Full Text: ကြွေးမြောက်သော ဒေါင်းပင်ကြောင် နတ်ကင်း၏ ဇာတ်လမ်း
One story, four ways to read it
Every story comes in its original version plus several simplified reading levels, so it grows with your child.
The original text is the full story with rich vocabulary and descriptive language, ideal for reading aloud together and for kids who are ready for longer sentences.
The simplified levels retell the same story in shorter, simpler sentences matched to your child's stage. Ages 2-6 uses a few short sentences per scene, perfect for first time readers. Ages 4-8 adds simple dialogue and everyday vocabulary for kids beginning to follow along. Ages 6-10 keeps the language accessible while bringing back more of the story's detail, a natural bridge to the original.
Start at the level where your child is comfortable, and move up when they're ready. Hearing the same story told in richer language each time is one of the best ways to build vocabulary in any language.
Original Text: ကြွေးမြောက်သော ဒေါင်းပင်ကြောင် နတ်ကင်း၏ ဇာတ်လမ်း
ဤသည်မှာ မြီးတစ်ခုအကြောင်း ပုံပြင်တစ်ပုဒ်ဖြစ်သည် — ငယ်ရွယ်သော အနီရောင်ရှဉ့်လေးတစ်ကောင်၏ မြီးအကြောင်းဖြစ်ပြီး၊ ထိုရှဉ့်လေး၏ နာမည်မှာ Nutkin ဖြစ်သည်။
သူ့တွင် Twinkleberry ဟုခေါ်သော ညီအကိုတစ်ယောက်ရှိပြီး၊ ဝမ်းကွဲမောင်နှမများလည်း အများအပြားရှိသည်။ သူတို့သည် ရေကန်တစ်ခု၏ အစွန်းရှိ သစ်တောတစ်ခုတွင် နေထိုင်ကြသည်။
ရေကန်၏အလယ်တွင် သစ်ပင်များနှင့် အခွံမာသီးချုံများဖုံးလွှမ်းနေသော ကျွန်းလေးတစ်ခုရှိသည်၊ ထိုသစ်ပင်များကြားတွင် «Old Brown» ဟုအမည်ရသော ဇီးကွက်တစ်ကောင်၏ နေအိမ်ဖြစ်သည့် အပေါက်ပါသောလိပ်ပြာသစ်ပင်တစ်ပင် ထောင်မတ်နေသည်။
တစ်နှစ်သောဆောင်းဦးရာသီတွင် သစ်ကြားသီးများသီးနှံ၍ ဟေဇယ်ချုံပင်များပေါ်မှ အရွက်များသည် ရွှေရောင်နှင့် စိမ်းလန်းနေသောအခါ— Nutkin နှင့် Twinkleberry တို့အပါအဝင် ရှေးရှေးမြေအောက်ကလေးများသည် သစ်တောထဲမှ ထွက်လာ၍ ရေကန်၏ အစွန်းသို့ ဆင်းသက်လာကြသည်။
သူတို့သည် သစ်ကိုင်းများဖြင့် ချောင်းလေးများ ပြုလုပ်ကာ၊ Owl Island သို့ အခွံမာသီးများ သိမ်းဆည်းရန် ရေပေါ်မှ လှော်ကူးသွားကြသည်။
ရှေးခေတ်ကြောင်လေး တစ်ကောင်စီတိုင်းတွင် အိတ်လေးတစ်လုံးနှင့် တက်ကြီးတစ်ချောင်းစီ ရှိကြပြီး၊ မိမိတို့၏ အမြီးများကို လေထိုးပြင်အဖြစ် ဖြန့်ကြကောင်းကောင်း ထားကြသည်။
သူတို့သည် အဝတ်ဆီဆီ ကြွက်သုံးကောင်ကိုလည်း Old Brown အတွက် လက်ဆောင်အဖြစ် ယူဆောင်သွားကာ သူ၏တံခါးဝတွင် တင်ထားခဲ့သည်။
ထို့နောက် Twinkleberry နှင့် ရှေးခေတ်ငယ်လေးပျဉ်းကျားများသည် တစ်ယောက်စီ ညွတ်ကြွေးကာ ယဉ်ကျေးစွာ ပြောကြသည်—
«Old Mr. Brown ခင်ဗျားရဲ့ ကျွန်းပေါ်မှာ သစ်ကြားသီးများ သိမ်းဆည်းခွင့် ပြုပါမည်လား။»
ဒါပေမဲ့ Nutkin က အရမ်းရိုင်းစိုင်းတယ်။ သူက သင်္ဘောသီးလေးတစ်လုံးလို အပေါ်အောက် ခုန်ပေါက်ရင်း သီဆိုလိုက်တယ်—
«ပေါ်ပြောင်ပေါ်ပြောင် ပေါ်ပြောင်ပေါ်ပြောင်!
