Mwanafalme Chura

Hapo zamani za kale, katika ufalme uliozungukwa na msitu mnene na wa kuvutia, aliishi binti mfalme mdadisi ambaye uzuri wake uling'aa kuliko jua.
Baba yake, mfalme, alitawala nchi hiyo kutoka kwenye kasri lake kubwa. Katikati ya msitu palisimama mti wa ndimu wa kale kando ya chemchemi inayometa, ambapo binti mfalme mara nyingi alitembea-tembea, akivutiwa na maajabu ya asili.
Siku moja, alipokuwa akicheza chini ya mti huo, akirusha mpira wake wa dhahabu angani, alihisi furaha ya kila wakati usio na wasiwasi.
Lakini aliposhindwa kuudaka, mpira ulitumbukia kwenye chemchemi na kutoweka kwa mshindo mdogo wa maji. Alihisi huzuni moyoni.

Wakati huo huo, sauti ya upole ikaita,
”Kwa nini una huzuni, binti mfalme? Nina uhakika tunaweza kutatua hili pamoja.”
Kwa kushtuka, alitazama huku na huko na kuona chura mdogo akichungulia kutoka kwenye maji.
”Ilikuwa ni wewe, chura mdogo?”
aliuliza kwa mshangao.
”Nimesikitika kwa sababu mpira wangu wa dhahabu umetumbukia kwenye chemchemi, na siwezi kuutoa.”
Chura alimtazama kwa macho ya kirafiki na kusema,
”Usijali, ninaweza kusaidia! Lakini ningependa kuwa rafiki yako na kushiriki katika ulimwengu wako. Ningependa kukaa kwenye meza yako, kula na kunywa na wewe, na kuishi katika bustani yako nzuri. Utaniahidi hili?”
Binti mfalme, akifikiria tu mpira wake, alikubali kwa hamu.
”Ndiyo, ninaahidi!”
alisema, moyo wake ukiwa na matumaini kwamba kweli chura angeweza kumsaidia.

Kwa mshindo wa furaha, chura alipiga mbizi kwenye maji yanayometa, na kupotea chini ya uso wa maji. Muda mfupi baadaye, aliibuka na ule mpira wa dhahabu mdomoni mwake na kuubingirisha taratibu kwenye nyasi. Binti mfalme, akiwa na furaha tele, aliokota kichezeo chake alichokithamini na, kwa kusahau ahadi yake kutokana na msisimko, alikimbia nyumbani kwa kasi kadiri alivyoweza. Chura alimwita kwa sauti akimfuata,
”Subiri, binti mfalme! Siwezi kwenda kwa kasi kama wewe!”
Lakini alikuwa tayari yuko mbali, moyo wake ukiwa mwepesi kwa furaha. Hakutambua kwamba kutimiza ahadi ni safari ya kusisimua yenyewe, na kila ahadi inayotolewa ni daraja kuelekea kwenye jambo zuri sana.

Siku iliyofuata, familia ya kifalme ilipokuwa imekaa pamoja kwenye meza kubwa ya chakula, wakifurahia karamu kutoka kwenye sahani na vikombe vya dhahabu, kulisikika sauti nyororo yenye mdundo kutoka kwenye ngazi za marumaru—chapa-chapa, chapa-chapa. Alikuwa ni yule chura, akielekea kwenye kasri. Aligonga mlango polepole na kuita,
”Binti mdogo wa mfalme, fungua mlango na uniruhusu niingie!”
Binti mfalme alitulia kidogo, akikumbuka ahadi yake. Alijihisi hana uhakika kidogo, lakini pia alijua kuwa kila uzoefu mpya, hata uwe wa kushangaza kiasi gani, unaweza kuleta jambo zuri sana.

Binti mfalme alienda mlangoni na kuchungulia nje. Alipomwona chura, alishtuka na kufunga mlango haraka, moyo wake ukipiga kwa kasi.
”Mwanangu, nini kinakusumbua?”
aliuliza mfalme, baba yake, akigundua kusitasita kwake.
”Je, umeona kitu cha kutisha?”
”Hapana, baba,” alijibu, akijaribu kutuliza sauti yake,
”siyo jitu, bali ni yule chura niliyekutana naye kwenye chemchemi. Alinisaidia kurudisha mpira wangu wa dhahabu, na nilimwahidi kuwa angeweza kuwa rafiki yangu na kukaa nami, kula nami, na kuishi kwenye bustani yangu. Lakini sikuwahi kufikiri kweli angekuja.”
Mfalme, mwenye hekima na mpole, alitabasamu na kusema,
”Mpendwa wangu, kila ahadi inaonyesha tabia yako. Unapoheshimu neno lako, inaonyesha nguvu na uadilifu wako. Lazima umkaribishe ndani na kusimamia kile ulichosema.”

Aliposikia chura akigonga kwa upole tena, binti mfalme alivuta pumzi ndefu na kufungua mlango, akimkaribisha ndani. Chura aliruka kwa furaha kando ya kiti chake.
"Nipandishe kando yako," alisema, sauti yake ikiwa imejaa matumaini. Alisita, lakini mfalme alimkumbusha,
"Ahadi inayotimizwa ni zawadi inayoshirikiwa, binti yangu. Mnyanyue, kwa maana hiyo ndiyo ilikuwa kauli yako."
Binti mfalme alimnyanyua chura kwa upole na kumweka kwenye kiti kando yake. Alitambua kwamba ujasiri si tu kukabiliana na hofu bali pia kupokea mambo yasiyotarajiwa kwa moyo mkunjufu.

