາງສົງໄສເລີຍ.
ນາງຍ່າງໄປທົ່ວສວນໃນໄຮ່, ແທະເດັດກິ່ງໃບນ້ອຍໆຂອງພືດສະໝຸນໄພຫຼາຍຊະນິດທີ່ໃຊ້ສຳລັບໃສ່ໄສ້ເປັດຍ່າງ.
ແລະນາງຍ່າງໂຕ້ເຂົ້າໄປໃນຫ້ອງຄົວ, ແລະເອົາຫົວຜັກບົ່ວສອງໜ່ວຍອອກຈາກກະຕ່າ.
ໝາໂຄລລີ ເຄັບ ພົບນາງກຳລັງຍ່າງອອກມາ, «ເຈົ້າເຮັດຫຍັງກັບຫົວຜັກບົ່ວພວກນັ້ນ? ເຈົ້າໄປໃສທຸກໆຕອນບ່າຍຄົນດຽວ, ເຈມີມາ ພັດເດິນດັກ?»
ເຈມີມາ ຮູ້ສຶກຄ່ອນຂ້າງຢ້ານກົວໝາໂຄລລີ; ນາງເລົ່າເລື່ອງທັງໝົດໃຫ້ລາວຟັງ.
ໝາໂຄລລີຟັງຢ່າງຕັ້ງໃຈ, ດ້ວຍຫົວທີ່ສະຫຼາດຂອງລາວເອຽງໄປຂ້າງໜຶ່ງ; ລາວຍິ້ມກວ້າງເມື່ອນາງອະທິບາຍເຖິງສຸພາບບຸລຸດທີ່ສຸພາບຜູ້ທີ່ມີໜວດສີດິນຊາຍ.
ລາວຖາມຄຳຖາມຫຼາຍຂໍ້ກ່ຽວກັບປ່າໄມ້ ແລະ ກ່ຽວກັບຕຳແໜ່ງທີ່ແນ່ນອນຂອງເຮືອນ ແລະ ເຮືອນນ້ອຍ.
ຈາກນັ້ນລາວກໍ່ອອກໄປ ແລະ ແລ່ນລົງໄປຕາມໝູ່ບ້ານ. ລາວໄປຊອກຫາລູກໝາຂາໄລ່ສັດສອງໂຕທີ່ກຳລັງຍ່າງຫຼິ້ນຢູ່ກັບຄົນຂາຍຊີ້ນ.
ເຈມີມາ ພັດເດິນ-ດັກ ຍ່າງຂຶ້ນທາງລົດເກວຍເປັນຄັ້ງສຸດທ້າຍ, ໃນຕອນບ່າຍທີ່ແດດອອກສົດໃສ. ນາງແບກຫາບຫຍ້າສະໝຸນໄພເປັນກຳໆ ແລະ ຜັກບົ່ວສອງໜ່ວຍໃສ່ຖົງ.
ນາງບິນຂ້າມດົງໄມ້ ແລະ ລົງຈອດຕໍ່ໜ້າເຮືອນຂອງສຸພາບບຸລຸດຜູ້ມີຫາງຍາວດົກ.
ລາວນັ່ງຢູ່ເທິງທ່ອນໄມ້; ລາວດົມກິ່ນອາກາດ, ແລະຄອຍຄ້ອນຕາເບິ່ງຮອບໆປ່າດ້ວຍຄວາມບໍ່ສະບາຍໃຈ. ເມື່ອ Jemima ລົງຈອດ, ລາວກໍ່ຕົກໃຈຈົນເກືອບກະໂດດ.
«ເຂົ້າມາໃນເຮືອນທັນທີທີ່ເຈົ້າເບິ່ງໄຂ່ຂອງເຈົ້າແລ້ວ. ເອົາຜັກສະໝຸນໄພໃຫ້ຂ້ອຍສຳລັບໄຂ່ຈືນ. ໄວໆເຂົ້າ!»
ລາວຄ່ອນຂ້າງຫຍາບຄາຍ. Jemima Puddle-duck ບໍ່ເຄີຍໄດ້ຍິນລາວເວົ້າແບບນັ້ນມາກ່ອນ.
ນາງຮູ້ສຶກແປກໃຈ, ແລະບໍ່ສະບາຍໃຈ.
ໃນຂະນະທີ່ນາງຢູ່ພາຍໃນ, ນາງໄດ້ຍິນສຽງຕີນກ້າວຍ່າງຢູ່ດ້ານຫຼັງຂອງເຮືອນນ້ອຍ. ຜູ້ໃດຜູ້ໜຶ່ງທີ່ມີດັງສີດຳໄດ້ດົມຢູ່ທີ່ໃຕ້ປະຕູ, ແລ້ວກໍລັອກມັນໄວ້.
ເຈມີມາຮູ້ສຶກຕົກໃຈຢ່າງຫຼວງຫຼາຍ.
ບໍ່ດົນຫຼັງຈາກນັ້ນ ກໍ່ມີສຽງດັງໂກລາຄາລາ—ສຽງຫມາເຫົ່າ, ສຽງຫມາຊ່ອງ, ສຽງຄຳລາມ ແລະ ສຽງຮ້ອງຍາວ, ສຽງຮ້ອງແຫຼມ ແລະ ສຽງຄາງ.
ແລ້ວກໍ່ບໍ່ມີໃຜໄດ້ເຫັນ «ສຸພາບບຸລຸດໜວດຄ້າຍໝາຈອກ» ນັ້ນອີກເລີຍ.
ໄວໆນັ້ນ Kep ກໍ່ເປີດປະຕູຂອງເຮືອນນ້ອຍ ແລະ ປ່ອຍ Jemima Puddle-duck ອອກມາ.
ໂຊກບໍ່ດີ ລູກໝາໜຸ່ມໆໄດ້ແລ່ນກ່ຽວເຂົ້າໄປ ແລະ ກິນໄຂ່ທັງໝົດໄວກ່ອນທີ່ລາວຈະຢຸດພວກມັນໄດ້.
ລາວຖືກກັດທີ່ຫູຂ້າງໜຶ່ງ ແລະ ລູກໝາທັງສອງຕ່າງກໍ່ກ່ຽວຂາ.
ເຈມີມາ ພັດເດິນ-ດັກ ຖືກພາສົ່ງກັບບ້ານດ້ວຍນ້ຳຕາ ເນື່ອງຈາກໄຂ່ເຫຼົ່ານັ້ນ.
ນາງໄດ້ວາງໄຂ່ອີກຊຸດໜຶ່ງໃນເດືອນມິຖຸນາ, ແລະນາງໄດ້ຮັບອະນຸຍາດໃຫ້ເກັບໄຂ່ເຫຼົ່ານັ້ນໄວ້ເອງ: ແຕ່ມີພຽງສີ່ໜ່ວຍເທົ່ານັ້ນທີ່ຟັກອອກມາ.
Jemima Puddle-duck ເວົ້າວ່າມັນເປັນເພາະຄວາມເຄັ່ງຄຽດຂອງນາງ; ແຕ່ນາງກໍ່ເປັນແມ່ໄກ່ຟັກທີ່ບໍ່ດີມາຕະຫຼອດ.