အနီရောင်အင်္ကျီ ဝတ်ထားတဲ့ လူငယ်လေး!
လက်မှာတောင်းတံ၊ လည်ချောင်းမှာကျောက်တုံး၊
ဒီပေါ်ပြောင်ကို ဖြေနိုင်ရင် ငွေတစ်ဆယ် ပေးမယ်။»
ဒီပေါ်ပြောင်ဟာ တောင်တွေလောက်ပဲ အိုမင်းတယ်။ Mr. Brown က Nutkin ကို လုံးဝ အာရုံမစိုက်ဘူး။
သူ မျက်လုံးမှိတ်ပြီး အိပ်ပျော်သွားတယ်။
다람쥐တွေသည် သူတို့၏ အိတ်လေးများကို အခွံမာသီးများဖြင့် ပြည့်အောင် ထည့်ပြီး၊ ညနေပိုင်းတွင် လှေစီး၍ အိမ်သို့ ပြန်သွားကြသည်။
သို့သော် နောက်နေ့မနက်တွင် သူတို့အားလုံး Owl Island သို့ ပြန်လာကြပြန်သည်။ Twinkleberry နှင့် အခြားသူများသည် ကြွက်မြေတူးကောင်ကြီး တစ်ကောင်ကို ယူဆောင်လာပြီး Old Brown ၏ တံခါးဝရှေ့ရှိ ကျောက်တုံးပေါ်တွင် တင်ထားကာ ဤသို့ပြောကြသည်—
«မစ္စတာ Brown၊ ကျွန်တော်တို့ ထပ်မံ၍ အခွံမာသီးများ သိမ်းဆည်းခွင့် ပြုပါမည်လော။»
သို့သော် လေးစားတတ်မှုမရှိသော Nutkin မူ၊ ကုန်းကုန်းကောက်ကောက် ကခုန်ရင်း ဆူးပင်တစ်ပင်ဖြင့် Brown အိုကြီးကို ကော်ကော်ယားယား ဆော်ကာ သီချင်းဆိုလေသည်—
«Brown အိုကြီးဟေ့! ပေါက်ကွဲပေါ်ပေါ်!
Hitty Pitty နံရံထဲမှာ၊
Hitty Pitty နံရံပြင်မှာ၊
Hitty Pitty ကို သင်ထိမိလျှင်၊
Hitty Pitty က သင့်ကို ကိုက်မည်!»
Brown အိုကြီးသည် ရုတ်တရက် နိုးထလာပြီး၊ မြေခွေးလေးကို မိမိ၏ အိမ်ထဲသို့ ဆောင်သွားလေသည်။
သူသည် Nutkin ၏မျက်နှာပေါ်တွင် တံခါးကိုပိတ်လိုက်သည်။ မကြာမီ သစ်ပင်ထိပ်မှ သစ်သားမီးဖိုမှ အပြာရောင်မီးခိုးလေးတစ်ကြောင်း တက်လာပြီး Nutkin သည် သော့ပေါက်မှ ခြေဖျားထောက်ကြည့်ကာ သီဆိုလိုက်သည်—
«အိမ်တစ်လုံးပြည့်၊ အပေါက်တစ်ပေါက်ပြည့်!
သင်သည် တစ်ခွက်မျှပင် မဆောင်းနိုင်!»
