Full Text: एल्व्हज आणि मोची
One story, four ways to read it
Every story comes in its original version plus several simplified reading levels, so it grows with your child.
The original text is the full story with rich vocabulary and descriptive language, ideal for reading aloud together and for kids who are ready for longer sentences.
The simplified levels retell the same story in shorter, simpler sentences matched to your child's stage. Ages 2-6 uses a few short sentences per scene, perfect for first time readers. Ages 4-8 adds simple dialogue and everyday vocabulary for kids beginning to follow along. Ages 6-10 keeps the language accessible while bringing back more of the story's detail, a natural bridge to the original.
Start at the level where your child is comfortable, and move up when they're ready. Hearing the same story told in richer language each time is one of the best ways to build vocabulary in any language.
Original Text: एल्व्हज आणि मोची
खूप वर्षांपूर्वी, एक चर्मकार राहत होती. ती प्रामाणिक आणि कष्टाळू होती, पण ती खूप गरीब होती. दिवस वाईट होते आणि ती अधिकाधिक गरीब होत गेली. शेवटी, तिच्याकडे फक्त एका जोडीचे बूट बनवण्यासाठी पुरेसे चामडे शिल्लक होते, म्हणून एका रात्री तिने चामडे कापले. "आता," ती म्हणाली, "मी सकाळी कामाला सुरुवात करण्यासाठी पूर्णपणे तयार आहे. मी लवकर उठून हे बूट बनवेन." मग तिने प्रार्थना केली, ती झोपायला गेली आणि शांतपणे झोपली.
सकाळी लवकर उठून तिने तिचे काम सुरू केले. टेबलावर तयार झालेले बूट पाहून तिला किती आश्चर्य वाटले! तिने त्यांकडे बारकाईने पाहिले, पण कामात एकही टाका चुकीचा नव्हता. हे कोणी केले? तिला अंदाजही लावता आला नाही. लवकरच, एक माणूस काही बूट खरेदी करण्यासाठी आत आला. ते बूट इतके चांगले बनवले होते की त्याने ते चांगल्या किंमतीत खरेदी केले. त्या पैशातून, त्या चर्मकाराने दोन जोड्या बूट बनवण्यासाठी चामडे आणले. त्या रात्री, तिने ते कापले. पण तिला ते दुसर्या दिवशी बनवण्याची गरज नव्हती. तिच्यासाठी रात्रीच काम पूर्ण झाले.
तिने हे दोन जोड्यांचे बूट विकले आणि चार जोड्यांसाठी चामडे विकत घेतले. तिने ते त्याच रात्री कापले आणि दुसऱ्या दिवशी सकाळी ते तयार झाले. असंचं काहीसं चालत होतं. तिने एक दिवस जे काम सुरू केलं, ते दुसऱ्या दिवशी पूर्ण झालं. तिला फक्त चामडे विकत घेऊन बूट कापणे होते. एका हिवाळ्याच्या रात्री, त्या चर्मकाराने अनेक जोड्यांचे बूट कापले. मग, झोपण्याऐवजी, ती तिच्या बायकोला म्हणाली: "माझ्या प्रिय, मला हे शोधायला आवडेल की दररोज रात्री कोण आपल्याला मदत करतं. समजा आपण उठून बघूया."
तिची बायको तयार झाली. मग त्यांनी मेणबत्ती पेटवून ठेवली. त्या दोघी खोलीच्या एका कोपऱ्यात लपल्या. जसा घड्याळात बारा वाजले, तसे दोन लहान परी (elves) खोलीत आले. त्या दोघी चर्मकाराच्या टेबलावर बसल्या आणि कामाला लागल्या. त्यांनी इतके चांगले आणि इतक्या लवकर शिवणकाम केले की त्यांचे बूट लवकरच तयार झाले. मग त्या दोघी उड्या मारत खाली उतरल्या आणि निघून गेल्या. दुसऱ्या दिवशी सकाळी बायको म्हणाली, "अगं, या लहान मुलांनी आपल्याला खूप मदत केली आहे आणि मला त्यांच्यासाठी काहीतरी करायचे आहे. त्यांना थंडी वाजत असेल, खूप पातळ शर्ट घालून ते इकडे-तिकडे धावत असतील. मी त्यांच्यासाठी काही कपडे बनवेन आणि त्यांना काही मोजे विणून देईन. कृपया प्रत्येक परीला एक जोडी बूट तयार करा." "मी ते नक्कीच करेन, आनंदाने करेन," तिचा नवरा म्हणाला.
म्हणून त्या कामाला लागल्या आणि त्यांनी कपडे व बूट बनवले. त्या रात्री, त्यांनी टेबलावर कोणतेही काम ठेवले नाही. त्याऐवजी, त्यांनी तेथे भेटवस्तू ठेवल्या. मग त्या लहान माणसांनी काय करावे हे पाहण्यासाठी त्या लपल्या. मध्यरात्री, परी आत आल्या. त्या टेबलावर उड्या मारल्या, त्यांना बूट बनवण्यासाठी चामडे कापलेले सापडेल अशी अपेक्षा होती. तिथे सुंदर लहान कपड्यांशिवाय काहीच नव्हते. परींनी त्यांच्याकडे आश्चर्याने पाहिले. त्यांनी मऊ कापड जाणवले आणि लहान खिशांमध्ये हात घातले.
अखेरीस, त्यांनी कपडे घातले आणि आनंदात उड्या मारून नाचले. त्या स्टूल आणि खुर्च्यांवरून गात पुढे गेल्या:
"आपल्या आनंदाला कोण आश्चर्यचकित करेल?
आपण आनंदी लहान माणसे आहोत,
आता चांगले कपडे घातलेले आहेत, जसे की तुम्ही पाहू शकता."
अखेरीस, त्या खोलीतून नाचत बाहेर पडल्या आणि त्या कधीच परत आल्या नाहीत. तथापि, ज्या मोचीने ज्यांनी त्याला मदत केली त्यांच्यावर दया केली, तो पुन्हा कधीही गरीब झाला नाही. जोपर्यंत तो जिवंत होता, तो आणि त्याची पत्नी बूट बनवून चांगले जीवन जगले.