ಎಲ್ವ್ಸ್ ಮತ್ತು ಚಮ್ಮಾರ

ಒಂದು ಕಾಲದಲ್ಲಿ ಒಬ್ಬ ಚಮ್ಮಾರ ಇದ್ದಳು. ಅವಳು ಪ್ರಾಮಾಣಿಕ ಮತ್ತು ಕಷ್ಟಪಟ್ಟು ದುಡಿಯುವವಳಾಗಿದ್ದಳು, ಆದರೆ ಅವಳು ತುಂಬಾ ಬಡವಳಾಗಿದ್ದಳು. ಸಮಯವು ಕೆಟ್ಟದಾಗಿತ್ತು ಮತ್ತು ಅವಳು ಬಡವಳಾಗುತ್ತಾ ಹೋದಳು. ಕೊನೆಗೆ, ಅವಳ ಬಳಿ ಒಂದು ಜೋಡಿ ಬೂಟುಗಳನ್ನು ಮಾಡಲು ಮಾತ್ರ ಚರ್ಮವಿತ್ತು, ಆದ್ದರಿಂದ ಒಂದು ರಾತ್ರಿ, ಅವಳು ಚರ್ಮವನ್ನು ಕತ್ತರಿಸಿದಳು. "ಈಗ," ಅವಳು ಹೇಳಿದಳು, "ನಾನು ನಾಳೆ ಬೆಳಿಗ್ಗೆ ಕೆಲಸವನ್ನು ಪ್ರಾರಂಭಿಸಲು ಸಿದ್ಧಳಿದ್ದೇನೆ. ನಾನು ಬೇಗ ಎದ್ದು ಈ ಬೂಟುಗಳನ್ನು ಮಾಡುತ್ತೇನೆ." ನಂತರ ಅವಳು ಪ್ರಾರ್ಥನೆ ಸಲ್ಲಿಸಿ, ಮಲಗಿದಳು ಮತ್ತು ನೆಮ್ಮದಿಯಿಂದ ಮಲಗಿದಳು.

ಬೆಳಿಗ್ಗೆ, ಅವಳು ತನ್ನ ಕೆಲಸವನ್ನು ಪ್ರಾರಂಭಿಸಲು ಬೇಗ ಎದ್ದಳು. ಮೇಜಿನ ಮೇಲೆ ಸಿದ್ಧಪಡಿಸಿದ ಬೂಟುಗಳನ್ನು ಕಂಡು ಅವಳು ಎಷ್ಟು ಆಶ್ಚರ್ಯಚಕಿತಳಾದಳು! ಅವಳು ಅವುಗಳನ್ನು ಎಚ್ಚರಿಕೆಯಿಂದ ನೋಡಿದಳು, ಆದರೆ ಕೆಲಸದಲ್ಲಿ ಯಾವುದೇ ಕೆಟ್ಟ ಹೊಲಿಗೆ ಇರಲಿಲ್ಲ. ಅದನ್ನು ಯಾರು ಮಾಡಿದರು? ಅವಳಿಗೆ ಊಹಿಸಲು ಸಹ ಸಾಧ್ಯವಾಗಲಿಲ್ಲ. ಶೀಘ್ರದಲ್ಲೇ, ಒಬ್ಬ ವ್ಯಕ್ತಿ ಕೆಲವು ಬೂಟುಗಳನ್ನು ಖರೀದಿಸಲು ಒಳಗೆ ಬಂದನು. ಆ ಜೋಡಿ ತುಂಬಾ ಚೆನ್ನಾಗಿ ತಯಾರಿಸಲ್ಪಟ್ಟಿತ್ತು, ಆದ್ದರಿಂದ ಅವನು ಅದನ್ನು ಉತ್ತಮ ಬೆಲೆಗೆ ಖರೀದಿಸಿದನು. ಈ ಹಣದಿಂದ, ಬೂಟು ತಯಾರಕನು ಎರಡು ಜೋಡಿ ಬೂಟುಗಳನ್ನು ತಯಾರಿಸಲು ಚರ್ಮವನ್ನು ಪಡೆದನು. ಆ ರಾತ್ರಿ, ಅವಳು ಅವುಗಳನ್ನು ಕತ್ತರಿಸಿದಳು. ಆದರೆ ಅವಳು ಅವುಗಳನ್ನು ಮರುದಿನ ತಯಾರಿಸಬೇಕಾಗಿರಲಿಲ್ಲ. ಅವಳಿಗಾಗಿ ರಾತ್ರಿಯಲ್ಲಿ ಕೆಲಸ ಮಾಡಲಾಯಿತು.