다람쏘များသည် ကျွန်းပေါ်တစ်ဝှမ်း အနှံ့အပြားတွင် အခွံမာသီးများကို ရှာဖွေကာ သူတို့၏ အိတ်လေးများကို ဖြည့်ကြသည်။
သို့သော် Nutkin မူကား သစ်ဆိတ်သီးများ—အဝါရောင်နှင့် နီရဲသောအရောင်—ကို ကောက်ယူပြီး ဘိချ်သစ်ပင်ကုလားထိုင်တစ်ခုပေါ်တွင် ထိုင်ကာ မာဘယ်ဂိမ်းကစားလျက် အိုမင်း Brown မင်းကြီး၏ တံခါးကို ကြည့်ရှုနေလေသည်။
တတိယနေ့တွင် 다람်ပြေးများသည် အလွန်စောစော နိုးထ၍ ငါးဖမ်းထွက်ကြသည်။ သူတို့သည် Old Brown အတွက် လက်ဆောင်အဖြစ် ဝမ်းပြည့်ဝမ်းသာ ငါးသေးသေးလေး ခုနစ်ကောင် ဖမ်းမိကြသည်။
သူတို့သည် လှေနင်း၍ ရေကန်ကို ဖြတ်ကူး၍ ဘူးသီးပင်ကောက်ကောက်ကြီးတစ်ပင်အောက်တွင် Owl Island ၌ ကမ်းဆိုက်ကြသည်။
Twinkleberry နှင့် အခြား다람်ပြေးငယ် ခြောက်ကောင်တို့သည် တစ်ကောင်စီ ဆိပ်ငါးဖောင်းဖောင်းလေးများ သယ်ဆောင်လာကြသည်။ သို့သော် Nutkin မူကား သူ့တွင် ကောင်းသောအကျင့်မရှိသောကြောင့် လက်ဆောင်တစ်ခုမျှ မယူဆောင်လာပေ။ သူသည် အရှေ့မှ ပြေးလျက် သီချင်းဆိုနေသည်—
«တောအုပ်ထဲမှ လူတစ်ယောက်က ငါ့ကို မေးလေ၏၊
'ပင်လယ်ထဲတွင် စတော်ဘယ်ရီသီးများ မည်မျှပေါက်သနည်း?'
ငါ တတ်နိုင်သမျှ ဖြေဆိုလိုက်သည်—
'တောထဲတွင် ပေါက်သော ဆယ်မုန်ငါးနီများကဲ့သို့ပင်။'»
သို့သော် Brown အိုကြီးမှာမူ ပေါက်ကရပုစ္ဆာများကို လုံးဝ စိတ်မဝင်စားပေ—အဖြေပေးသောအခါပင်မဆိုထားနှင့်။
စတုတ္ထမြောက်နေ့တွင် 다람쥐များသည် ဝက်ဝံကြီး Old Brown အတွက် ဝလုံးဝလျားကောင်းကောင်း ခြောက်ကောင်ကို လက်ဆောင်ယူဆောင်လာကြသည်၊ ထိုကောင်များသည် Old Brown အတွက် သင်္ဘောသီးပေါင်မုန့်ထဲမှ သင်္ဘောသီးများကဲ့သို့ပင် အရသာရှိလှသည်။ ဘလောင်းကောင်တစ်ကောင်စီကို ဒေါ်ကျင်းရွက်ဖြင့် သေချာစွာထုပ်ပိုးပြီး မုတ်ဆိတ်ဆူးဖြင့် ထိုးထားသည်။
သို့သော် Nutkin မူ ယခင်ကဲ့သို့ပင် မလေးမစားဆိုနေသည်—
«ဦးကြီး Mr. Brown! ပေါ်ပေါ်ဆန်ဆန် ပေးစမ်းပါ!
အင်္ဂလန်မှ မုန့်မှုန့်၊ စပိန်မှ သစ်သီး၊
မိုးရွာသွန်းချိန် တွေ့ဆုံကြသည်၊
အိတ်ထဲထည့်ကာ ကြိုးဖြင့်ချည်ထား၊
ဤပေါ်ပေါ်ဆန်ဆန်ကို ဖြေနိုင်လျှင် လက်စွပ်ပေးမည်!»