Chura, akiwa sasa amekaa kando ya binti mfalme, aliomba sahani na kikombe cha dhahabu, sawa na vyake. Ingawa alijisikia vibaya kidogo, alikumbuka ahadi yake na kile ambacho chura alimfanyia. Walipokuwa wakila na kunywa pamoja, alianza kuona kwamba kuwa tayari kupokea urafiki na uzoefu mpya kulikuwa kukiutajirisha ulimwengu wake kwa njia za kushangaza. Hatimaye chura aliposema,
”Nimechoka sasa. Tafadhali, niruhusu nipumzike katika bustani yako nzuri chini ya anga lenye nyota, kama ulivyoahidi.”
Binti mfalme alisita, lakini kisha tabia yake ya kiungwana ikatawala. Kutimiza ahadi yake ilikuwa sehemu ya jinsi alivyo—nguvu ya dhamira na uzuri wa uaminifu.

Ingawa alikuwa na wasiwasi kidogo, binti mfalme alimbeba chura kwa upole hadi nje kwenye bustani yake, na kupata eneo tulivu, lenye kivuli chini ya anga lenye mwanga wa mwezi.
Alipomweka chini, aligundua kuwa kutimiza ahadi yake kulileta hisia ya amani.
Baba yake, akiwa anatazama kutoka kwenye dirisha la kasri, alitabasamu kwa kujivunia, akijua kuwa binti yake alikuwa anajifunza maajabu ya kweli ya uadilifu na wema.

Binti mfalme, akiwa amedhamiria kutimiza ahadi yake, alimweka chura mahali penye ubaridi na pa kustarehe katika bustani yake. Lakini chura, akitaka kupumzika karibu na maua, alisema,
"Bado nimechoka. Tafadhali nihamishie kwenye lile eneo lenye kivuli pale."
Ingawa alikerwa kidogo, binti mfalme alivuta pumzi ndefu na kumhamisha kwa upole, akitambua kwamba uvumilivu na kuelewa pia ni sehemu ya ahadi tunazotimiza.

Alipokuwa amesimama pale, chozi la kufadhaika lilimlengalenga jichoni, lakini alilifuta, akijikumbusha kwamba kila changamoto hufundisha somo la thamani. Ghafla, katika mzunguko wa mwanga unaometa, chura alibadilika na kuwa mwanamfalme mtanashati.
”Usilie, binti mfalme,” alisema kwa upole.
”Ujasiri wako na uthabiti wako vimevunja uchawi wenye nguvu. Nililaaniwa na mchawi mwovu kuishi kama chura mpaka mtu kama wewe, mwenye moyo wa kweli na wa kujali, atimize ahadi yake kwangu. Umeniweka huru, na sasa nimekuwa mimi mwenyewe tena.”
Bustani iliyowazunguka ilionekana kung'aa zaidi, kana kwamba inasherehekea maajabu ya matendo yake.

Asubuhi iliyofuata, jua lilipochomoza angani, gari la kifahari lililovutwa na farasi weupe wanane liliwasili kumchukua mwanamfalme kumrudisha kwenye ufalme wake.
Kando yake alikuwepo mtumishi wake mwaminifu, Henry, ambaye alikuwa amemwombolezea sana bwana wake kwa miaka yote aliyokuwa amerogwa.
Henry alikuwa amefunga mikanda mitatu ya chuma kuzunguka moyo wake ili kuzuia usipasuke kwa huzuni.
Lakini sasa, akimwona mwanamfalme wake akiwa huru na mwenye furaha, mikanda hiyo ilianza kulegea na kukatika, mmoja baada ya mwingine, na kuachilia furaha na matumaini yake.

Gari la farasi lilipokuwa likipita katika ufalme, mwana mfalme na binti mfalme walitazama ulimwengu uliowazunguka kwa hisia ya mshangao. Henry, akiwa amepanda nyuma yao, alihisi mikanda ya mwisho ya chuma iliyozunguka moyo wake ikikatika kwa mshindo mkubwa.
”Hiyo ni sauti gani, Henry?”
aliuliza mwana mfalme.
”Ni sauti ya moyo wangu ukipona, mwana mfalme wangu,” Henry alijibu, akitabasamu.
”Moyo wangu, kama wako, sasa uko huru na umejaa furaha, kwa sababu ninakuona ukiwa na furaha na safari yako imekamilika.”
Na hivyo, waliendelea na safari, jua likizama kwa upole nyuma yao, wakiacha njia ya mwanga na matumaini kwenye mapito yao.
Walijua kwamba uchawi wa kweli haukuwa tu katika kuvunja laana, bali katika ujasiri wa kuamini katika ahadi, nguvu ya kuzitimiza, na uzuri wa kugundua mambo yasiyo ya kawaida katika sehemu zisizotarajiwa kabisa.