Mbwa Mwitu na Vifaranga Saba Vya Bata Bukini

Hapo zamani za kale, Mother Goose aliishi katika nyumba ndogo nzuri na watoto wake saba wadogo. Aliwapenda zaidi ya nyota zote angani. Asubuhi moja, alihitaji kwenda kwenye soko la kijiji. Aliwakusanya watoto wake na kuwaonya:
«Wapenzi wangu, lazima niende. Fungeni mlango vizuri. Mbwa mwitu mkubwa anazurura msituni leo. Yeye ni stadi wa kujificha, lakini mnaweza kumtambua kila wakati kwa sauti yake nzito, ya kukwaruza na nyayo zake nzito, nyeusi. Msimruhusu awadanganye!»
Watoto walilia kwa furaha,
«Usijali, Mama! Tutakuwa salama salimini.»

Mbwa mwitu alikuwa akitazama kutoka nyuma ya mti wa cedar. Mara tu manyoya ya mkia wa mama yalipotoweka, alikimbia hadi mlangoni. Hodi! Hodi!
«Fungueni, wapenzi wangu!» aliita kwa sauti yake ya asili ya kukwaruza. «Ni mama yenu, na nimewaletea mfuko mkubwa wa vitafunio!»
Watoto waliweka masikio yao mlangoni.
«Haiwezekani!» mtoto mkubwa alipiga kelele. «Mama yetu ana sauti kama kengele ya fedha. Yako inakwaruza kama msasa. Nenda zako, Mr. Wolf!»

Mbwa mwitu hakukata tamaa. Alikimbia hadi dukani na kumeza mtungi wa asali tamu ili kufanya sauti yake iwe nyororo. Alirudi polepole na kunong'ona kupitia tundu la ufunguo,
«Watoto wapendwa, niruhusuni niingie. Ni Mama, na nina vitafunio vitamu zaidi kwa ajili yenu.»
Mtoto mdogo zaidi alishika kitasa, lakini yule mwerevu zaidi alinyoosha kidole chini ya mlango. Pale, zikichungulia kupitia mwanya, kulikuwa na nyayo mbili kubwa, nyeusi zenye manyoya.
«Jaribio zuri!» walipiga kelele. «Mama yetu ana miguu milaini, ya rangi ya machungwa. Wewe ni mbwa mwitu!»

Akiguna kwa kuchanganyikiwa, mbwa mwitu alikimbia kwenye duka la mikate lililo karibu.
«Mwoka mikate! Nyunyizia nyayo zangu unga wako mweupe zaidi, au nitakula pai zako zote!»
Mwoka mikate aliyekuwa na hofu alitii. Sasa, akiwa na sauti tamu na nyayo nyeupe kama theluji, mbwa mwitu alibisha mara ya tatu.
«Fungueni mlango, wadogo zangu. Hatimaye mama yenu amerudi nyumbani na mshangao kwa kila mtu.»
Watoto waliona nyayo nyeupe na kusikia sauti nyororo. Wakiwa wameshawishika kuwa ni salama, walifungua kitasa na kuufungua mlango wazi.

Mara tu mbwa mwitu aliporuka ndani, watoto walitawanyika kama gololi! Mmoja alijificha chini ya kochi, mwingine chini ya kitanda. Wa tatu alijificha kwenye chumba cha vyakula, na wa nne nyuma ya pazia nzito. Wa tano alijibananisha ndani ya kabati, wa sita chini ya kikapu cha nguo, na wa saba—mdogo kuliko wote—aliruka ndani ya saa ndefu ya babu.
Mbwa mwitu, akiwa mlafi sana na wa haraka sana, aliwakamata sita kati yao na, kwa kumeza mara moja, akawaweka tumboni kwa ajili ya baadaye. Alimtafuta wa saba kila mahali, lakini mlio wa saa ulificha mapigo ya moyo ya yule mdogo kama siri.

Akijihisi ameshiba sana na mwenye usingizi mwingi, mbwa mwitu alitembea kwa kuyumbayumba hadi kwenye uwanja wenye jua, akalala chini ya mti wa oak, na kupitiwa na usingizi mzito wa kukoroma. Muda mfupi baadaye, Mother Goose alirudi. Moyo wake ulishuka. Mlango ulikuwa wazi, mito ilikuwa imetupwa huku na huko, na nyumba ilikuwa kimya.
«Watoto wangu!» alilia, macho yake yakijaa machozi. «Mko wapi?»

«Mama! Mama! Niko hapa ndani!» sauti ndogo ililia.
Alifungua ile saa ndefu ya babu, na mtoto wake mdogo zaidi akaanguka nje, akitetemeka huku akisimulia hadithi ya ujanja wa nyayo nyeupe wa mbwa mwitu. Mother Goose alifuta macho yake na kusimama wima.
«Hajashinda bado,» alisema kwa uthabiti. «Chukua kifaa changu cha kushonea na mkasi mkubwa wa kazi za mikono. Nina mpango.»
Walifuata mikoromo mikubwa ya mbwa mwitu hadi kwenye nyasi ndefu.

Wakati mbwa mwitu akiwa amelala, Mother Goose aliona kitu kikisonga ndani ya tumbo lake—ilikuwa ni wale watoto sita, bado wakijitikisa! Kwa umakini wa daktari mpasuaji, alitumia mkasi wake kukata haraka. Mmoja baada ya mwingine, watoto walitoka nje, wakiwa na kisunzi lakini hawajadhurika kabisa. Mbwa mwitu alikuwa mlafi sana kiasi kwamba hakuwa amewatafuna hata kidogo! Walijaza nafasi hiyo haraka na mawe mazito ya mtoni na Mother Goose akamshona vizuri sana kiasi kwamba hakuhisi chochote.

Wakati mbwa mwitu alipoamka hatimaye, alijihisi mzito sana.
«Oh, tumbo langu linahisi kama nimemeza mlima wa mawe!» aliguna, akiwa bado na uchovu wa usingizi wake.
Alitembea kwa kuchechemea kuelekea mtoni kupata maji ya kunywa, akifikiria alikuwa ameota ndoto ya ajabu sana, iliyo wazi sana kuhusu familia ya bata bukini na kuogelea kwa muda mrefu katika mto mtulivu.

Mbwa mwitu aliamua hapo hapo kwamba uwanja huo ulikuwa unamchanganya sana. Alitangatanga kuelekea milima ya mbali, akitafuta mahali tulivu zaidi pa kuishi.
Wale watoto saba na mama yao walimtazama akiondoka kutoka dirishani kwao, wakiwa salama salimini.
Walikuwa wamejifunza somo muhimu sana kuhusu kuangalia kwa makini maelezo—na waliishi kwa furaha milele, wakikumbuka kila wakati kuhakikisha mara mbili ni nani aliyekuwa mlangoni.