Full Text: Dovşan və Kirpi
One story, four ways to read it
Every story comes in its original version plus several simplified reading levels, so it grows with your child.
The original text is the full story with rich vocabulary and descriptive language, ideal for reading aloud together and for kids who are ready for longer sentences.
The simplified levels retell the same story in shorter, simpler sentences matched to your child's stage. Ages 2-6 uses a few short sentences per scene, perfect for first time readers. Ages 4-8 adds simple dialogue and everyday vocabulary for kids beginning to follow along. Ages 6-10 keeps the language accessible while bringing back more of the story's detail, a natural bridge to the original.
Start at the level where your child is comfortable, and move up when they're ready. Hearing the same story told in richer language each time is one of the best ways to build vocabulary in any language.
Original Text: Dovşan və Kirpi
Yayın sonlarında gözəl bir səhər idi. Günəş parlayırdı, taxıl mehdə dalğalanırdı və açıq mavi səmada bir torağay oxuyurdu.
Hər şey şən görünürdü, hətta içəridə arvadı uşaqları geyindirərkən qapısında dayanıb kirpi mahnısı zümzümə edən kirpi də. Bir müddət sonra o, otların sıx bitdiyi və təpələrin dik olduğu Böyük Maili Çəmənliyə gəzintiyə çıxmağa qərar verdi.
O, çox uzağa getməmişdi ki, çəmənlikdə öz sürəti və sərt xasiyyəti ilə yaxşı tanınan bir dovşanla qarşılaşdı.
"Sabahın xeyir," kirpi nəzakətlə dedi.
Dovşan ona güclə nəzər saldı. "Bu qədər erkən tarlada nə edirsən?" deyə o soruşdu.
"Zövq üçün gəzirəm," deyə kirpi cavab verdi.
Dovşan güldü.
"Zövq üçün? Məncə, sadəcə bir yerdən başqa yerə getmək sənin əyri ayaqlarının bütün gücünü alır.
Bu sözlər kirpini incitdi, çünki o, ayaqlarına görə mühakimə olunmağı hər şeydən çox xoşlamırdı.
"Sən həqiqətən ayaqlarının mənimkilərdən daha yaxşı olduğuna inanırsan?" deyə o soruşdu.
"Əlbəttə ki, elədir," deyə dovşan qürurla dedi.
"Onda gəl baxaq," deyə kirpi dedi. "Əgər biz bu dik təpənin zirvəsindən aşağıdakı Söyüd Ağacına qədər yarışsaq, inanıram ki, mən qalib gələcəyəm."
"Yarış?" deyə dovşan güldü. "Çox yaxşı. Əgər sən qalib gəlsən, mən sənə parlaq yeni bir qızıl pul verəcəyəm."
"Razılaşdıq," deyə kirpi dedi. "Mən səhər yeməyindən sonra qayıdacağam.
Evdə kirpi yoldaşına yarış haqqında danışdı.
«Əminsən?» deyə Kirpi xanım soruşdu. «Dovşan çəmənlikdəki ən sürətli canlıdır.»
«O sürətlidir,» deyə kirpi sakitcə dedi, «amma o ancaq qaçmağı düşünür. O, təpəni nəzərə almayıb. Ot uzun və şehdən sürüşkəndir, yamac isə başqa bir üsul üçün əlverişlidir. Gəl və finiş xəttindən izlə.
Kirpi təpənin başına qayıtdı, orada dovşan uzun ayaqlarını gərərək gözləyirdi.
«Uduzmağa hazırsan, balaca gəzəyən?» dovşan gülərək dedi.
«Mən hazıram,» deyə kirpi cavab verdi.
Onlar təpənin zirvəsində yerlərini aldılar. Dovşan saydı, «Bir, iki, üç, getdik!» və hündür otların içinə doğru irəli qaçdı.
Dovşan tezliklə qaçmağın gözlədiyindən daha çətin olduğunu anladı. Uzun yonca saplaqları onun topuqlarına ilişirdi və o, hər addımda ayaqlarını hündürə qaldırmalı olurdu.
Kirpi isə heç qaçmağa çalışmadı. O, çənəsini içəri çəkdi, ayaqlarını özünə yığdı və qıvrılaraq sıx, tikanlı bir yumağa çevrildi.
Təpə dik və ot sürüşkən idi, çox keçmədən o, rəvan şəkildə təpədən aşağı diyirlənməyə başladı.
Dovşan kirpini çox geridə görəcəyini gözləyərək arxaya baxdı. Bunun əvəzinə, o, yumru qəhvəyi bir formanın hər dönüşdə daha sürətlə hoppanaraq və fırlanaraq onun yanından şığıyıb keçdiyini gördü.
"Bu ola bilməz," deyə dovşan var gücü ilə qaçaraq qışqırdı.
Amma o, nə qədər çox güc sərf edirdisə, bir o qədər çox yorulurdu. Kirpi isə qətiyyən yorulmurdu. Təpə onu sürətlə aparır və o, hər yardda daha da sürət yığırdı.
Yüngül bir tappıltı ilə kirpi təpənin ətəyindəki düzənliyə çatdı. O, açıldı və kürkündəki tozu çırpdı, tam bu vaxt dovşan ağır-ağır nəfəs alaraq və təəccübdən gözləri bərəlmiş halda gəlib çatdı.
"Mən buradayam," - Söyüd Ağacının yanında dayanan kirpi dedi.
Dovşan inanmayaraq baxırdı. O, bütün gücü ilə qaçmışdı, lakin lağa qoyduğu kəs birinci gəlib çatmışdı.
Dovşan yorğun və düşüncəli halda otun üstündə oturdu və uduzduğunu etiraf etdi.
«Sənin ayaqların qaçmaq üçün yaxşıdır,» deyə kirpi mehribanlıqla dedi, «amma hər cığır fərqli bir hərəkət tərzinə uyğundur, çünki başqa bir yolçuya gülmək yaxşı deyil.»
Dovşan hörmətlə başını tərpədərək qızıl sikkəni uzatdı. Kirpi arvadını çağırdı və onlar birlikdə məmnun halda evə getdilər, dovşan isə arxada qalaraq təpə haqqında səssizcə düşünürdü.
