Хэрэм Натькины үлгэр

Энэ бол сүүл тухай үлгэр—нэгэн жижиг улаан хэрэмний сүүл тухай үлгэр бөгөөд тэр хэрэмний нэр нь Натькин байв.
Түүнд Твинклберри гэдэг ах дүү болон олон төрлийн үеэл нар байсан: тэд нуурын эрэг дээрх ойд амьдардаг байв.

Нуурын дунд мод, самрын бутаар бүрхэгдсэн арал байдаг; тэр модод дунд «Хөгшин Браун» нэртэй шар шувуу амьдардаг хонгил царс мод зогсдог.

Намрын нэгэн өдөр самар боловсорч, хайлаасны бутны навч шар ногоон өнгөтэй болсон үед—Натькин, Твинклберри болон бусад бүх жижиг хэрэм нар ойгоос гарч, нуурын эрэг рүү ирэв.

Тэд мөчрөөс жижиг тармуур хийж, Шувуун арал руу самар түүхээр усан дээгүүр жолоодон явцгаав.
Хэрэм бүр жижиг уут болон том сэлүүртэй байсан бөгөөд дарвуул болгон сүүлээ дэлгэв.

Тэд мөн Хөгшин Браунд бэлэг болгон гурван тарган хулгана авчирч, түүний үүдний дэргэд тавив.
Тэгээд Твинклберри болон бусад жижиг хэрэм бүгд гүн мөргөж, эелдэгхэн хэлэв—
«Хөгшин ноён Браун, таны арал дээр самар түүхийг бидэнд зөвшөөрнө үү?»

Гэвч Натkin маш бүдүүлэг байлаа. Тэр жижигхэн улаан интоор шиг дээш доош үсэрч, дуулав—
«Оньсого тааль, оньсого тааль, рот-тот-тоот!
Улаан улаан цамц өмссөн жижигхэн хүн!
Гартаа таяг, хоолойдоо чулуутай;
Энэ оньсогыг тааловол, нэг мөнгө өгье.»
Энэ оньсого уулс шиг эртний юм. Ноён Браун Натkin-д огт анхаарал хандуулсангүй.
Тэр нүдээ аниад унтчихав.

Хэрэмнүүд жижиг уутнуудаа самраар дүүргэж, оройн бүрийд гэртээ завиар буцав.

Гэвч дараагийн өглөө тэд бүгд Оул Арал руу буцаж ирэв; Твинклберри болон бусад нь нэг тарган том хумсыг авчирч, Хөгшин Браунийн үүдний чулуун дээр тавиад хэлэв—
«Ноён Браун, бид цааш самар түүж болох уу?»

Гэвч хүндэтгэл огт үзүүлдэггүй Натkin хөгшин Браун ноёныг хэрээний өвсөөр хөхөрч, бүжиглэн харайж, дуулж эхлэв—
«Хөгшин Браун ноён! Оньсого тааль!
Хитти Питти ханын дотор,
Хитти Питти ханын гадна;
Хэрэв Хитти Питтид хүрвэл,
Хитти Питти чамайг хазна!»
Браун ноён гэнэт сэрж, тарваганыг гэртээ аваачив.

Тэрээр Натkinы нүүрэн дээр хаалгыг хаачихав. Удалгүй модон галын цэнхэр утааны нарийхан судал модны оройгоос дээш мандаж, Натkin түлхүүрийн нүхээр шагайн дуулав—
«Өрөө дүүрэн, нүх дүүрэн!
Харин та аяга дүүрэн цуглуулж чадахгүй!»

Хэрэмнүүд арлын хаа сайгүй самар хайж, жижиг уутнуудаа дүүргэв.
Харин Натkin царсны алим—шар болон улаан өнгийн—цуглуулж, гүзээлзгэнийн бүдүүн үндэс дээр суугаад гантиг бөмбөлөг тоглож, хөгшин ноён Браунын хаалгыг ширтэн суув.

Гурав дахь өдөр хэрэмнүүд маш эрт босож загас барихаар явав; тэд Хөгшин Браунд бэлэг болгон долоон тарган загас барив.
Тэд нуурыг сэлж гарч, Шувуун арал дээрх нугасхай гашуун модны доор буув.

Твинклберри болон өөр зургаан жижиг хэрэм тус бүр нэг тарган загас авчирсан; харин Натkin, ёс суртахуун муутай тул, ямар ч бэлэг авчраагүй. Тэр урдуур гүйж, дуулав—
«Цөлийн хүн надад хэлэв,
'Тэнгист хэдэн гүзээлзгэнэ ургадаг вэ?'
Би чадах чинээгээрээ хариулав—
'Ойд ургадаг улаан загас шиг олон.'»
Гэвч хөгшин ноён Браун оньсого таахад огт сонирхолгүй байв—хариулт нь өгөгдсөн ч гэсэн.