ಅವಳು ಈ ಎರಡು ಜೋಡಿ ಬೂಟುಗಳನ್ನು ಮಾರಾಟ ಮಾಡಿ ನಾಲ್ಕು ಜೋಡಿಗಳಿಗೆ ಚರ್ಮವನ್ನು ಖರೀದಿಸಿದಳು. ಅವಳು ಅದನ್ನು ಆ ರಾತ್ರಿ ಕತ್ತರಿಸಿ ಮರುದಿನ ಬೆಳಿಗ್ಗೆ ಸಿದ್ಧಪಡಿಸಿದಳು. ಹೀಗೆ ನಡೆಯಿತು. ಅವಳು ಒಂದು ದಿನ ಪ್ರಾರಂಭಿಸಿದ ಕೆಲಸವನ್ನು ಮರುದಿನ ಮುಗಿಸಿದಳು. ಅವಳು ಚರ್ಮವನ್ನು ಖರೀದಿಸಿ ಬೂಟುಗಳನ್ನು ಕತ್ತರಿಸಬೇಕಿತ್ತು ಅಷ್ಟೇ. ಒಂದು ಚಳಿಗಾಲದ ರಾತ್ರಿ, ಬೂಟು ತಯಾರಕಳು ಹಲವಾರು ಜೋಡಿ ಬೂಟುಗಳನ್ನು ಕತ್ತರಿಸಿದಳು. ನಂತರ, ಮಲಗುವ ಬದಲು, ಅವಳು ತನ್ನ ಹೆಂಡತಿಗೆ ಹೇಳಿದಳು: "ನನ್ನ ಪ್ರೀತಿಯೇ, ಪ್ರತಿದಿನ ರಾತ್ರಿ ನಮಗೆ ಯಾರು ಸಹಾಯ ಮಾಡುತ್ತಾರೆಂದು ಕಂಡುಹಿಡಿಯಲು ನಾನು ಬಯಸುತ್ತೇನೆ. ನಾವು ಎಚ್ಚರದಿಂದ ಕುಳಿತು ನೋಡೋಣ."

ಅವನ ಹೆಂಡತಿ ಒಪ್ಪಿಕೊಂಡಳು. ಆದ್ದರಿಂದ ಅವರು ಮೇಣದ ಬತ್ತಿಯನ್ನು ಉರಿಸುತ್ತಾ ಹೊರಟರು. ಅವರು ಕೋಣೆಯ ಮೂಲೆಯಲ್ಲಿ ಅಡಗಿಕೊಂಡರು. ಗಡಿಯಾರ ಹನ್ನೆರಡು ಹೊಡೆದಾಗ, ಇಬ್ಬರು ಪುಟ್ಟ ದೇವತೆಗಳು ಕೋಣೆಗೆ ಬಂದರು. ಅವರು ಚಮ್ಮಾರನ ಮೇಜಿನ ಮೇಲೆ ಕುಳಿತು ಕೆಲಸ ಮಾಡಲು ಪ್ರಾರಂಭಿಸಿದರು. ಅವರು ತುಂಬಾ ಚೆನ್ನಾಗಿ ಮತ್ತು ವೇಗವಾಗಿ ಹೊಲಿದ ಕಾರಣ ಶೂಗಳು ಬೇಗನೆ ಮುಗಿದವು. ನಂತರ ಅವರು ಕೆಳಗೆ ನೆಗೆದು ದೂರ ಹೋದರು.
ಮಾರನೆಯ ದಿನ ಬೆಳಿಗ್ಗೆ ಹೆಂಡತಿ ಹೇಳಿದಳು,
«ಜೇನು, ಈ ಪುಟ್ಟ ಪುರುಷರು ನಮಗೆ ತುಂಬಾ ಸಹಾಯ ಮಾಡಿದ್ದಾರೆ ಮತ್ತು ನಾನು ಅವರಿಗಾಗಿ ಏನನ್ನಾದರೂ ಮಾಡಲು ಬಯಸುತ್ತೇನೆ. ಅವರು ತುಂಬಾ ತೆಳುವಾದ ಅಂಗಿಗಳನ್ನು ಧರಿಸಿ ಓಡಾಡುತ್ತಾ ಚಳಿಯಿಂದ ನಡುಗುತ್ತಿರಬೇಕು. ನಾನು ಅವರಿಗೆ ಕೆಲವು ಬಟ್ಟೆಗಳನ್ನು ತಯಾರಿಸುತ್ತೇನೆ ಮತ್ತು ಅವರಿಗೆ ಕೆಲವು ಕಾಲುಚೀಲಗಳನ್ನು ಹೆಣೆಯುತ್ತೇನೆ. ದಯವಿಟ್ಟು ಪ್ರತಿಯೊಬ್ಬ ದೇವತೆಗೂ ಒಂದು ಜೋಡಿ ಶೂಗಳನ್ನು ಮಾಡಿ.»
«ಖಂಡಿತವಾಗಿಯೂ ಮಾಡುತ್ತೇನೆ ಮತ್ತು ಸಂತೋಷದಿಂದ ಮಾಡುತ್ತೇನೆ,» ಎಂದು ಅವಳ ಗಂಡ ಹೇಳಿದನು.