ထိုသို့ဆိုခြင်းသည် Nutkin အတွက် မိုက်မဲသောအပြုအမူပင်ဖြစ်သည်၊ အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် သူ့တွင် Old Brown အား ပေးစရာ လက်စွပ်တစ်ကွင်းမျှပင် မရှိသောကြောင့်ဖြစ်သည်။
အခြား다람်ဆိတ်များသည် အသီးချုံများတစ်လျှောက် အပေါ်အောက် ရှာဖွေကြသည်၊ သို့သော် Nutkin မူကား ဆူးချုံပင်မှ ရော်ဘင်ငှက်ပုံသဏ္ဌာန် ဆူးဆိုင်းများကို ကောက်ယူ၍ မျက်နှာချင်းဆိုင် အပ်ချွန်များဖြင့် ထိုးထည့်လိုက်လေသည်။
ပဉ္စမနေ့တွင် 다람쥐များသည် တောဆီးသရက်ရည်ကို လက်ဆောင်ယူလာကြသည်။ ၎င်းသည် အလွန်ချိုမြိန်၍ ကပ်ကပ်နေသောကြောင့် ကျောက်တုံးပေါ်တင်ရင်း သူတို့သည် လက်ချောင်းများကို လျက်နေကြသည်။ သူတို့သည် ထိုဆီးသရက်ရည်ကို တောင်ထိပ်ဆုံးရှိ ဗုံးဗီးပျားအိမ်မှ ယူလာခဲ့ကြသည်။
သို့သော် Nutkin မူ ခုန်ပေါက်ကာ သီချင်းဆိုနေသည်—
«Hum-a-bum! buzz! buzz! Hum-a-bum buzz!
Tipple-tine ကို ကျော်သွားစဉ်
လှပသော ဝက်အုပ်တစ်စုနှင့် တွေ့ခဲ့သည်၊
အချို့မှာ လည်ပင်းဝါ၊ အချို့မှာ ကျောဝါ!
Tipple-tine ကို ဖြတ်သန်းဖူးသမျှ
အလှဆုံးသော ဝက်များပင်တည်း။»
အိုမင်း Mr. Brown သည် Nutkin ၏ မလေးစားမှုကြောင့် မျက်လုံးများကို ဆန့်တင်ကာ စက်ဆုပ်ရွံရှာသွားလေသည်။
သို့သော် သူသည် ပျားရည်ကို စားပစ်လိုက်လေသည်!
다람쥐များသည် သူတို့၏သေးငယ်သောအိတ်များကို အခွံမာသီးများဖြင့် ဖြည့်ကြသည်။
သို့သော် Nutkin မူကား ကြီးမားပြားချပ်သောကျောက်တုံးပေါ်တွင် ထိုင်၍ ဂေါ်ဖီထုပ်သီးငယ်တစ်လုံးနှင့် စိမ်းသောမထင်ရှားသီးများဖြင့် ninepins ကစားနေလေသည်။
ဆဌမမြောက်နေ့တွင်၊ ထိုနေ့သည် စနေနေ့ဖြစ်၍၊ ရှဉ့်လေးများသည် နောက်ဆုံးအကြိမ်အဖြစ် ထပ်မံလာရောက်ကြပြန်သည်။ သူတို့သည် ကြံပင်ဖြင့်ယက်လုပ်ထားသော လေးငယ်တစ်ခုထဲတွင် ယခုမှပင် ဥထားသော ဥတစ်လုံးကို ထည့်ဆောင်လာကြသည်၊ ၎င်းသည် Old Brown အတွက် နောက်ဆုံးနှုတ်ဆက်လက်ဆောင်တစ်ခုဖြစ်သည်။
သို့သော် Nutkin သည် ရှေ့ဆောင်ပြေးလာကာ ရယ်မောဟစ်အော်လျက်—
«Humpty Dumpty သည် ချောင်းထဲတွင် လဲလျောင်းနေ၏၊
ဖြူဖွေးသော ခင်းကျင်းပိုးတစ်ထည် သူ့လည်ပင်းကို ဝိုင်းရံထား၏၊
ဆရာဝန်လေးဆယ်နှင့် ကျွမ်းကျင်သူလေးဆယ်တို့
Humpty Dumpty ကို ပြန်လည်ကောင်းမွန်အောင် မပြုနိုင်ကြ!»
အခု မစ္စတာ ဘရောင်းအိုကြီးက ဥများကို စိတ်ဝင်စားလာတယ်၊ သူ မျက်စိတစ်ဖက်ကို ဖွင့်ပြီး နောက်တဖန် မှိတ်လိုက်တယ်။ ဒါပေမဲ့ သူ ဆက်ပြီး မပြောဘူး။
Nutkin သည် ပို၍ပို၍ မလေးစားသောစကားများ ပြောလာလေသည်—
«ဦးကြီး Brown! ဦးကြီး Brown!