Дөрөв дэх өдөр хэрэм нар зургаан тарган цохыг бэлэг болгон авчирсан бөгөөд тэдгээр нь Хөгшин Браунд сливийн пудингийн сливтэй адил амттай байв. Цох бүрийг лопухны навчаар нямбай ороож, нарсны зүүгээр хадсан байлаа.
Гэвч Натkin өмнөхийнхөө адил бүдүүлгээр дуулсаар байлаа—
«Хөгшин ноён Браун! Оньсого тааж!
Английн гурил, Испанийн жимс,
Бороо шивэрэх үед уулзжээ;
Уутанд хийж, утсаар боосон,
Энэ оньсогыг тааваас, бөгж өгье!»
Энэ нь Натkinы тэнэглэл байсан, учир нь тэр Хөгшин Браунд өгөх ямар ч бөгжгүй байлаа.

Бусад хэрэм самрын бутыг дээш доош нь хайж гүйв; харин Натkin нь өргөст хэмхийн бутнаас робины зүүлтийг түүж, нарсны зүүгээр дүүрэн хатгав.

Тавдугаар өдөр хэрэм нар зэрлэг зөгийн бал авчирч бэлэглэв; бал маш амттай, наалдамхай байсан тул тэд чулуун дээр тавихдаа хуруугаа долоов. Тэд үүнийг толгойн орой дахь зөгийн үүрнээс авчирсан байлаа.
Харин Натькин дуулж, үсрэн харайв—
«Хум-а-бум! жужжаа! жужжаа! Хум-а-бум жужжаа!
Типпл-тайн гарлаа би өнгөрөхдөө
Сайхан гахайн сүрэгтэй тааралдав;
Зарим нь шар хүзүүтэй, зарим нь шар нуруутай!
Типпл-тайн гарлаа өнгөрсөн
Хамгийн сайхан гахайнууд байлаа тэд.»

Хөгшин ноён Браун Натkinы бүдүүлэг байдлаас дургүйцэн нүдээ өндийлгөв.
Гэвч тэр зөгийн балыг бүгдийг нь идчихлээ!

Хэрэмнүүд жижиг уутнуудаа самраар дүүргэв.
Харин Натkin том хавтгай чулуун дээр суугаад алимны жимс болон ногоон гацуурын бөмбөлгөөр тоглоом тоглов.

Зургаа дахь өдөр, тэр нь Бямба гараг байсан, хэрэм нар сүүлийн удаа дахин ирэв; тэд Хөгшин Браунд үдэлтийн бэлэг болгон жижигхэн өвсөн сагсанд шинэхэн тавьсан өндөг авчирсан.
Гэтэл Натькин инээж хашгирсаар урагш гүйв—
«Хампти Дампти горхинд хэвтэнэ,
Цагаан хөнжил хүзүүндээ ороосон,
Дөчин эмч, дөчин дархан,
Хампти Дамптиг засаж чадахгүй!»

Одоо хөгшин ноён Браун өндөгт сонирхол татагдав; тэр нэг нүдээ нээгээд дахин аниав. Гэвч тэр дахиад ч үг хэлсэнгүй.

Наткин улам бүр бүдүүлэг болов—
«Өвгөн ноён Браун! Өвгөн ноён Браун!
Хикамор, Хакамор, хааны гал тогооны хаалган дээр;
Хааны бүх морьд, хааны бүх хүмүүс,
Хикамор, Хакаморыг
Хааны гал тогооны хаалгаас зайлуулж чадсангүй.»
Наткин нарны туяа мэт үсэрч бүжиглэв; гэвч Өвгөн Браун юу ч хэлсэнгүй.

Натькин дахин эхлэв—
«Артур О'Бауэр бүслүүрээ тасалж,
Газар дагуу дуугарч ирнэ!
Шотландын хаан бүх хүчээрээ,
Артур О'Бауэрийг эргүүлж чадахгүй!»
Натькин салхины дуу мэт шуугиан гаргаж, гүйгээд шулуун Хөгшин Браунгийн толгой дээр үсрэв!..
Тэгтэл нэг дор далавчны шуугиан, тэмцэлдэх чимээ, чанга «Хашгираан!» сонсдов.
Бусад хэрэм амьтад сөөгөн рүү зугтан одов.

Тэд маш болгоомжтойгоор мод тойрон харж буцаж ирэхэд — Хөгшин Браун нүдээ аниад, юу ч болоогүй юм шиг, тайван суугаад өөрийнхөө үүдний дэргэд сууж байлаа.

Гэвч Натькин түүний цэцгийн халааснаас гарлаа!
Энэ бол түүхийн төгсгөл мэт харагдаж байна; гэвч тийм биш.

Хөгшин Браун Натkinийг гэртээ аваачиж, арьсыг нь авахаар сүүлнээс нь өргөж барив; гэвч Натkin маш хүчтэй татсан тул сүүл нь хоёр хуваагдаж, тэр шатаар гүйн дээш гарч, дээврийн цонхоор зугтав.

Өнөөг хүртэл, хэрэв та Натkinтай модон дээр уулзаж, түүнд оньсого асуувал, тэр танд мод шидэж, хөлөө тавхидаж, зандарч, хашхирна—
«Кук-кук-кук-кур-р-р-кук-к-к!»