ಆದ್ದರಿಂದ ಅವರು ಕೆಲಸಕ್ಕೆ ತೊಡಗಿದರು ಮತ್ತು ಬಟ್ಟೆ ಮತ್ತು ಬೂಟುಗಳನ್ನು ತಯಾರಿಸಿದರು. ಆ ರಾತ್ರಿ, ಅವರು ಯಾವುದೇ ಕೆಲಸವನ್ನು ಮೇಜಿನ ಮೇಲೆ ಇಡಲಿಲ್ಲ. ಬದಲಾಗಿ, ಅವರು ಉಡುಗೊರೆಗಳನ್ನು ಅಲ್ಲಿ ಇಟ್ಟರು. ನಂತರ ಪುಟ್ಟ ಮನುಷ್ಯರು ಏನು ಮಾಡುತ್ತಾರೆಂದು ನೋಡಲು ಅವರು ಅಡಗಿಕೊಂಡರು. ಮಧ್ಯರಾತ್ರಿಯಲ್ಲಿ, ಎಲ್ಫ್‌ಗಳು ಒಳಗೆ ಬಂದರು. ಅವರು ಚರ್ಮವನ್ನು ಕತ್ತರಿಸಿ ಬೂಟುಗಳನ್ನು ತಯಾರಿಸಲು ಸಿಗಬಹುದೆಂದು ನಿರೀಕ್ಷಿಸಿ ಮೇಜಿನ ಮೇಲೆ ಹಾರಿದರು. ಅಲ್ಲಿ ಸುಂದರವಾದ ಸಣ್ಣ ಬಟ್ಟೆಗಳನ್ನು ಬಿಟ್ಟರೆ ಬೇರೇನೂ ಇರಲಿಲ್ಲ. ಎಲ್ಫ್‌ಗಳು ಅವುಗಳನ್ನು ಆಶ್ಚರ್ಯದಿಂದ ನೋಡಿದರು. ಅವರು ಮೃದುವಾದ ಬಟ್ಟೆಯನ್ನು ಸ್ಪರ್ಶಿಸಿದರು ಮತ್ತು ಸಣ್ಣ ಪಾಕೆಟ್‌ಗಳಲ್ಲಿ ಕೈ ಹಾಕಿದರು.

ಕೊನೆಗೂ ಅವರು ಬಟ್ಟೆ ಧರಿಸಿ, ಕುಣಿದು ಕುಪ್ಪಳಿಸಿದರು. ಕುರ್ಚಿಗಳ ಮೇಲೆ ಕುಳಿತು ಹಾಡುತ್ತಾ ಹೋದರು: "ನಮ್ಮ ಸಂತೋಷವನ್ನು ಯಾರು ಆಶ್ಚರ್ಯಪಡುತ್ತಾರೆ?
ನಾವು ಸಂತೋಷದ ಪುಟ್ಟ ಮಹಿಳೆಯರು,
ನೀವು ನೋಡುವಂತೆ ಈಗ ಚೆನ್ನಾಗಿ ಬಟ್ಟೆ ಧರಿಸಿದ್ದೇವೆ."
ಕೊನೆಗೂ ಅವರು ಕೋಣೆಯಿಂದ ಹೊರಗೆ ನೃತ್ಯ ಮಾಡಿದರು ಮತ್ತು ಅವರು ಎಂದಿಗೂ ಹಿಂತಿರುಗಲಿಲ್ಲ. ಆದಾಗ್ಯೂ, ಅವರಿಗೆ ಸಹಾಯ ಮಾಡಿದವರಿಗೆ ದಯೆ ತೋರಿದ ಚಮ್ಮಾರ ಮತ್ತೆ ಎಂದಿಗೂ ಬಡವನಾಗಲಿಲ್ಲ. ಅವನು ಬದುಕಿರುವವರೆಗೂ, ಅವನು ಮತ್ತು ಅವನ ಹೆಂಡತಿ ಬೂಟುಗಳನ್ನು ತಯಾರಿಸುವ ಮೂಲಕ ಚೆನ್ನಾಗಿ ಜೀವನ ನಡೆಸಿದರು.