Hickamore, Hackamore, မင်းကြီး၏မီးဖိုချောင်တံခါးပေါ်တွင်;
မင်းကြီး၏မြင်းများအားလုံး၊ မင်းကြီး၏လူများအားလုံး၊
Hickamore, Hackamore ကို
မင်းကြီး၏မီးဖိုချောင်တံခါးပေါ်မှ မောင်းထုတ်နိုင်ကြခြင်း မရှိ။»
Nutkin သည် နေရောင်ခြည်ကဲ့သို့ ပျော်ရွှင်စွာ ကခုန်နေလေသည်၊ သို့သော် ဦးကြီး Brown မှာ မည်သည့်စကားမျှ မပြောဘဲ ဆိတ်ငြိမ်နေလေသည်။
Nutkin သည် ထပ်မံစတင်လိုက်သည်—
«Arthur O'Bower သည် သူ၏ကြိုးကို ဖြတ်ချလိုက်ပြီ၊
သူသည် မြေကြီးပေါ်မှ ဟောင်းဟောင်းညံညံ ချီတက်လာသည်!
စကော့တလန်ဘုရင် သူ၏တပ်အားလုံးနှင့်တကွ၊
Arthur of the Bower ကို မလှည့်နိုင်ပေ!»
Nutkin သည် လေတိုက်သံကဲ့သို့ ဝူးဝူးညံသောအသံကို ထုတ်လိုက်ပြီး၊ ပြေးကာ ခုန်တက်引 Old Brown ၏ ခေါင်းပေါ်သို့ တန်းတက်သွားလိုက်သည်!...
ထိုအခိုက်တွင် တဖြတ်ဖြတ်ပျံသန်းသံနှင့် ရုန်းကန်သံများ ထွက်ပေါ်လာပြီး «ကြွက်!» ဟူသော အသံကြီးတစ်ချက် ကျယ်လောင်စွာ ပေါ်ထွက်လာသည်!
ကျန်သော다람쥐များသည်茂みの中へ အုပ်ချုပ်ပင်များထဲသို့ အလျင်အမြန် ပြေးဝင်သွားကြသည်။
သူတို့သည် သစ်ပင်ကြီးကို ဝိုင်းကြည့်ရင်း အလွန်သတိထားသတိထားဖြင့် ပြန်လာသောအခါ — Old Brown သည် မိမိ၏တံခါးဝတွင် မျက်လုံးများမှိတ်ကာ၊ ဘာမျှမဖြစ်ဘူးဟန်ဖြင့် တိတ်ဆိတ်စွာ ထိုင်နေလေသည်။
သို့သော် Nutkin သည် သူ၏အင်္ကျီအိတ်ထဲတွင် ရှိနေသေးသည်!
ဤသည် ဇာတ်လမ်း၏အဆုံးဟု ထင်ရသော်လည်း၊ တကယ်တော့ မဟုတ်သေးပေ။
Old Brown သည် Nutkin ကို သူ၏အိမ်ထဲသို့ ယူဆောင်သွားပြီး အရေခွံခွာတော့မည်ဟု အမြီးကိုဆွဲကိုင်ထားလေသည်။ သို့သော် Nutkin သည် အားကုန်ဆွဲငင်ခဲ့သောကြောင့် သူ၏အမြီးသည် နှစ်ပိုင်းကျိုးသွားပြီး၊ သူသည် လှေကားပေါ်သို့ အမြန်ပြေးတက်引ကာ ခေါင်မိုးပေါက်ဝမှ လွတ်မြောက်ထွက်ပြေးသွားလေသည်။
ယနေ့တိုင်အောင်၊ သင်သည် Nutkin ကို သစ်ပင်ပေါ်တွင် တွေ့ပြီး ปริศနာတစ်ခုမေးလျှင်၊ သူသည် သင့်ထံ တုတ်ကောင်းများ ပစ်ပေါက်လိမ့်မည်၊ ခြေထောက်ဖြင့် ဆုတ်ကန်ကာ ဆူပူငြင်းခုံပြီး အော်ဟစ်လိမ့်မည်—
«ကပ်-ကပ်-ကပ်-ကာ-ရ်-ရ်-ကပ်-က်-က်!»