Sungura na Nungu

Ilikuwa asubuhi nzuri mwishoni mwa majira ya joto. Jua lilikuwa likiwaka, nafaka ilipepea katika upepo mwanana, na ndege larki aliimba katika anga la bluu lililo wazi.
Vitu vyote vilionekana vyenye furaha, hata kalunguyeye, ambaye alisimama mlangoni pake akiimba kwa mguno wimbo wa kalunguyeye huku mke wake akiwavisha nguo watoto ndani. Baada ya muda, aliamua kufanya matembezi hadi kwenye Uwanja Mkubwa wa Mteremko, ambapo nyasi zilikuwa nene na milima ilikuwa mikali.

Alikuwa hajaenda mbali alipokutana na sungura, aliyejulikana sana mbugani kwa kasi yake na hasira zake kali.
"Habari za asubuhi," alisema nungunungu kwa heshima.
Sungura hakumtazama hata vizuri. "Unafanya nini shambani asubuhi na mapema hivi?" aliuliza.
"Ninatembeatembea kwa kujifurahisha," alijibu nungunungu.
Sungura alicheka.
"Kwa kujifurahisha? Nadhani inachukua uwezo wote wa miguu yako iliyopinda kuweza tu kufika kutoka sehemu moja hadi nyingine.

Maneno yale yalimchoma nungunungu, kwa sababu alichukia kuhukumiwa kwa miguu yake kuliko kitu kingine chochote.
"Je, unaamini kweli kwamba miguu yako ni bora kuliko yangu?" aliuliza.
"Bila shaka ni bora," alisema sungura kwa majivuno.
"Basi na tuone," alisema nungunungu. "Kama tukishindana kukimbia kutoka kileleni mwa kilima hiki chenye mwinuko mkali hadi kwenye Mti wa Willow hapo chini, ninaamini nitashinda."
"Shindano la kukimbia?" alicheka sungura. "Sawa kabisa. Ukishinda, nitakupa kipande kipya cha dhahabu kinachong'aa."
"Tumekubaliana," alisema nungunungu. "Nitarudi baada ya kifungua kinywa.

Nyumbani, nungunungu alimwambia mke wake kuhusu mashindano.
«Una uhakika?» aliuliza Bibi Hedgehog. «Sungura ndiye kiumbe mwenye kasi zaidi katika uwanda wa nyasi.»
«Ana kasi,» alisema nungunungu kwa utulivu, «lakini anafikiria tu kuhusu kukimbia. Hajazingatia kilima. Nyasi ni ndefu na zinatereza kwa umande, na mteremko unapendelea njia nyingine. Njoo utazame kutoka kwenye mstari wa kumalizia.

Nungunungu alirudi juu ya kilima, ambapo sungura alisubiri, akinyoosha miguu yake mirefu.
«Uko tayari kushindwa, mtembeaji mdogo?» sungura alisema huku akicheka.
«Niko tayari,» alijibu nungunungu.
Walichukua nafasi zao kwenye kilele cha kilima. Sungura alihesabu, «Moja, mbili, tatu, nenda!» na kukimbia mbele kwenye nyasi ndefu.

Muda si mrefu sungura aliona kukimbia kulikuwa kugumu kuliko alivyotarajia. Majani marefu ya klova yalinasa kwenye vifundo vyake vya miguu, na ilimbidi ainue miguu yake juu kwa kila hatua.
Kalunguyeye hakujaribu kukimbia kabisa. Aliinamisha kidevu chake, alivuta miguu yake karibu, na kujikunja kuwa mpira mgumu wenye miiba.
Kilima kilikuwa na mteremko mkali na nyasi zilikuwa zinateleza, na muda si mrefu alianza kubingirika vizuri kuelekea chini.

Sungura alitazama nyuma, akitarajia kumuona nungunungu akiwa nyuma sana. Badala yake, aliona umbo la mviringo la kahawia likimpita kwa kasi, likidunda na kuzunguka kwa kasi zaidi kwa kila mzunguko.
«Hiyo haiwezi kuwa sawa,» sungura alipiga kelele, akikimbia kwa nguvu zake zote.
Lakini kadiri alivyojikaza, ndivyo alivyozidi kuchoka. Nungunungu hakuchoka hata kidogo. Kilima kilimpeleka kwa kasi, na aliongeza mwendo kwa kila yadi.

Kwa kishindo kidogo, kalunguyeye alifika kwenye ardhi tambarare chini ya kilima. Alijikunjua na kupangusa vumbi kutoka kwenye koti lake wakati huohuo sungura alipofika, akihema sana na akiwa ametoa macho kwa mshangao.
«Mimi hapa,» alisema kalunguyeye, akiwa amesimama kando ya Mti wa Willow.
Sungura alikodolea macho kwa kutoamini. Alikuwa amekimbia kwa nguvu zake zote, lakini yule aliyemdhihaki alikuwa amefika wa kwanza.

Sungura aliketi kwenye nyasi, akiwa amechoka na mwenye mawazo, na kukubali kwamba alikuwa ameshindwa.
«Miguu yako ni mizuri kwa kukimbia,» alisema nungu kwa upole, «lakini kila njia hupendelea namna tofauti ya kusonga, kwani si vizuri kumcheka msafiri mwingine.»
Sungura alikabidhi kipande cha dhahabu kwa kutikisa kichwa kwa heshima. Nungu alimwita mke wake, na kwa pamoja walitembea kurudi nyumbani wakiwa wameridhika, huku sungura akibaki nyuma, akifikiria kimya kimya kuhusu kile kilima.