Full Text: Álfarnir og Skósmiðurinn
One story, four ways to read it
Every story comes in its original version plus several simplified reading levels, so it grows with your child.
The original text is the full story with rich vocabulary and descriptive language, ideal for reading aloud together and for kids who are ready for longer sentences.
The simplified levels retell the same story in shorter, simpler sentences matched to your child's stage. Ages 2-6 uses a few short sentences per scene, perfect for first time readers. Ages 4-8 adds simple dialogue and everyday vocabulary for kids beginning to follow along. Ages 6-10 keeps the language accessible while bringing back more of the story's detail, a natural bridge to the original.
Start at the level where your child is comfortable, and move up when they're ready. Hearing the same story told in richer language each time is one of the best ways to build vocabulary in any language.
Original Text: Álfarnir og Skósmiðurinn
Einu sinni var skóari sem bjó. Hann var heiðarlegur og vinnusamur, en hann var mjög fátækur. Tímarnir voru slæmir og hann varð fátækari og fátækari.
Að lokum átti hann aðeins nóg leður til að gera eitt par af skóm, svo eina nóttina skar hann út leðrið.
„Nú,“ sagði hann, „er ég tilbúinn að byrja að vinna í fyrramálið. Ég mun vakna snemma og gera þessa skó.“
Síðan bað hann bænir sínar, fór í rúmið og svaf í friði.
Um morguninn vaknaði hann snemma til að byrja vinnu sína. Hversu hissa var hann að finna skóna liggjandi fullgerða á borðinu! Hann skoðaði þá vandlega, en það var ekki eitt slæmt spor í verkinu. Hver hafði gert þetta? Hann gat ekki einu sinni giskað.
Fljótlega kom maður inn til að kaupa skó. Parið var svo vel gert að hann keypti það fyrir gott verð. Með þessum peningum fékk skóarinn leður til að gera tvö pör af skóm.
Þessa nótt skar hann þau út. En hann þurfti ekki að gera þau næsta dag. Verkið var gert fyrir hann um nóttina.
Hann seldi þessi tvö pör af skóm og keypti leður fyrir fjögur pör. Þessi skar hann út þá nótt og fann fullgerð næsta morgun.
Svo hélt það áfram. Verkið sem hann byrjaði einn dag, fann hann fullgert næsta dag. Hann þurfti aðeins að kaupa leður og skera út skóna.
Eina vetrarnótt skar skóarinn út nokkur pör af skóm. Síðan, í stað þess að fara í rúmið, sagði hann við konu sína:
„Kæra mín, mig langar að komast að því hver hjálpar okkur á hverri nóttu. Hvað ef við sitjum uppi og fylgjumst með.“
Kona hans samþykkti. Svo þau skildu kertið logandi. Þau földu sig í horni herbergisins. Þegar klukkan sló tólf, komu inn í herbergið tveir litlir álfar. Þeir settust niður á borð skóarans og byrjuðu að vinna. Þeir saumuðu svo vel og svo hratt að skórnir voru fljótlega fullgerðir. Síðan hoppuðu þeir niður og fóru burt.
Næsta morgun sagði konan,
„Elskan, þessir litlu menn hafa hjálpað okkur svo mikið og mig langar að gera eitthvað fyrir þá. Þeir hljóta að vera kaldir, hlaupa um með mjög þunnar skyrtur. Ég mun gera þeim einhver föt og prjóna þeim sokka. Vinsamlegast gerðu hverjum álf pari af skóm.“
„Það mun ég og með ánægju,“ sagði maður hennar.
Svo þau settust að verki og gerðu fötin og skóna. Þessa nótt settu þau ekki neitt verk á borðið. Í staðinn lögðu þau gjafirnar þar. Síðan földu þau sig til að sjá hvað litlu mennirnir myndu gera.
Um miðnætti komu álfarnir inn. Þeir hoppuðu upp á borðið, vonandi að finna leður skorið út fyrir þá til að gera í skó. Það var ekkert nema fallegu litlu fötin. Álfarnir horfðu á þau í undrun. Þeir fundu mjúka efnið og settu hendurnar í litlu vasana.
Að lokum klæddu þeir sig og hoppuðu og dönsuðu af gleði. Yfir stóla og stóla fóru þeir, syngjandi:
„Hver mun undrast gleði okkar?
Við erum hamingjusamir litlir menn,
Vel klæddir nú, eins og þú getur séð.“
Að lokum dönsuðu þeir út úr herberginu og komu aldrei aftur. Hins vegar, skóarinn sem hafði verið góður við þá sem höfðu hjálpað honum var aldrei aftur fátækur. Svo lengi sem hann lifði, lifðu hann og kona hans vel af því að gera skó.